Emevî mimarisi

Emevî mimarisi, Emevî Halifeliği'nde 661 ile 750 yılları arasında, özellikle Suriye ve Filistin'de gelişti. Diğer Orta Doğu uygarlıklarının ve Bizans İmparatorluğu'nun mimarisinden yoğun bir şekilde etkilenen Emevîler, Arap ve İslam mimarisine mihraplı ve minareli camiler gibi yeni bina türleri getirdi. Aynı zamanda İslam mimarisinde temsilî sanata izin verilmediği için canlı renklerle camiler yaptılar ve geometrik desenler kullandılar.

Kudüs'teki Kubbet'üs-Sahra, Emevî mimarisinin özelliklerini yansıtır.

TarihiDüzenle

Muhammed'in damadı Ali'nin Kufe'de öldürülmesinden sonra 661 yılında Emevi Halifeliği kuruldu. Bununla beraber Suriye Valisi I. Muâviye, kendini halife ilân etti.[1] Emeviler, Şam'ı başkent yaptılar.[2] Emeviler döneminde Arap İmparatorluğu genişlemeye devam etti ve sonunda sınırları doğuda Orta Asya ve Hindistan sınırlarına, güneyde Yemen'e, batıda şimdi Fas olan Atlantik kıyılarına ve İber Yarımadası'na kadar uzandı.[3] Emeviler ayrıca yeni şehirler ve tahkimsiz askerî kamplar inşa ettiler.[3]

GaleriDüzenle

KaynakçaDüzenle

GenelDüzenle

ÖzelDüzenle

  1. ^ Hawting 2002, s. 30.
  2. ^ Cytryn-Silverman 2009, s. 49.
  3. ^ a b Petersen 1996, s. 295.