Sefine Hadisi

Arapça
Arapçaحدیث السفینة
Çevriyazı
Sefine Hadisi
Anlamı
Muhammed, İslam ümmetine kendi Ehlibeyt'ini kurtuluş gemisi olarak tanıtır.

Sefine Hadisi (Arapça: حدیث السفینة), İslam peygamberi Muhammedʼin meşhur hadislerinden biridir. Hadiste Muhammed’in Ehl-i Beyti, Nuh’un gemisine benzetilmiştir. Ona sığınanlar kurtulacaklar. Bu yüzden bu hadis, Sefine/Gemi Hadisi adıyla ünlenmiştir.[1] Sefine hadisi güvenilir Şii ve Sünni kaynaklarında zikredilmiştir.[2][3][4]

Hadisin metniDüzenle

«إِنَّمَا مَثَلُ أَهْلِ بَیْتِی فِیکُمْ کَمَثَلِ سَفِینَةِ نُوحٍ، مَنْ دَخَلَهَا نَجَی، وَ مَنْ تَخَلَّفَ عَنْهَا غَرِقَ»
“Benim Ehl-i Beytim Nuh’un gemisine benzer; o gemiye binen kurtulur, uzak duran helak olur!”[1][5][6][7][8]

YorumDüzenle

"Ehl-i beyt" terkibi, sözlükte "akraba, aşiret, zevce" gibi manalara gelen "ehl" kelimesi ile "mesken, ev, aile" manalarına gelen "beyt" kelimelerinden oluşur. "Ehl-i beyt", "ev ahalisi" veya "ev halkı" anlamına gelir.[9] Aslında "Nuh'un gemisi", daha ilk dönemlerden itibaren "kurtuluş vesilesi" olarak takdim edilegelen bir simge durumundadır. Bu benzetmenin kaynağı hiç şüphesiz Nuh ile kavmi arasında geçen olaylardır. Nuh'un kıssasında Nuh ve beraberinde bulunanlar Allah'ın emriyle inşa ettiği gemi sayesinde kurtulmuşlardır. Ancak özellikle Nuh'un kıssasında, gemiye ve onun "kurtarıcı" fonksiyonuna da vurgu yapılır ve "gemide bulunanların kurtarıldığına" dikkat çekilir. İşte bu husus Nuh'un gemisini bir simge durumuna getirmiştir.[10]

Şia düşüncesine göre, dini konularda Ehl-i beyt'e sığınanlar, dinin furuûnu ve usulünü onlardan alanlar, onların ahlak ve adabını benimseyenler, Allah ve rasulünün verdiği ahid gereği cehennem azabından kurtulacaklardır.[10]

SenetDüzenle

Bazı Sünni alim ve raviler bu hadisi sekiz sahabeden nakletmiştir: Ali bin Ebu Talib, Abdullah b. Zübeyr b. Avvâm, Abdullah b. Abbas, Ebû Zer el-Gıfârî, Ebû Saîd el-Hudrî, Enes b. Mâlik, Seleme b. Ekva‘, Ebü’t-Tufeyl Âmir b. Vâsile[11]

Ayrıca bakınızDüzenle

KaynakçaDüzenle

  1. ^ a b "Sefine Hadisi". 5 Nisan 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Haziran 2022. 
  2. ^ Hâkim Nişaburi, el-Müstedrek ale’s-Sahiheyn, c. 2, s. 343.
  3. ^ Mecmeu’z-Zevaid, Heysemi, c. 9, s. 168.
  4. ^ Hürr-ü Amuli, Vesailu’ş-Şia, c. 27, s. 35, hadis: 33145.
  5. ^ Şeyh Tusi, el-Emali, s. 633.
  6. ^ Saduk, el-Emali, s. 269, hadis: 18.
  7. ^ Deylemi, İrşadu’l Kulub, c. 2, s. 306.
  8. ^ Şeyh Saduk, Uyun-u Ahbari er-Rıza, c. 2, s. 27.
  9. ^ "EHL-i BEYT". 30 Ağustos 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Haziran 2022. 
  10. ^ a b Kahraman, Hüseyin, "ŞİA'DA BİR HiDAYET REHBERİ OLARAK EHL-İ BEYT VE "NUH'UN GEMİSİ" BENZETMESi", marife, yıl. 4, sayı. 3, kış 2004, s.175-187
  11. ^ صبر الرحمه، حکمت جارح، حدیث سفینه در کتاب های اهل سنت، علوم حدیث، سال چهاردهم، شماره چهارم