Ana menüyü aç

Bizans İç Savaşı (1352-1357)

Bizans İç Savaşı (1352–1357) 1341'den 1347'ye kadar süren önceki çatışmanın devamı ve sonuçlarını işaret eder. V. İoannis'un karşısında iki Kantakuzinos, VI. İoannis ve en büyük oğlu Matheos Kantakuzinos vardır. V. İoannis, Bizans İmparatorluğu'nun tek imparatoru olarak zafer kazandı, ancak iç savaşın yeniden başlatılması, önceki çatışmanın yıkımı tamamladı ve Bizans devleti harap kaldı.

Bizans İç Savaşı (1352–1357)
Bizans isyan ve iç savaşları
Tarih1352–1357
BölgeTrakya ve Konstantinopolis
SonuçV. İoannis tek imparator oldu ve Kantakuzinos tahttan indi.
Taraflar
Bizans İmparatorluğu V. İoannis
Müttefikleri:
Flag of the Serbian Empire, reconstruction.svg Sırp İmparatorluğu
Flag of Most Serene Republic of Venice.svg Venedik Cumhuriyeti
Flag of Genoa.svg Ceneviz Cumhuriyeti
Bizans İmparatorluğu VI. İoannis
Bizans İmparatorluğu Matheos
Müttefikleri:
Osmanlı İmparatorluğu Osmanlı Beyliği

ArkaplanDüzenle

1341-1347 ihtilafının ardından VI. İoannis kendisini genç V. İoannis'un üst düzey imparatoru ve öğretmeni olarak yerleştirmişti.[1] Bununla birlikte, bu durumun sürmesi pek mümkün değildi; Palaiologoi destekçileri onu hala güvenmiyorken kendi partizanları Palaiologoi'yi tamamen tahttan indirip ve Kantakouzenoi'yi hâkim hanedan olarak getrimeyi tercih ediyorlardı. Kantakouzenos'un büyük oğlu Matheos da V. İoannis'in lehine tercihten öfkeliydi ve yeni Batı Trakya bölgesini kapsayan yarı özerk bir tımar olup aynı zamanda Sırp İmparatoru Stefan Dušan'a karşı hudut bölgesinin kurulması ile gönlü alımalıydı.[2]

Doğu Trakya'yı yöneten Matheos Kantakouzenos ile Batı Trakya'da ikamet eden V. İoannis arasındaki istikrarı bozan ilişkiler, iç savaşın yeniden başlatılması için tohum ekti.

SavaşDüzenle

1352'de Venedik ve Türk birliklerinin desteklediği V. İoannis'in, Matheos Kantakuzinos'a saldırı düzenlemesiyle açık savaş başladı. VI. İoannis, oğluyla birlikte 10.000 Osmanlı birliğiyle Trakya şehirlerini geri aldı ve bu süreçte onları bolca yağmaladı. Ekim 1352'de Dimetoka'da Osmanlı kuvveti, Stefan Dušan'ın V. İoannis'e verdiği 4.000 Sırpla karşılaşıp, onları yendi.[3] Bu, Osmanlı'nın Avrupa'daki ilk zaferiydi ve Hristiyanlar için uğursuz bir işaretti. İki yıl sonra Osmanlıların Gelibolu'nun ele geçirmeleri Balkanlar'ı fetih edişlerinin başlangıcına işaret ederken bir yüzyıl sonra Konstantinopolis'in düşüşüne yol açmıştır.[4] Bu arada V. İoannis, Konstantinopolis'i Mart 1353'te ele geçirmek için başarısız bir girişimde bulunduktan sonra oradan Bozcaada'ya kaçtı.

VI. İoannis, buna oğlu Matheos'u eş imparator olarak taç giydirerek yanıt verdi, ancak V. İoannis, Ceneviz desteğine başvurarak ve Kantakouzenos'un azalan desteğine güvenerek, Kasım 1354'te başkente girmeyi başardı. VI. İoannis, manastıra geri çekildi ve emekliye ayrıldı.

SonrasıDüzenle

Matheos, Trakya'da 1356 yılında Sırplara savaş açtı. Sonra Matheos, 5.000 Türk'ten bir ordu topladı ve Sırpların elinde bulunan başkenti Serez'e yürüdü. 1357'de Matheos ve Türkler saldırıya geçtiğinde, Serez'de hüküm süren annesini savunmak için V. Stefan Uroš, bir ordu oluşturmaya karar verdi. Drama (o civardaki önemli bir kale) Kontu Vojin komutasında Sırp ordusu kurtarma görevine geldi. Türkler yenildi, Matheos rehin alındı ve fidyesi şimdi tek başına İmparator olan V. İoannis tarafından ödenene kadar rehin tutuldu. Matheos'un Mora'ya gitmesine ve orada kardeşi Manuil ile hüküm sürmesine izin verildi.[5]

KaynakçaDüzenle

Özel
  1. ^ Nicol 1993, s. 210
  2. ^ Nicol 1993, ss. 215–216; Fine 1994, ss. 308–309, 321–322
  3. ^ Fine 1994, ss. 325–326; Soulis 1984, ss. 49–51; Treadgold 1997, ss. 775–776
  4. ^ Fine 1994, s. 326
  5. ^ Fine 1994, ss. 326–327; Treadgold 1997, ss. 775–778
Genel