Kurabiye

Türkiye ve komşu ülkeler mutfaklarına özgü, fırınlanmış tatlı hamur ürünü

Kurabiye (Arapçaغريبة, Farsça گلابيه, Modern YunancaΚουραμπιές, κουραμπιέδες,[1]) un, yağ, badem, fıstık, fındık, kakao gibi malzemelerle yapılan Orta Doğu ve Balkanlar'a özgü bir çeşit bisküvidir.

EtimolojiDüzenle

Dil bilimci Sevan Nişanyan'ın açıklamasına göre Türkçeye Farsçadaki gulābiya (gül suyu ile yapılan küçük hamur işi) sözcüğünden türeyerek girmiştir. Arapçadaki ġurābiye / ġuraybiye sözcüğü ise Türkçe aracılığıyla geçmiştir.[2].

KökeniDüzenle

Kurabiyenin ilk kez 7. yüzyılda İran'da yapıldığı düşünülmektedir.[3] Bölgedeki şeker kullanımından kısa bir süre sonra ortaya çıkan kurabiyeye, yazılı olarak ilk defa 10. yüzyılda yazılmış Arapça yemek kitabı Kitab al-Ṭabīḫ'te rastlanmaktadır.[4] Kurabiyenin Osmanlı mutfağına 15. yüzyılda girdiği düşünülmektedir.[5]

KaynakçaDüzenle

  1. ^ Salloum, H. 2007. Classic Vegetarian Cooking from the Middle East and North Africa. Toronto: Interlink.
  2. ^ http://nisanyansozluk.com/?k=Kurabiye
  3. ^ "History of Cookies - Cookie History". Whatscookingamerica.net. 18 Ekim 2002 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Şubat 2015. 
  4. ^ Nasrallah, Nawal (26 Kasım 2007). Annals of the Caliphs' Kitchens: Ibn Sayyār al-Warrāq's Tenth-Century Baghdadi Cookbook. BRILL. ss. 418, 569. ISBN 9789047423058. 
  5. ^ Muhammed bin Mahmûd-ı Şirvânî (2005). 15. yüzyıl Osmanlı mutfağı. Gökkubbe. s. 259. ISBN 978-975-6223-84-0.