Bonaventura

Bonaventura[1] (Asıl ismi: Giovanni da Fidanza - Bagnoregio, Toskana, İtalya, 1217 – Lyon, Fransa, 15 Temmuz 1274), fransisken Kardinal, mistik, Skolastik felsefenin düşünürlerinden İtalyan Fransisken tanrıbilimci.[2] 1482’de Papa IV. Sixtus tarafından Aziz ilan edilmiştir. 1588 Papa V. Sixtus tarafından Kilise Doktoru ilan edilmiştir. Yortusu 15 Temmuzdadır.

Bonaventura
François, Claude (dit Frère Luc) - Saint Bonaventure.jpg
Kardinal - Kilise Doktoru
Doğum 1217
Bagnoregio, Toskana, İtalya
Ölüm 15 Temmuz 1274
Lyon, Fransa
Kutsayanlar Katolik Kilisesi, Lüteryan Kilisesi, Anglikan Komünyonu
Aziz ilanı 1482 Papa IV. Sixtus tarafından
Yortu 15 Temmuz (Batı Kilisesi)

Fransisken olarakDüzenle

Sosyal bilimler uzmanlığını aldıktan sonra 1244 yılında Fransisken tarikatına katılmış ve Alexander de Hales'in yönetimi altında üniversite eğitimi gördü. Üstat oldu ve Thomas Aquinas ile aynı günde Paris üniversitesi'nde dersler vermeye başlamıştır.[3]

1257 yılında Fransiskenlerin Genel vekili olarak seçilmiştir, bu seçim sonrasında Paris üniversitesi'ndeki kürsüsünü bırakmıştır. Genel vekililiği boyunca tarikatını Kilise içinden gelen çeşitli saldırılara karşı savunmak zorunda kalmıştır. Çoğu ruhban, Fransiskenlerin katı yoksul hayatından rahatsızlık duymaktaydı. Yine de tarikat Papa’nın desteğini almaya devam etmiştir.[4]

1274 yılında Papa X. Gregorius Bonaventura’yı ikinci Lyon konsilinde kardinalliğe aday göstermiş, ancak konsilin sonlanmasından iki gün sonra ölmüştür.[5]

EserleriDüzenle

1250 ve 1252 yılları arasında teolojisini temellerini anlattığı ünlü eseri Scriptum super libros Sententiarum Petri Lombardi (Lombard'ın Cümleleri üzerine Yorumlar) kitabını yazmıştır. O’na göre teoloji Tanrı ile birlik, huzur ve barışa daha iyi girmenin bir yoluydu. Teolojik düşünceleri müjdelemeyi mükemmelleştirme arayışına sıklıkla odaklanmıştır.

Fransiskenlerin genel vekili olduğunda ruhani/mistik/münzevilik üzerine eserler yazmaya başlamış, Assisi'li Aziz Françesko’nınki gibi yoksulluk ve dua üzerine odaklı bir ruhani reform hakkında ısrarcı olmuştur. Ruhani eserler arasında başyapıtı şüphesiz Itinerarium mentis in Deum (Zihnin Tanrı’ya Yolculuğu)’dur[6]. Bu eserinde Bonaventura ruhun yaratılıştan Tanrı’ya uzanan ve mistik bir ölümle biten sarmal şeklindeki gerekli yükselişini betimlemiştir.[7]

Bonaventura ayrıca Fransisken tarikatının kurucusu Assisi'li Aziz Françesko’nın hayatını kaleme almış, daha sonra bu eseri azizin resmi hagiografisi olmuştur.[8]

1269 yılında yazılmış Fakirler için Savunma adlı eserinde dilenmenin, müjdelemenin özgün bir yolu olduğu hakkında güçlü bir savunma yazmıştır.[9]

KaynakçaDüzenle

  1. ^ New Catholic Encyclopedia - Second Edition. J. M. Hammond (İngilizce). Thomson and Gale. 2003. ss. 479-484 Cilt: 2 ISBN 0-7876-4006-9. 
  2. ^ Felsefe Sözlüğü. Sarp erk Ulaş - Bilim ve Sanat. 2002. s. 255 ISBN 975-7298-45-x. 
  3. ^ Kilise Babalarında ve Yazarlarından Alıntılar. Kaya Basım Yayın Dağıtım Tic. Ltd. Şti. 1997. s. 690 ISBN 975-7065-03-X. 
  4. ^ New Catholic Encyclopedia. s. 481 Cilt 2. 
  5. ^ New Catholic Encyclopedia. s. 484 Cilt 2. 
  6. ^ The Flowering of Mysticism - Men and Women in the new mysticism 1200-1350. Bernard McGinn (İngilizce). The Crossroad Publishing Company. 1998. s. 95 ISBN 978-0-8245-1743-4. 
  7. ^ Felsefe Sözlüğü. s. 256. 
  8. ^ New Catholic Encyclopedia. s. 482 Cilt 2. 
  9. ^ New Catholic Encyclopedia. s. 483 Cilt 2.