Paraklit

Vikimedya liste maddesi
(Faraklit sayfasından yönlendirildi)

Hristiyanlık
Christian cross.svg

Paraklit veya Faraklit (Latince ParacletusYunanca: παράκλητος Parakletos), Kitab-ı Mukaddes'in Yunanca metinlerinde (Yuhanna 14, 16) Kutsal Ruh için beraberinde gelen anlamında da kullanılan bir sıfattır.[1]

Paraklit kelimesi Yuhanna İncili'nin 14:16, 14:26, 15:26 ve 16:7'nci ayetleri ile Yuhanna 'nın Birinci Mektubu 'nun 2:1 numaralı ayetinde Kutsal Ruh'u anlatmak üzere kullanılmıştır. Kelime Yeni Ahit 'in bazı İngilizce tercümelerinde Tesellici (Comforter) ya da Yardımcı/Tavsiyeci (Advocate) olarak tercüme edilmiştir. Kelime, Antik Yunancada mahkemede yardım eden kişi anlamında da kullanılmıştır. Kumran Yazıtları ya da Ölü Deniz Tomarları olarak bilinen metinlerde kelime Gerçeğin Ruhu olarak geçer. Hristiyan inancında Kutsal Ruh, Tanrı'nın üç unsurundan birini tanımlamak için kullanılır. Türkçeye savunucu, yardımcı anlamında çevrilebilir.

EtimolojiDüzenle

Paraklit, "konsolları veya konforları teşvik eden veya yükselen, dolayısıyla yenilenen veya bizlerin mahkemede savunucusu olan" anlamına gelen Koine Yunanca "παράκλητος" kelimesinden gelir (paráklētos). Paraklit kelimesinin aktif biçimi Yeni Ahit 'te bulunmaz ancak Septuagint 'te İş 16: 2'de çoğul olarak geçer.

İçindekiler

Yahudilikte ParaklitDüzenle

Ünlü filozof Filon, birkaç kez "paraklitten" ara bulucu, savunucu anlamında bahsetmektedir. Sözcük daha sonra Helenistik Yahudilik yazıtlarından Hahambun İbranice yazısında geçti. İbranice sözcüğü מְנַחֵם mənaḥḥēm "Avutan kimse" olarak geçer. Modern İbranicede,'' praklit,'' avukat ya da hukuk müşaviri, "praklit ha-mechoz" bölge savcısı, "praklitut ha-medina" avukatının eşdeğeri anlamına gelir.

Hristiyanlıkta ParaklitDüzenle

Öncelikle İbraniceden, Yunancaya daha sonrada Ingilizceye çevrilen yeni ahitte Paraklit danışman, yardımcı, cesaretlendirici , savunucu olarak tercüme edilmiştir. Kilise; Paraklit 'i Kutsal Ruh olarak tanımladı. Birinci asrın Yahudi ve Hıristiyan anlayışında, "Paraklit" Kutsal Ruhun varlığına, ve peygamberliğin yeniden doğuşunuda iddia ettiği savunulmaktadır.

Kutsal Ruh vaadi ( Yuhana 14:15-27)[2]

[null 15] «Beni seviyorsanız, buyruklarımı yerine getirirsiniz.

[null 16]>[null 17] Ben de Baba'dan dileyeceğim ve O, sonsuza dek sizinle birlikte olsun diye size başka bir Yardımcı, Gerçeğin Ruhunu verecek. Dünya O'nu kabul edemez. Çünkü O'nu ne görür, ne de tanır. Siz O'nu tanıyorsunuz. Çünkü O aranızda yaşıyor ve içinizde olacaktır.

[null 18] Sizi öksüz bırakmayacağım, size geri döneceğim.

[null 19] Az sonra dünya artık beni görmeyecek, ama siz beni göreceksiniz. Ben yaşadığım için siz de yaşayacaksınız.

[null 20] O gün anlayacaksınız ki, ben Babamdayım, siz bendesiniz, ben de sizdeyim.

[null 21] Kim buyruklarımı bilir ve yerine getirirse, işte beni seven odur. Beni seveni Babam da sevecektir. Ben de onu seveceğim ve kendimi ona göstereceğim.»

[null 22] Yahuda - İskariyot değil - O'na, «Rab, nasıl olur da kendini dünyaya göstermeyip bize göstereceksin?» diye sordu.

[null 23] İsa ona şu karşılığı verdi: «Beni seven sözüme uyar, Babam da onu sever. Biz de ona gelir, onunla birlikte yaşarız.

[null 24] Beni sevmeyen, sözlerime uymaz. İşittiğiniz söz benim değil, benigönderen Baba'nındır.

[null 25] «Ben daha aranızdayken size bunları söyledim.

[null 26] Ama Baba'nın benim adımla göndereceği Yardımcı, Kutsal Ruh, size her şeyi öğretecek, bütün söylediklerimi size hatırlatacak.

[null 27] Size esenlik bırakıyorum, size kendi esenliğimi veriyorum. Ben size dünyanın verdiği gibi vermiyorum. Yüreğiniz sıkılmasın ve korkmasın.

[null 28] Size, `Gidiyorum, ama yanınıza döneceğim' dediğimi işittiniz. Beni sevseydiniz, Baba'ya gideceğim için sevinirdiniz. Çünkü Baba benden üstündür.

[null 29] Bunları size şimdiden, her şey olup bitmeden önce söyledim. Öyle ki, bunlar olunca inanasınız.

[null 30] Artık sizinle uzun uzun konuşmayacağım. Çünkü bu dünyanın egemeni geliyor. Onun benim üzerimde hiçbir yetkisi yoktur.

[null 31] Ama dünyanın, Baba'yı sevdiğimi ve Baba'nın bana buyurduğu her şeyi yerine getirdiğimi anlamasını istiyorum. Haydi kalkın, buradan gidelim.

İslam'da ParaklitDüzenle

Bazı Müslüman âlimler, Paraklit' 'in İsa'nın müjdelediği Muhammed olduğunu, yani İncil'deki Paraklit kavramı ile aslında Muhammed in kastedildiğini iddia ederler.[3] İncil ’in Yunanca metninde kullanılan Parakletos, Arapçaya tercümesinde iki farklı şekilde tercüme edilir. Arapça Ahmed kelimesi "övülmüş" anlamına gelir. Müslüman yazarlar İncilde ki Paraklitin "övülmüş" anlamındaki Perikletos olabileceğini iddia ederler. Buradan yola çıkarak Muhammed' in İncil 'de müjdelendiği sonucuna ulaşırlar. Arapçada sesli harflerin olmaması Ahmed, Mahmud isimlerinin de Muhammedin diğer adları olduğu anlamına gelir. "Övülmüş" anlamına gelen Ahmed, Muhammedin diğer adlarından biridir.

İslam'a göre İsa, kendisine gelen vahiyler ile Muhammed' i müjdelemiştir. İslam' da orijinal İncil' in tahrif edildiğine ve bu ayetlerin çıkarıldığına inanılır.[4] Kur'an da İsa'nın Muhammed' i haber verdiği şu ayette belirtilir: "Bir vakit de Meryem'in oğlu İsâ şöyle dedi: 'Ey İsrail oğulları! Ben size Allah'ın Resulüyüm, önümdeki Tevrat'ın musaddıkı ve benden sonra gelecek bir Resulün müjdecisi olarak geldim ki onun ismi Ahmed'dir'. Sonra o onlara beyyinelerle gelince 'bu apaçık bir sihir' dediler." (Saff: 6)

Bu âyet ile ilgili Vahhabi İslâm'ı kabul etmiş olan Muhammed Esed şu yorumda bulunur: "Bu deyim, Ârâmî Mawhamana isminin veya teriminin tam Yunanca karşılığı olan Períklytos'un ("Çok Övülen") bozulmuş şeklidir. (Ârâmî dilinin, İsa zamanında ve ondan yüzyıllar sonra Filistin 'de kullanılan ve İncil 'in şimdi ortada bulunmayan orijinal metinlerinin dili olduğu hatırlanmalıdır.) Períklytos ile Paráklêtos'un fonetik olarak birbirlerine yakınlığı karşısında, tercümanların yahut, daha büyük bir ihtimalle sonraki tarihlerdeki yazıcıların bu iki ifadeyi nasıl karıştırdıklarını anlamak kolaylaşır. Hem Ârâmî Mawhamana, hem de Yunanca Períklytos'un ikisinin de hamide ("övdü/hamdetti") fiilinden ve hamd ("övgü") isminden türetilmiş olan Son Peygamber'in iki ismi Muhammed ve Ahmed ile aynı anlamı taşımış olmasının önemi büyüktür."[5]

Modern Hıristiyan kaynakları İsa'nın Grekçeyi de çok iyi konuştuğunu belirtir.[6] İncillerin İsa'ya indirilen orijinal İncil olmadığını ve büyük ölçüde sonradan ekleme ve çıkartmalar yapılarak yazılmak suretiyle tahrif edildiğini iddia eden İslâm inancı, Paraklit 'in kimliğini de günümüz Hıristiyanlığının açıkladığı şekliyle kabul etmemektedir.

David Benjamin Keldani (1928) gibi birkaç yorumcu, kullanılan orijinal Yunanca kelimenin, Arapça Ahmad (Muhammed'in başka bir adı) olarak gösterilen, ünlü, şahane veya övgüye değer olan periklitos olduğu teorisini savunanlardandı.

Ahmet Deedat 'a göre, Paraclete yapılan tüm İncille ilgili referanslar Muhammede uyar. Örneğin, Deedat John Gospel'in 16: 7 sayısında belirttiği gibi, Paraclete yalnızca İsa ayrıldıktan sonra ulaşacaktır. [1]

Ayrıca bakınızDüzenle

KaynaklarDüzenle

  1. ^ http://www.answering-islam.org/Index/index.html
  2. ^ https://kutsalkitap.info/tr-john14.html
  3. ^ Aydın, Mehmet. "Faraklit". İslam Ansiklopedisi. Türkiye Diyanet Vakfı. 3 Mayıs 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. http://web.archive.org/web/20140503024331/http://www.islamansiklopedisi.info/dia/pdf/c12/c120083.pdf. Erişim tarihi: 2 Mayıs 2014. 
  4. ^ Aydın, Mehmet. "Faraklit". İslam Ansiklopedisi. Türkiye Diyanet Vakfı. 3 Mayıs 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. http://web.archive.org/web/20140503024331/http://www.islamansiklopedisi.info/dia/pdf/c12/c120083.pdf. Erişim tarihi: 2 Mayıs 2014. 
  5. ^ Kuran.gen.tr
  6. ^ http://www.answering-islam.org/turkce/sorular-cevaplar/isaninorjinaldili.html

Dış bağlantılarDüzenle