Guangşi Zhuang Özerk Bölgesi

Çin'in güneyinde özerk bölge

Guangxi Zhuang Özerk Bölgesi Çin'in güneyinde özerk bölge (zìzhìqū). Batıda Yunnan, kuzeyde Guizhou, kuzeydoğuda Hunan, güneydoğuda Guangdong eyaletleri ile Vietnam ve Tonkin Körfeziyle çevrilidir.

Guangxi Zhuang Özerk Bölgesi
Çince : 广西壮族自治区
Guǎngxī Zhuàngzú Zìzhìqū
Kısaltmalar:   (pinyin: )
Guangxi Zhuang bu haritada renklendirilmiştir.
Adın kökeni
İdari birim türü Özerk bölge
Başkenti
(ve en büyük şehri)
Nanning
ÇKP Komitesi Sekreteri Guo Shengkun
Vali Ma Biao
Yüzölçümü 236.700 km² (9.)
Nüfusu (2020)
 - Nüfus yoğunluğu
50.126.804[1] (10.)
207 kişi/km² (20.)
GSYİH (2009)
 - kişi başına
CNY 770 milyar (18.)
CNY 15.821 (27.)
İGE (2008) 0.776 (orta) (20.)
Başlıca etnik gruplar
İl düzeyi 14
İlçe düzeyi 109
Belde düzeyi 1396
ISO 3166-2 CN-
Resmî websitesi
http://www.gxzf.gov.cn (Çince(Çince)

TarihDüzenle

Bölge, resmen M.Ö. 214'te Çin'in bir parçası oldu. Çeşitli hanedanlarca yönetildikten sonra, 1279'da Yuan hanedanı döneminde bugünkü adını aldı. 1368'den 1644'e değin Ming, bu tarihten Çin Cumhuriyeti'nin kurulduğu 1911'e değin de Qing (Mançu) hanedanı yönetimi altında kaldı. Komşu Guangdong bölgesiyle birlikte 20. yüzyıl başlarında Sun Yat-sen'in önderlik ettiği ulusal devrimin merkeziydi. Çan Kay-şek'in 1927'de iktidara gelmesi üzerine, Guangxi liderleri Çan'a muhalefet etmek üzere Guangxi grubunu kurdular. Guangxi'nin modernleştirilmesi için büyük çaba harcayan grubun oluşturduğu yönetim 1929'da yıkıldı. II. Dünya Savaşı'nda Japon saldırılarının başlıca hedeflerinden biri olan bölge, savaş sonrasında Japonlardan geri alındı 1949'da Çin'in bir yönetim bölgesi olarak ilan edildi. 1958'de Guangxi Zhuang Özerk Bölgesi oluşturuldu.

CoğrafyaDüzenle

Guangxi topraklarının büyük bölümünün yüksekliği 500–1000 m arasında değişen tepelerden oluşur. Sıcaklık yıl boyunca tarım yapılmasına elverişlidir. Yağmur getiren muson rüzgarlarının etkisiyle yağışlar fazladır.

DemografiDüzenle

Guangxi nüfusu Çinli, Zhuang, Yao, Meo ve Dung halklarından oluşur. Sayıları yaklaşık 14 milyon olan ve Guangxi kökenli olan Zhuanglar genellikle bölgenin orta ve batısında, Çinliler ise doğusunda yaşarlar.

İdari yapılanmaDüzenle

Guangxi Zhuang Özerk Bölgesi'nin İdari Bölümleri
Bölüm kodu[2] İsim Çince
Pinyin
Zhuang dili Alan
(km2)
Nüfus
(2020 Nüfus
Sayımı)[1]
Merkez İlçe düzeyi bölümler[3]
Semtler İlçe düzeyi şehirler İlçeler Özerk ilçeler
450000 Guangxi Zhuang Özerk Bölgesi 广西壮族自治区
Guǎngxī Zhuàngzú Zìzhìqū
Gvangjsih Bouxcuengh Swcigih 237.605,95 50.126.804 Nanning Şehri 41 10 48 12
İl düzeyi şehirler
450100 Nanning Şehri 南宁市
Nánníng Shì
Namzningz Si 22.099,31 8.741.584 Qingxiu Semti 7 1 4
450200 Liuzhou Şehri 柳州市
Liǔzhōu Shì
Liujcouh Si 18.596,64 4.157.934 Liubei Semti 5 3 2
450300 Guilin Şehri 桂林市
Guìlín Shì
Gveilinz Si 27.667,28 4.931.137 Lingui Semti 6 1 8 2
450400 Wuzhou Şehri 梧州市
Wúzhōu Shì
Vuzcouh Si 12.572,44 2.820.977 Changzhou Semti 3 1 3
450500 Beihai Şehri 北海市
Běihǎi Shì
Bwzhaij Si 3.988,67 1.853.227 Haicheng Semti 3 1
450600 Fangchenggang Şehri 防城港市
Fángchénggǎng Shì
Fangzcwngzgangj Si 6.231,97 1.046.068 Gangkou Semti 2 1 1
450700 Qinzhou Şehri 钦州市
Qīnzhōu Shì
Ginhcouh Si 10.878,70 3.302.238 Qinnan Semti 2 2
450800 Guigang Şehri 贵港市
Guìgǎng Shì
Gveigangj Si 10.602,34 4.316.262 Gangbei Semti 3 1 1
450900 Yulin Şehri 玉林市
Yùlín Shì
Yilinz Si 12.824,18 5.796.766 Yuzhou Semti 2 1 4
451000 Baise Şehri 百色市
Bǎisè Shì
Bwzswz Si 36.201,77 3.571.505 Youjiang Semti 2 2 7 1
451100 Hezhou Şehri 贺州市
Hèzhōu Shì
Hocouh Si 11.752,57 2.007.858 Babu Semti 2 2 1
451200 Hechi Şehri 河池市
Héchí Shì
Hozciz Si 33.476,18 3.417.945 Yizhou Semti 2 4 5
451300 Laibin Şehri 来宾市
Láibīn Shì
Laizbinh Si 13.381,83 2.074.611 Xingbin Semti 1 1 3 1
451400 Chongzuo Şehri 崇左市
Chóngzuǒ Shì
Cungzcoj Si 17.332,08 2.088.692 Jiangzhou Semti 1 1 5

Ayrıca bakınızDüzenle

KaynakçaDüzenle

  1. ^ a b "广西第七次全国人口普查主要数据公报". 广西壮族自治区统计局. 20 Eylül 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Eylül 2021. 
  2. ^ "中华人民共和国县以上行政区划代码". 中华人民共和国民政部. 2 Nisan 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Ağustos 2017. 
  3. ^ 中华人民共和国民政部 (Ağustos 2014). 《中国民政统计年鉴2014》. 中国统计出版社. ISBN 978-7-5037-7130-9.