Ana menüyü aç

Zeyneddin Karaca Bey

Zeyneddin Karaca Bey (11 Aralık 1353, Kahire), Türkmen beyi. 1337-1522 arasında Elbistan-Maraş-Malatya bölgesinde hüküm süren Dulkadiroğulları Beyliği'nin kurucusudur.

Bozok Türkmenlerindendi. Aşiret başkanı iken Memluklerin Kilikya'daki Ermenilere karşı düzenlediği seferlere katıldı (1335). 1337'de Turaklı Halil'i yenerek Elbistan'ı ele geçirdi. Aynı yıl Memluk sultanı tarafından naipliğe atandı. Memluklere bağlı kalarak Sis (bugün Kozan) Ermenilerine karşı başarılı seferler düzenledi ve 1346'da Gabon (bugün Geben) Kalesi'ni aldı. Ayrıca Halep yöresinde geniş topraklar ele geçirdi. Bu başarılarından cesaret alarak 1348'de Melikü'z-Zahir unvanıyla hükümdarlığını ilan etti. Bu arada, durmunu sağlamlaştırmak ve Memluk sultanından gelecek bir saldırya karşı koyabilmek için kendine yandaş arıyordu. Böylece, merkezi yönetime karşı ayaklanan Memluk emirlerinden Beyboğa ile birleşti (1352). Ama ayaklanma başarısızlıkla sonuçlanınca Beyboğa'yı yenen Halep valisi Argun komutasındaki Memluk kuvvetleri Elbistan'a girdi. Karaca Bey bir süre direndiyse de sonunda Kayseri'ye kaçmak zorunda kaldı. Sığındığı Eretna hükümdarı Mehmed Bey tarafından Memluklere teslim edildi ve Mısır'a götürülerek Kahire'de öldürüldü.[1]

KaynakçaDüzenle

  1. ^ Refet Yinanç, "Dulkadıroğulları", TDV Diyanet İslam Ansiklopedisi, Ankara 1994, c. IX, s. 553-557.
Resmî unvanlar
Önce gelen:
Önce gelen yoktur.
Dulkadiroğulları Beyi
1339-1353
Sonra gelen:
Garseddin Halil Bey