Syrah (Shiraz ya da Şiraz olarak da bilinir), koyu kabuklu üzüm çeşidi olup başlıca kırmızı şarap üretmek için tüm dünyada yetiştirildi. 1999'da Syrah'ın güneydoğu Fransa'dan, Dureza ve Mondeuse Blanche'den iki meçhul üzümün yavrusu olduğu bulundu.[1] Syrah, Syrah'ın 1880'den kalma Peloursin ile bir melezi olan Petite Sirah ile karıştırılmamalıdır.

Syrah
Üzüm (Vitis)
Syrah.jpg
Shiraz üzüm salkımı, Ampélographie'den resim (Viala et Vermorel, 1902)
Rengi Siyah
Diğer adı Shiraz, Hermitage, Antourenein noir, Candive other synonyms
Önemli üretim yerleri Rhône, Kaliforniya AVAları, Texoma AVA, Teksas Yüksek Ovaları AVA, Hunter Valley, McLaren Vale, Barossa Valley, Columbia Valley AVA, Grand Valley AVA

Syrah'dan yapılan şarapların tarzı ve lezzet profili üzümlerin (kuzey Rhone Vadisi ve Washington Eyaletindeki Walla Walla AVA'nın bazı kısımları gibi) yetiştirildiği ılıman iklimden etkilenir ve orta-artı-yüksek seviyelerde tanen ve böğürtlen, nane ve karabiber notaları ile orta ila tam gövdeli şaraplar üretmeye meyillidir. Sıcak iklimlerde (Girit ve Barossa Vadisi ve McLaren Vale bölgeleri gibi) Syrah daha yumuşak tanen, reçel meyvesi ve meyan kökü, anason ve toprak derisinden baharat notaları ile daha tutarlı bir şekilde tam gövdelidir. Pek çok bölgede Syrah'ın asitliği ve tanen seviyeleri üretilen şarapların uygun yaşlanma potansiyeline sahip olmasına izin verir.[2]

Syrah tek bir çeşit veya karışım olarak kullanılır. Birkaç yıl süren 142,600 hektar (352,000 akre) ekimin ardından Syrah'ın 2004 yılında 142,600 hektar (352,000 akre) ile dünyanın en çok yetiştirilen 7. üzümü olduğu tahmin edilmektedir.[3] Fransa'dan, Şili, Güney Afrika, Hawke Körfezi, Waiheke, Yeni Zelanda, Kaliforniya ve Washington gibi Yeni Dünya şarap bölgelerine kadar dünyanın her yerinde bulunabilir. Barossa, Heathcote, Coonawarra, Hunter Valley, Margaret River ve McLaren Vale gibi birkaç Avustralya şarap bölgesinde de bulunabilir.[2]

TarihDüzenle

Syrah'ın güneydoğu Fransa'nın Rhône bölgesinde belgelenmiş uzun bir tarihi vardır ancak bu bölgeden kaynaklanıp kaynaklanmadığı bilinmiyor. 1998 yılında Kalifornia Üniversitesi Bağcılık ve Enoloji Bölümü'nde Carole Meredith'in araştırma grubu tarafından yürütülen bir çalışmada Davis, üzüm çeşitleri Dureza (baba) ve Mondeuse blanche (anne) nin Syrah'ın da yavru olduğu sonucuna varmak için Fransa'nın Montpellier kentindeki bağcılık araştırma istasyonundan DNA tiplemesi ve kapsamlı üzüm referans malzemesini kullandı.[1][4][5][6][7]

 
Rhône-Alpes bölgesi. Dureza'nın güneybatıda Ardèche'den (# 1) doğduğuna ve doğu / kuzeydoğuya Drôme (# 2) ve Isère'ye (# 3) taşındığına inanılıyor. Bu bölgede bir yerlerde, büyük olasılıkla Isère'de, asma Syrah üretmek için Savoie bölgesine (# 4) özgü bir çeşit olan Mondeuse blanche ile geçti.

Fransa'nın Ardèche bölgesinden koyu kabuklu üzüm çeşidi olan Dureza üzüm bağlarından neredeyse tamamen yok olmuştur ve bu türlerin korunması Montpellier'in uzmanlık alanıdır. Mondeuse blanche Savoy bölgesinde yetiştirilen beyaz bir üzüm çeşididir ve bugün hala o bölgenin bağlarında az miktarda bulunur. Her iki tür de bugün biraz belirsiz ve Syrah'ın şöhretine veya popülaritesine yakın hiçbir şey elde edemedi ve şimdiki evlerinden uzak mesafelerde yetiştirildiklerine dair hiçbir kayıt yok. Dolayısıyla Syrah'ın her iki ebeveyni de kuzey Rhône'a yakın güneydoğu Fransa'da sınırlı bir bölgeden gelir. Bu bulgulara dayanarak araştırmacılar Syrah'ın kuzey Rhône'den geldiğine karar verdiler.[1][7]

DNA tiplemesi bu konuda şüpheye yer bırakmaz ve üzümün kökeni hakkında yıllar boyunca ileri sürülen sayısız diğer hipotezlerin tümü ister DNA yöntemleriyle ya da ister klasik botanik yöntemleriyle olsun belgesel kanıtlar veya ampelografik araştırmalar şeklinde tamamen destekten yoksundur. Bunun yerine esasen veya yalnızca çeşidin adına veya eşanlamlılarına dayandıkları görülmektedir. Üzüm isimleri için değişken yazım kökenlere dair isme dayalı her türlü kanıtı şüpheli yapar. Yine de genomik çalışmalar henüz yapılmamışken Syracuse veya İran'ın ünlü Şiraz şehri gibi kökenler önerildi.[7]

Bununla birlikte, ebeveynlik bilgisi üzüm çeşidinin kaç yaşında olduğunu yani bir Mondeuse blanche asmasının Dureza tarafından tozlaşması gerçekleştiğinde orijinal Syrah tohum bitkisine yol açtığını ortaya çıkarmaz. MS 77 yılında Yaşlı Pliny Naturalis Historia adlı Vienne şaraplarını (bugün Côte-Rôtie olarak anılacaktır) hakkındaki eserinde 50 yıl önce, Virgil'in yaşında Allobroges'un bazılarının var olmayan koyu kabuklu üzüm çeşidinden meşhur ve değerli şarap yaptığıyazdı.[8] Pliny bu şaraba Allobrogica adını verdi ve bugünün Syrah olabileceği tahmin edildi. Bununla birlikte şarabın tanımı da uygun olacaktır örneğin Dureza,[1] ve Pliny'nin Allobrogica üzümlerinin soğuğa dirençli olduğu gözlemi Syrah ile tamamen tutarlı değildir.

Syrah adıDüzenle

 
Syrah üzüm salkımları

Menşe ülkesi Fransa'da ve Avrupa'nın geri kalanında, Arjantin, Şili, Uruguay, Yeni Zelanda ve Güney Afrika'da Syrah olarak anılır. "Şiraz" adı uzun zamandır en çok yetiştirilen koyu kabuklu tür olarak yerleştiği Avustralya'daki bu üzüm çeşidi için popüler oldu. Avustralya'da 1980'lerin sonlarına kadar yaygın olarak Hermitage olarak da adlandırılıyordu ancak bu ad aynı zamanda Fransız Korumalı Menşe Tanımı olduğundan bu adlandırma uygulaması bazı ihracat pazarlarında bir soruna neden oldu ve kaldırıldı.

Üzümün diğer birçok eş anlamlısı Antourenein noir, Balsamina, Candive, Entournerein, Hignin noir, Marsanne noir, Schiras, Sirac, Syra, Syrac, Serine ve Sereine dahil olmak üzere dünyanın çeşitli yerlerinde kullanılır.[9]

Syrah kökenlerinin onun homonyymlerden Shiraz 'dan gelir.[10] Pers İmparatorluğu'nun (günümüz İran'ı) başkenti Şiraz tanınmış Şirazi şarabını ürettiği için[11] efsaneler Syrah üzümünün Şiraz'da ortaya çıktığını ve daha sonra Rhône'a getirildiğini iddia eder. Efsanenin önemli ölçüde farklı en az iki versiyonu bildirilmiştir, çeşitliliğin Shiraz'dan Rhône'a nasıl getirildiğine dair farklı açıklamalar verilir ve bu olayla ilgili olarak 1,800 yıla kadar farklılık gösterir. Bir versiyonda Phocaealılar Syrah/Shiraz'ı Yunanlar tarafından MÖ 600 civarında kurulan Marsilya çevresindeki kolonilerine (daha sonra Massilia olarak bilinir) getirdiği söylenir. Üzüm daha sonra Phocaealılar tarafından asla kolonize edilmeyen kuzey Rhône'a gider. Bu efsaneyi destekleyecek hiçbir belgesel kanıt yoktur ve ayrıca çeşitliliğin daha sonra herhangi bir iz bırakmadan Marsilya bölgesinden kaybolmasını gerektirir.[8]

Syrah'ı İran'daki Şiraz şehrine bağlayan efsane Fransız kökenli olabilir. James Busby İspanya ve Fransa'nın başlıca üzüm bağlarına yapılan yakın tarihli bir ziyaretin Journal gazetesine 1826 tarihli Œnologie Française kitabının komşuluk geleneğine göre bitkinin [Scyras] aslen İran'daki Şiraz'dan dağın münzevi "Gaspare de Stérimberg adında tek bir kişi tarafından getirildiğini belirttiğini yazdı.[12]

"Şiraz" adı modern zamanlarda öncelikle Avustralya'da kullanıldığından en eski Avustralya belgelerinde "Scyras" yazımı kullanılırken (diğerlerinin yanı sıra Jancis Robinson[9] ) aslında sözde olduğu düşünülmektedir. Syrah'ın adının Scyras aracılığıyla " strinizasyonu ". Ancak 19. yüzyılın ortalarından itibaren Avustralya'da "Şiraz" ve "Ermitaj" adları yavaş yavaş "Scyras" ın yerini almış gibi görünürken "Şiraz" yazımı da İngiliz kaynaklarında en azından 1830'lara kadar belgelenmiştir.[12][13][14] Bu nedenle "Şiraz" adı veya yazılışı İngilizcenin bir Fransız adı üzerindeki etkisi olabilirken Avustralya'da ortaya çıktığına dair hiçbir kanıt yoktur ancak kesinlikle Avustralya kullanımı ve bunu kullanan Avustralya şaraplarının polüler adı olmuştur.

Diğer efsanelerDüzenle

 
Syrah yaprağı

Üzüm çeşidinin kökeni hakkında Syrah ismine dayanan bir başka efsane de MS 280'den sonra Roma İmparatoru Probus'un lejyonları tarafından Syracuse'dan getirilmiş olmasıdır. Bu efsane ayrıca belgesel kanıtlardan yoksundur ve ampelografik bulgularla tutarsızdır.[8]

ÜnlenişiDüzenle

Syrah'ı ünlü yapan şaraplar kuzey Rhône'deki Tain-l'Hermitage kasabasının yukarısındaki, tepesine bir inziva yeri (şapel) inşa edilen ve De Stérimberg'in haçlı seferlerinden daha sonra keşiş olarak yerleşmiş olması gereken Hermitage'den gelen şaraplardır. Hermitage şarapları yüzyıllardır güçlü ve mükemmel olmakla ünlüdür. Hermitage 18. ve 19. yüzyıllarda oldukça ünlüyken Bordeaux meraklısı Thomas Jefferson gibi yabancı oenofillerin ilgisini çekerken 20. yüzyılın ilk yarısında yerini ve yabancı ilgisini kaybetti.[15]

19. yüzyılın 18. ve ilk yarısında Fransa'dan ayrılan çoğu Hermitage şarabı Bordo şaraplarında bir harmanlama bileşeni olarak yapıldı. "Bordoların" bugün olduğundan daha az güçlü olduğu ve adlandırma kurallarından önce daha sıcak bölgelerden gelen kırmızı şaraplar Bordeaux şaraplarının iyileştirilmesi (veya bakış açısına göre tağşiş) için kullanılırdı. İspanyol ve Cezayir şaraplarının da bu amaç için kullanıldığı bilinirken en iyi Bordeaux şatoları özellikle daha zayıf şaraplarda şaraplarını iyileştirmek için Hermitage kullanır.[6][16]

Avustralya'ya varışıDüzenle

1831'de "Avustralya bağcılığının Babası" olarak anılan İskoçyalı James Busby Avustralya'ya giriş için (özellikle Fransa ve İspanya'dan) asmalardan kesilmiş parçalar toplamak için Avrupa'ya geri döndü.[17] Busby'nin "Scyras" ve "Ciras" yazımlarını kullanmasına rağmen topladığı türlerden biri Syrah idi. Çelikler Sidney Botanik Bahçelerine ve Hunter Bölgesi'ne dikildi ve 1839'da Sidney'den Güney Avustralya'ya getirildi. 1860'larda Syrah Avustralya'da önemli bir çeşit olarak kuruldu.

Modern tarihiDüzenle

Syrah kuzey Rhône'un ana üzümü olmaya devam ediyor ve Hermitage, Cornas ve Côte-Rôtie gibi klasik şaraplarla ilişkilendirilir. Güney Rhône'da Grenache'nin genellikle harmanın büyük kısmını oluşturduğu Châteauneuf-du-Pape, Gigondas ve Côtes du Rhône gibi şaraplarda harmanlanmış üzüm olarak kullanılır. En iyi enkarnasyonlar rağmen yaş yıllardır, az-çıkarılan stilleri onların canlı kırmızı ve yaban mersini karakterleri için genç zevk ve pürüzsüz tanen yapısı olabilir. Syrah etli meyvesi orta damakta olması nedeniyle birçok ülkenin kırmızı şaraplarında harmanlanmış bir üzüm olarak yaygın olarak kullanılır diğer çeşitlerin zayıflıklarını dengeleyerek ve sonuçta "tam" bir şarap elde etmektedir.

1970'lerden ve hatta 1990'lardan itibaren Syrah artan popülariteye sahip oldu ve çeşitlerin ekimleri hem eski hem de yeni yerlerde önemli ölçüde genişledi.[7] 2000'li yılların başında, dünya çapında ilk kez ekilen türlerin ilk 10'na girdi.[3]

Shiraz şaraplarıDüzenle

 
Washington Eyaletinden bir Şiraz

İran'da Şiraz'dan gelen "Şiraz" adı tarihsel olarak çağdaş Şiraz şaraplarıyla ilgisi olmayan bir şaraba uygulandı ve Güneydoğu Fransa'da ortaya çıktığı kanıtlanan Syrah'dan tamamen farklı bir üzüm veya üzümden yapıldı.[18]

Rosé şarabı Porto şarabı tarzında güçlendirilmiş şarap ve köpüklü kırmızı şarap gibi diğer şarap stillerinin üretiminde de daha küçük miktarlarda Syrah kullanılır.[19] Avustralyalı köpüklü Şiraz geleneksel olarak biraz tatlı olsa da bir dizi Avustralyalı şarap üreticisi normalde şarapta bulunan karmaşıklığı ve bazen de toprak notalarını içeren tam gövdeli köpüklü sek Şiraz yapar.[20]

Konsantre aromaları ve yüksek tanen içeriği nedeniyle birçok birinci sınıf Syrah şarabı şişede iyice yaşlandırıldıktan sonra en iyi duruma gelir. İstisnai durumlarda bu 15 yıl veya daha uzun olabilir.

Syrah 18 °C (65 °F)'de önerilen en yüksek şarap servis sıcaklıklarından birine sahiptir.[21]

Syrah'dan yapılan şaraplar genellikle güçlü aromalı ve tam gövdelidir. Çeşit yetiştirildiği iklim ve toprakların yanı sıra seçilen diğer bağcılık uygulamalarına bağlı olarak çok çeşitli aroma notalarına sahip şaraplar üretir. Aroma karakterleri menekşelerden meyvelere (genellikle kırmızı yerine koyu renkli), çikolataya ve karabibere kadar değişebilir. Böğürtlen, kahve ve biber sıklıkla fark edilmesine rağmen, hiç kimsenin aromasına tipik denemez. Şişede zamanla bu birincil notalar hafifler ve ardından deri ve yer mantarı gibi toprak veya tuzlu üçüncül notalarla desteklenir. İkincil aroma ve aroma notaları genellikle şarap üreticilerinin uygulamaları (meşe fıçı ve maya muamelesi gibi) gibi çeşitli şeylerle ilişkilidir.

Şiraz yapraklarında megastigmane-3,9-diol ve 3-okso-7,8-dihidro-α-iyonol gibi 7,8-dihidroiyonon türevleri gibi C13- norisoprenoidler bulunur.[22]

Etiketlerde Syrah veya ShirazDüzenle

 
Syrah olarak etiketlenmiş Yeni Dünya şarabı

Kuzey Rhône'un Syrah hakimiyetindeki unvanları (AOC'ler) diğer Fransız unvanları ve bölgelerinin çoğu gibi şaraplarının çeşitsel etiketlenmesi geleneğine sahip değildir. Aslında bu tür uygulamalara genellikle AOC kuralları kapsamında izin verilmez ve etikette yalnızca AOC adı (Cote-Rotie, Crozes-Hermitage veya Hermitage gibi) görünür. Syrah/Shiraz şaraplarının çeşitsel etiketlenmesi bu nedenle Yeni Dünya'da, özellikle Avustralya'da ortaya çıkan bir uygulamadır.

Meseleleri karıştırmak için kuzey Rhône'da gerçek Syrah'ın farklı klonları meyvelerinin boyutuna bağlı olarak Petite Syrah (küçük Syrah) veya Gros Syrah (büyük Syrah) olarak adlandırılır ve Petite Syrah şarapları daha yüksek fenolikler veren üstün versiyon olarak kabul edilir.[7]

Genel bir kural olarak çoğu Avustralya ve Güney Afrika şarapları "Şiraz" olarak etiketlenir ve çoğu Avrupa şarapları (çeşitli etiketlemelerin uygulandığı bu tür bölgelerden) "Syrah" olarak etiketlenir. Diğer ülkelerde uygulamalar değişir ve şarap üreticileri (veya şarap pazarlamacıları) yaptıkları şarapta stilistik bir farkı belirtmek için bazen "Syrah" veya "Shiraz" ı seçerler. "Syrah" etiketli şarapların bazen klasik Kuzey Rhône kırmızılarına daha çok benzediği düşünülür; meyvesi bileşenlerine göre muhtemelen daha zarif, tanenli, duman aromalı ve ölçülüdür. Öte yandan "Şiraz" etiketli şaraplar arketipik Avustralya veya diğer Yeni Dünya örneklerine daha çok benzeyecek, muhtemelen daha olgun meyvelerden yapılmış, daha fazla meyve odaklı, daha yüksek alkollü, daha az açık bir şekilde tanenli, dumandan ziyade biberli, genellikle gençken daha kolay yaklaşılır ve muhtemelen biraz tatlıdır. Bununla birlikte bu temel kuralın eşit olmayan bir şekilde uygulandığı anlaşılmalıdır.[23]

Syrah farklı ülkelerdeDüzenle

Syrah son birkaç on yılda çeşitli ülkelerde yetiştirilmek üzere ithal edilen bir çeşittir. Öncelikle daha sıcak bölgelerde yetiştirilir. Syrah'ın dünya çapındaki ekimleri 1990'ların sonlarında ve 2000'lerin başında önemli ölçüde artmıştır ve hem "Syrah" etiketli hem de "Shiraz" etiketli şaraplar artmaktadır.[7]

Avustralya'da, Fransa'da Rhone Vadisi'nde ve ABD'de olmak üzere dünyanın birçok şarap üreten bölgesinde yetiştirilmektedir. İspanya ve İtalya'da da genellikle harmanlanmış üzüm olarak kullanılır. Ayrıca sadece diğer türlerle harmanlanmayıp çeşitli Syrah şarabı yapmayı tercih eden Portekiz'de ekilir.

İtalyaDüzenle

İtalya'da Syrah Toskana'da yetiştirilmektedir (yani Cortona DOC), Lazio (Pontine Agro) ve Apulia (Syrah Tarantino IGT). Ayrıca DOC Sirah Piedmont da vardır. Syrah'ın en iyi kullanım alanlarından birini Nero d'Avola üzümleriyle harmanlayarak yapan bölge Sicilya'dır.

FransaDüzenle

 
Hermitage tepesindeki üzüm bağlarına Syrah hakimdir.

Syrah Fransa'da bilindiği gibi Rhône vadisinde yetiştirilir. Ondan yapılan şaraplar asmaların yerindeki küçük değişikliklerde bile büyük ölçüde değişir. Toprak kalitesindeki farklılıklar ve arazinin eğimindeki değişiklikler, farklı şarap türleri üretme eğilimindedir. Hermitage'nin mineral ve tanenli doğasından meyveli ve Côte-Rôtie durumunda parfümlüdür.[23]

Syrah aynı zamanda birçok karışımın anahtar bileşenidir. Côtes-du-Rhône ve Châteauneuf-du-Pape dahil olmak üzere güney Rhône karışımlarında Grenache'ye yapı ve renk eklemek için kullanılabilir.[24] Syrah aynı zamanda kuzey Rhône şaraplarında kullanılan tek kırmızı üzümdür.[25]

1968'de Fransa'da yalnızca 2,700 hektar (6,700 akre) Syrah üzüm bağları vardı esasen kuzey Rhône'un geleneksel adlarında o zamanlar şarap dünyasında onlarca yıldır pek ilgi görmemişti ve üzüm bağları tam kapasiteyle dikilmemişti. Kuzey Rhône şarapları 1970'lerde şarap yazarları tarafından "yeniden keşfedildikten" sonra ekimler önemli ölçüde genişledi. Bu eğilim etkili şarap yazarı Robert M. Parker Jr.'ın bazı Rhône üreticilerinin şaraplarına 100 puana kadar "mükemmel" puana kadar yüksek puanlar verdiği 1980'lerde ve 1990'larda ek bir güç kazandı. Avustralya Şirazının ihracat pazarındaki popülaritesi de bir rol oynamış olabilir. 1988'de toplam Fransız ekimleri 27.000 hektar (67.000 akre) ve 1999 bağcılık araştırması 50.700 hektar (125.000 akre) Syrah üzüm bağlarını buldu. Fransa böylece dünyanın en büyük Syrah bağlarına sahiptir.[7]

Kuzey Rhône üzüm bağlarının daha önce kullanılmayan kısımları genişlemenin bir parçası olarak Syrah ile ekilirken yeni Fransız Syrah bağlarının büyük bir kısmı güney Rhône'da (kuzey kısmından çok daha büyük bir bağ alanını kapsayan) ve Languedoc- Roussillon'dur.[7] Güney Rhône Syrah'ın çoğunlukta olduğu nispeten az şarap üretirken bu bölgenin harmanlanan şaraplarındaki Syrah oranı yükseliştedir. Languedoc-Roussillon Syrah'ı Grenache ile Güney Rhône benzeri karışımlar, Cabernet Sauvignon ile Avustralya tarzı karışımlar ve çeşitli Syrah üretmek için kullanır.

Fransa'daki Syrah asmaları genellikle yaprakların yaz sonunda kırmızılaşması, greftin üzerindeki sapta gelişen derin çatlaklar ve asmanın erken ölümü ile nitelenen bir tür ölümden muzdariptir. Sendrom ilk olarak 1990'larda Güney Fransa'nın Gard ve Hérault bölümlerinde gözlemlendi ancak şimdi yaygındır. Bir mantar veya virüs enfeksiyonundan ziyade anaç ve filiz arasındaki uyumsuzluğun neden olduğuna inanılır.[26][27]

İspanyaDüzenle

İspanya'da Syrah üzümlerinde ekilen alan 1990'da 4.000 hektar (9.900 akre) 2009'da 19,045 hektar (47,06 akre) oldu.[28] Öncelikle Castilla-La Mancha'da daha az miktarlarda ise Aragon ve Katalonya'da yetiştirilir. 2015 itibarıyla toplam kırmızı üzümün % 4'ünü oluşturan 20,155 hektar (49,80 akre) ile İspanya'da en çok yetiştirilen yedinci kırmızı üzüm oldu.[29]

İsviçreDüzenle

Syrah üzümü 1926'da İsviçre'ye tanıtıldı ve 2009'da İsviçre'de (181 hektar) en yaygın 6. kırmızı şarap üzümüydü. Çoğunlukla Valais'de, Cenevre Gölü'nün yukarısındaki Rhône vadisi boyunca yetiştirilir ve "olgun asmalardan beklenmedik şekilde konsantre şarap" üretir.[30]

AvustralyaDüzenle

Syrah üzümü 1832'de beraberinde Avrupa'dan asma kırpıntıları getiren bir göçmen olan James Busby tarafından Avustralya'ya tanıtıldı ve neredeyse her zaman "Şiraz" olarak adlandırılır.[6] Bugün Avustralya'nın en popüler kırmızı üzümüdür ancak her zaman böyle olmamıştır; 1970'lerde beyaz şarap o kadar popülerdi ki, üreticiler, eski asmalara sahip olanlar da dahil olmak üzere, kârsız Şiraz ve Grenache üzüm bağlarını söküyorlardı. Barossa Valley'deki dünyanın en eski sürekli üreten ticari bağı da Şiraz asmalkarı olduğuna inanılan Türkiye Flat içinde Tanunda aslımnda 1847'de dikildi.[31]

Birleşik Krallık'taki Lindemans (Hazine Şarap Evleri'nin bir parçası) ve Jacob's Creek gibi markaların başarısı ve ayrıca ABD ve Birleşik Krallık'taki Rosemount gibi birçok faktör 1980'ler ve 1990'larda ekim alanlarının dramatik genişlemesinden sorumluydu; Kaliforniya'da da benzer bir durum oldu. Ancak 1990'larda bu genişlemedeki en büyük faktör Avustralya dolarının tarihsel olarak düşük değerine bağlı olarak ihracattaki istikrarlı artıştı.[32]

2005-2006 yetiştirme sezonunda Avustralya'daki toplam Şiraz bağları 41.115 hektar (101.600 akre) ve bunların 39.087 hektar (96.590 akre) üretken olacak kadar yaşlıydı. Bu asmalar şarap üretimi için toplam 422.430 ton Şiraz üzümü vermiştir. Bu Şiraz'ı Avustralya ve Avustralya'da Fransa'dan sonra dünyanın en büyük ikinci Syrah/Shiraz yetiştiricisi yaptı.[7]

Viktorya bölgeleri arasında Melbörn'nün yaklaşık 1,5 saat kuzeyindeki Heathcote bulunur. Batı Avustralya'nın Margaret Nehri gibi daha soğuk iklim bölgeleri, marjinal olarak daha az alkol içeren ve genellikle daha geleneksel bir Fransız tarzında Şiraz üretir.

Avustralya bağcılığındaki Şiraz üzümünün iyi bilinen bir örneği Penfolds "Grange"dir. Bu şarap 1951 yılında Winemaker Max Schubert tarafından yapıldı ve iyi yaşlanma konusunda bir üne sahiptir. Penfolds Grange ağırlıklı olarak Şiraz'dır ancak genellikle az miktarda Cabernet Sauvignon içerir. Genellikle çok bölgeli kaliteli Güney Avustralya Şirazının bir karışımıdır, Barossa Vadisi önemli bir rol oynar ve yeni Amerikan Meşesinde olgunlaşır. Diğer tanınmış Avustralya Şiraz şarapları arasında Henschke "Hill of Grace" ve Penfolds "RWT" bulunur.

Son zamanlarda Avustralyalı Şiraz üreticileri şarabın burnuna ve damağına kayısı tonları eklemek için Şiraz'larına %4'e kadar Viognier eklemeye başladılar. Bu kadar küçük bir yüzde eklendiğinde üretici harmanı etiket üzerinde beyan etmek zorunda kalmadı. Bununla birlikte geçtiğimiz 5 yılda Viognier pazarda tüketici tarafından kabul gördükçe şarabı "Shiraz Viognier" olarak etiketlemek giderek daha moda hale geliyor. Viognier'i Syrah ile harmanlama uygulaması aslında Cote-Rotie'nin Kuzey Rhône Vadisi bölgesinde yıllardır yaygındır.[33]

"Şiraz" aynı zamanda Châteneuf-du-Pape benzeri bir karışım için Avustralya'da yaygın olarak kullanılan "GSM" deki S'dir (Grenache-Shiraz-Mourvèdre).

Güney AfrikaDüzenle

Güney Afrika dikimleri 1995'te bağ alanının % 1'inden 2007'de % 9,7'ye[34] 9.856 hektar (24.350 akre) ekim yapılan toplam alanı oluşturarak önemli ölçüde genişledi. Güney Afrika'da çeşit ağırlıklı olarak "Şiraz" olarak bilinir ancak "Syrah" adı "Rhône tarzı" şaraplar için kullanılır.[10] Bazıları bu çeşidi Güney Afrika şarapları için "büyük umut" olarak görür.[35]

Amerika Birleşik DevletleriDüzenle

 
Washington eyaletinde Syrah'ın ilk ekimi 1986'da Red Willow Vineyards'da yapıldı.

Amerika Birleşik Devletleri'nde üzümden üretilen şaraba normalde Fransızca adı "Syrah" denir. Ancak şarap üreticilerinin Penfolds Grange'ye benzer Yeni Dünya tarzını seçtikleri durumlarda şaraplarını "Şiraz" olarak etiketlemeyi seçebilirler.[23] Amerikan şarap yasalarına göre her iki isim de etikette görünebilir. Syrah ilk olarak 1970'lerde Kaliforniya'da bir şarap üzümü olarak ortaya çıktı ve burada kendilerine "Rhône korucuları" adını veren bir grup bağcılık uzmanı tarafından ekildi.[24] Üzüm ekiminin çoğu Kaliforniya'da olmasına rağmen Washington eyaletinde artan miktarlarda yetiştirilmektedir. Syrah Naches Heights AVA ve Walla Walla AVA gibi birkaç Washington AVA'da üretilen şarabın önemli bir yüzdesini oluşturur. Syrah Oregon'da giderek daha fazla yetiştirilir ve üretilir. Syrah Ohio'daki küçük bölgelerde de bulunur.

 
Columbia Valley AVA'dan bir Washington Syrah

Kaliforniya Syrahları Fransa'da çok görüldüğü gibi iklim ve yaşadıkları terroira göre çok değişir. Napa'nın bazı kısımları gibi son derece sıcak bölgelerde şarap genellikle diğer Rhône çeşitleriyle harmanlanır. Başta dağlık olanlar olmak üzere diğer unvanlar kendi başlarına ayakta durabilen çeşit temelli şaraplar üretme eğilimindedir.[36] Syrah 1986 yılında Red Willow Vineyard tarafından Woodinville, Washington merkezli Columbia Winery ve Master of Wine David Lake ile ortaklıkları aracılığıyla Washington eyaletine tanıtıldı.[37] Önemli oranda genişleyen ürün tek çeşit şarap üretmenin yanı sıra Grenache, Cinsault, Viognier gibi üzümlerle harmanlanarak da kullanılır.[38]

ArjantinDüzenle

Arjantin'de Syrah bağları 1990'da 1.000 hektar (2.500 akre) dan daha az iken 2002'de 9.500 hektar (23.000 akre) 'a yükseldi.[7] Syrah Avustralya Cabernet-Shiraz karışımına "Arjantinli bir bakış " sağlamak için ara sıra Arjantin'in imzası olan koyu kabuklu üzüm Malbec ile harmanlanmış bir bileşen olarak kullanılmıştır.

ŞiliDüzenle

2005 yılı civarında Şili'de 2.500 hektar (6.200 akre) Syrah vardı.[7]

DurifDüzenle

Durif veya Petite Sirah, Syrah ve Peloursin'in soyundan gelir. Dr. Francois Durif'in adıyla tanıtıldı ve onun adını aldı. Durif daha az bilinen Peloursin ve Syrah arasında bir melez ırktır. Rutherglen gibi bölgeler Durif'lerine uluslararası itibar kazanmıştır. Bu çeşit Şiraz'a benzer ancak kullanılan daha küçük, daha kalın kabuklu üzümler nedeniyle daha dolgun ve tanenlidir. Petite Sirah bir çeşit olarak popüler olduğu (örn, Bogle Vineyards tarafından) ve özellikle zengin, cesur ve meyveli bir şarapla sonuçlanan Zinfandel ile harmanlandığı Kaliforniya'da yaygın olarak ekilir.

Eş anlamlılarıDüzenle

Syrah için eşanlamlılar arasında Antourenein noir, Candive, Entournerein, Hermitage, Hignin noir, Marsanne noir, Shiraz, Sira, Sirac, Sirah, Syra ve Syrac bulunur.[30]

Ayrıca bakınızDüzenle

  • Uluslararası çeşitlilik

KaynakçaDüzenle

  1. ^ a b c d Carole Meredith: Origins of Syrah, p. 3-4 in: The Syrah Producers' Club 19 April 2004 – Syrah Worldwide Roma
  2. ^ a b Wine & Spirits Education Trust "Wine and Spirits: Understanding Wine Quality" pgs 6-9, Second Revised Edition (2012), London, 9781905819157
  3. ^ a b Entry on "Vine varieties" in J. Robinson (ed) The Oxford Companion to Wine Third Edition, p. 746, Oxford University Press 2006, 0-19-860990-6
  4. ^ Bowers (2000). "A Single Pair of Parents Proposed for a Group of Grapevine Varieties in Northeastern France". Acta Horticulturae (528): 129-132. doi:10.17660/ActaHortic.2000.528.15. Proceedings of the Seventh International Symposium on Grapevine Genetics and Breeding. 1 Haziran 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Aralık 2020. 
  5. ^ Vouillamoz, J.F. and Grando, M.S. 2006. "Genealogy of wine grape cultivars: 'Pinot' is related to 'Syrah'", Heredity 97:102–110 26 Nisan 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. Quote: "Our data strongly confirmed the 'Syrah' parentage ('Dureza' x 'Mondeuse blanche') established by Bowers et al."
  6. ^ a b c Oz Clarke's Encyclopedia of Grapes. Hardcourt, inc. 2001. ss. g 247. ISBN 978-0-15-100714-1. 
  7. ^ a b c d e f g h i j k Entry on "Syrah" in J. Robinson (ed), "The Oxford Companion to Wine", Third Edition, p. 676-677, Oxford University Press 2006, 0-19-860990-6
  8. ^ a b c Entry on "Rhône" in J. Robinson (ed), "The Oxford Companion to Wine", Third Edition, p. 572-573, Oxford University Press 2006, 0-19-860990-6
  9. ^ a b Jancis Robinson Vines, Grapes & Wine p. 90 Octopus Publishing 1986 978-1-85732-999-5
  10. ^ a b Entry on "Shiraz" in J. Robinson (ed), "The Oxford Companion to Wine, Third Edition, p. 627, Oxford University Press 2006, 0-19-860990-6
  11. ^ Entry on "Persia" in J. Robinson (ed), The Oxford Companion to Wine, Third Edition, pp. 512–513, Oxford University Press 2006, 0-19-860990-6
  12. ^ a b Journal of a recent visit to the principal vineyards of Spain and France. Smith, Elder. 1834. s. 108. 1826 scyras shiraz. 
  13. ^ Redding (July 1834). "History of Wines". Gentleman's Magazine. 157: 7-11. 
  14. ^ A history and description of modern wines. Whittaker & co. 1836. s. 20. 
  15. ^ Entry on "Hermitage" in J. Robinson (ed), "The Oxford Companion to Wine", Third Edition, p. 344, Oxford University Press 2006, 0-19-860990-6
  16. ^ Entry on "Adulteration and fraud" in J. Robinson (ed), "The Oxford Companion to Wine", Third Edition, p. 4-5, Oxford University Press 2006, 0-19-860990-6
  17. ^ Entry on "Busby, James" in J. Robinson (ed), "The Oxford Companion to Wine", Third Edition, p. 116, Oxford University Press 2006, 0-19-860990-6
  18. ^ J. Robinson (ed), "The Oxford Companion to Wine", Third Edition, p. 676, Oxford University Press 2006, 0-19-860990-6
  19. ^ The Wine Bible. Workman Publishing Company. 2001. ss. g 786. ISBN 978-1-56305-434-1. 
  20. ^ W. Blake Gray (26 Mayıs 2005). "RED FIZZ Australian-style red bubbly is a grown-up pleasure". San Francisco Chronicle. 19 Haziran 2006 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Ekim 2006. 
  21. ^ Bonné, Jon, msnbc.com (September 21, 2005). The perfect temperature for wine
  22. ^ "C13-Norisoprenoid Aglycon Composition of Leaves and Grape Berries from Muscat of Alexandria and Shiraz Cultivars". Carotenoid-Derived Aroma Compounds. ACS Symposium Series. 802. 2001. s. 255. doi:10.1021/bk-2002-0802.ch018. ISBN 978-0-8412-3729-2. 
  23. ^ a b c Oz Clarke's Encyclopedia of Grapes. Hardcourt, inc. 2001. ss. g 250. ISBN 978-0-15-100714-1. 
  24. ^ a b Jancis Robinson's Wine Course. Abbeville Press. 2003. ss. g 152. ISBN 978-0-7892-0883-5. 
  25. ^ Oxford Companion to Wine. Oxford University Press. 2005. ss. g 572. ISBN 978-0-19-860990-2. 
  26. ^ "Dépérissement de la Syrah" (Fransızca). Institut Français de la Vigne et du Vin. 8 Ağustos 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Ağustos 2014. 
  27. ^ "Brochures techniques: Dépérissement de la Syrah" (Fransızca). Institut Français de la Vigne et du Vin. 23 Nisan 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Ağustos 2014. 
  28. ^ "Catálogo general de las variedades y los clones de uva de vino y de mesa" (PDF). Agromillora (İspanyolca). Vivai Cooperativi Rauscedo. 2013. s. 101. 24 Nisan 2016 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Mayıs 2018. 
  29. ^ "Syrah". www.artobatours.com. 19 Aralık 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Şubat 2020. 
  30. ^ a b Jancis Robinson, Julia Harding, José Vouillamoz Wine Grapes pg 1029 Penguin Group 2012 978-1-846-14446-2
  31. ^ G. Harding "A Wine Miscellany" pg 20, Clarkson Potter Publishing, New York 2005 0307346358
  32. ^ Growth and Cycles in Australia's Wine Industry: A Statistical Compendium, 1843 to 2013. University of Adelaide Press. 2015. s. 20. ISBN 9781925261097. 7 Kasım 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Mayıs 2018. 
  33. ^ "Viognier – it's everywhere nowadays". 15 Ekim 2005. 7 Nisan 2006 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  34. ^ "South African Wine Industry Statistics 2008" (PDF). 15 Şubat 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 29 Aralık 2020. 
  35. ^ Platter's South African Wines 2009, p66
  36. ^ Oz Clarke's Encyclopedia of Grapes. Hardcourt, inc. 2001. ss. gs 252-253. ISBN 978-0-15-100714-1. 
  37. ^ P. Gregutt "Washington Wines and Wineries: The Essential Guide" pgs 17-38, 61-75, 107-109 University of California Press 2007 0-520-24869-4
  38. ^ Oz Clarke's Encyclopedia of Grapes. Hardcourt, inc. 2001. ss. g 253. ISBN 978-0-15-100714-1. 

Dış bağlantılarDüzenle