Nevriye Yılmaz

Türk basketbolcu

Nevriye Yılmaz (d. 16 Haziran 1980; Filibe, Bulgaristan), Türk eski millî basketbolcudur. Uzun forvet ve Pivot pozisyonlarında oynadı. Toplamda 10 kez Kadınlar Basketbol Süper Ligi şampiyonluğu yaşadı. 2003 yılında Phoenix Mercury ile sözleşme imzalayan ve 5 resmi maçta görev alan Yılmaz, WNBA'de forma giyen ilk Türk basketbolcu oldu.[2] 2004 sezonu için San Antonio Silver Stars ile anlaştı ve burada 7 resmi müsabakada görev aldı.

Nevriye Yılmaz
Nevriye Yılmaz.JPG
Kişisel bilgileri
Doğum tarihi 16 Haziran 1980 (1980-06-16) (42 yaşında)
Doğum yeri Bulgaristan Filibe, Bulgaristan
Boyu 1,93 m (6 ft 4 in)[1]
Pozisyon Pivot
Profesyonel kariyeri
Yıllar Takım
1997-1999 I.U.S.B.K.
1999-2001 Galatasaray
2001-2002 Apollon Ptolemaida
2002 Akademik Plovdiv
2002-2003 Termini di Mareze
2003-2004 La Spezia Basket
2004-2005 Pool Comense Como
2005-2012 Fenerbahçe
2012-2016 Galatasaray
Madalyaları

2005 yılında Türkiye Kadınlar Basketbol Süper Ligi takımlarından Fenerbahçe ile sözleşme imzalayan Yılmaz burada geçirdiği 7 sezonda 7 lig şampiyonluğu yaşadı. 6 Temmuz 2012 tarihinde Galatasaray ile 2 yıllık sözleşme imzaladı. Yılmaz, 23 Ekim 2016 tarihinde aktif basketbolculuk kariyerini noktaladığını açıkladı.[3]

Türkiye kadın millî basketbol takımı ile 2011 Avrupa Kadınlar Basketbol Şampiyonası'nda gümüş madalya kazandı ve turnuvanın En İyi Beşi'ne seçildi. 2013 Avrupa Kadınlar Basketbol Şampiyonası'nda ise bronz madalya kazandı.

KariyeriDüzenle

İlk yıllarıDüzenle

Bulgaristan'ın Filibe şehrinde doğan Yılmaz, burada Türkler’e yapılan baskıdan bunalan ailesiyle birlikte Türkiye’ye göç etmeye karar verdi.[1](9 yaşında). Önce Bursa’ya sonra da İstanbul’a yerleştiler.[1][4]

Basketbola 1992 yılında İstanbul Üniversitesi altyapısında başladı. 1997'de Boğaziçi Lisesi ile Dünya Liseslerarası Basketbol Şapiyonası'nı kazandı.[5]

Galatasaray ve Avrupa kariyeriDüzenle

1999’da Galatasaray’a transfer oldu. Galatasaray'da geçirdiği iki sezonun ardından dönemin parası ile 100 milyar Türk Lirası karşılığında İsrail Kadınlar Basketbol Ligi ekibi Nirosoft'a transfer oldu.[6] Bu takımın kapanması üzerine sezonun kalan kısmı için Yunanistan Kadınlar Basketbol Ligi takımlarından Apollon Ptolemaida ile anlaştı. Yılmaz; 2002-03 sezonunda İtalya Kadınlar Basketbol Ligi takımı Termini di Mareze'de forma giyerken 2003-04 sezonunda La Spezia Basket ve 2004-05 sezonunda ise Pool Comense Como'da oynadı.

WNBADüzenle

Galatasaray'a transfer olmadan önce WNBA takımı Charlotte Sting'in kampına katıldı. 2000 yılında ise, daha sonradan kapatılmış olan, Miami Sol takımının hazırlık kampında yer aldı ancak normal sezonun başlangıcından önce serbest bırakıldı.

Yılmaz, 2003 sezonu için serbest oyuncu olarak Phoenix Mercury ile sözleşme imzaladı ve WNBA'de forma giyen ilk Türk basketbolcu oldu.[7] 2004 sezonunda ise San Antonio Silver Stars ile anlaşan Yılmaz, bu kulüpte 7 resmi müsabakada görev aldı.

 
2018 yılında Yılmaz

FenerbahçeDüzenle

Yılmaz, 18 Haziran 2005 tarihinde Türkiye Kadınlar Basketbol Süper Ligi takımı Fenerbahçe'ye transfer oldu.[8] Fenerbahçe'de forma giydiği 7 sezonda 7 kez Kadınlar Basketbol Süper Ligi şampiyonluğu yaşayan Yılmaz, 4 kez Türkiye Kupası ve 3 kez Cumhurbaşkanlığı Kupası'nı kazandı.

GalatasarayDüzenle

6 Temmuz 2012 tarihinde Yılmaz, Türkiye Kadınlar Basketbol Ligi ekibi Galatasaray ile 2 yılık sözleşme imzaladı.[9] 2013-14 sezonunda Galatasaray ile Euroleague Women şampiyonluğu yaşayan Yılmaz, sarı kırmızılı kulüpte geçirdiği 4 sezonda ayrıca 2'şer kez lig şampiyonluğu ve Türkiye Kupası zaferi yaşadı. Yılmaz, 23 Ekim 2016 tarihinde basketbolu bıraktığını açıkladı.[5]

Millî takım kariyeriDüzenle

Türkiye kadın millî basketbol takımı ile 12 uluslararası turnuvada görev alan Yılmaz ilk olarak 1997 yılında İtalya'nın Bari kentinde düzenlenen Akdeniz Oyunları'nda gümüş madalya kazanan takımda yer aldı.[10]

Türkiye'de düzenlenen 2005 Avrupa Kadınlar Basketbol Şampiyonası'nda Türkiye turnuvayı 8. sırada tamamlarken Yılmaz 11.3 ortalamasıyla turnuvanın ribaund kraliçesi oldu. Yılmaz, İtalya'da düzenlenen ve Türkiye'nin ikinci turda veda ettiği 2007 Avrupa Kadınlar Basketbol Şampiyonası'nda da görev aldı.

Polonya'da organize edilen 2011 Avrupa Kadınlar Basketbol Şampiyonası'nda gümüş madalya kazanan takımda yer aldı.[11] 13.7 sayı, 6.8 ribaund ve 2.1 asist ortalamalarıyla oynayan Yılmaz, şampiyonanın En İyi Beşi'ne seçildi.[11][12] 2012 Londra Olimpiyat Oyunları kadrosunda yer alan Yılmaz turnuvayı 11.2 sayı, 7.2 ribaunt, 1.5 top çalma ortalamalarıyla noktaladı. Fransa'da gerçekleştirilen 2013 Avrupa Kadınlar Basketbol Şampiyonası'nda Türkiye, üçüncülük maçında Sırbistan kadın millî basketbol takımını 92-71 mağlup ederek bronz madalya alırken[13] Yılmaz şampiyonayı 10.2 sayı, 4.1 ribaund ortalamalarıyla tamamladı.[14]

Türkiye, Fransa’nın Nantes şehrinde düzenlenen 2016 Rio Olimpiyat Oyunları Elemeleri’nde üç maçını da kazanarak turnuvaya katılma hakkı elde ederken 11.3 sayı, 1.7 ribaunt ve 1.3 asist ortalamaları yakalayan Yılmaz, elemelerin En İyi Beşi'ne seçildi.[15]

Yılmaz 2016 Rio Olimpiyat Oyunları'nda kariyerinin son turnuvasına çıktı. Türkiye çeyrek finalde İspanya'ya 64-62 mağlup olarak turnuvaya veda etti. Yılmaz şampiyonayı 16.3 sayı, 3.7 ribaundd ve 1.8 ortalamalarıyla noktaladı.

Koçluk kariyeriDüzenle

Nevriye Yılmaz, basketbolu bırakmasının ardından 11 Kasım 2016 tarihinde Galatasaray Kadın Basketbol Takımı yardımcı antrenörlüğüne getirildi.[16] Yılmaz son olarak Türkiye 18 Yaş Altı Genç Kız Milli Takımı başantrenörlüğü görevini yürüttü.[17]

Ödülleri ve başarılarıDüzenle

TakımDüzenle

Millî takımDüzenle

KişiselDüzenle

KaynakçaDüzenle

  1. ^ a b c "Bu boyla koca bulabilir misin". Hürriyet. 17 Ağustos 2011. 29 Aralık 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Ekim 2013. 
  2. ^ "WNBA'de ilk Türk". Milliyet. 23 Mayıs 2003. 29 Temmuz 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Temmuz 2021. 
  3. ^ "Nevriye Yılmaz, basketbolu bıraktı". Hürriyet. Anadolu Ajansı. 23 Ekim 2016. 29 Temmuz 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Temmuz 2021. 
  4. ^ Demirbilek, Celal (8 Mart 2003). "Topuyla kaçtığı Bulgaristan'da şimdi lider takımda oynuyor". Hürriyet. 29 Temmuz 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Temmuz 2021. 
  5. ^ a b "Nevriye Yılmaz, Basketbolu Bıraktı". TBF. 23 Ekim 2016. 29 Temmuz 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Temmuz 2021. 
  6. ^ "Nevriye, İsrail'de". Hürriyet. 14 Temmuz 2001. 29 Temmuz 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Temmuz 2021. 
  7. ^ "Nevriye, WNBA'da 1 dakika oynadı". NTV. 23 Mayıs 2003. 29 Temmuz 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Temmuz 2021. 
  8. ^ "Nevriye Fenerbahçe’de". Fenerbahce.org. 18 Haziran 2005. 29 Temmuz 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Temmuz 2021.  19. harf sırasında bulunan |başlık= parametresi C1 control character içeriyor (yardım)
  9. ^ "Nevriye Yılmaz Galatasaray'da". eurobasketwomen2011.com. 4 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Ekim 2013. 
  10. ^ Atabeyoğlu, Cem, "Akdeniz Oyunları ve Türkiye", TMOK Yayınlar, İstanbul (2000), s. 141
  11. ^ a b "Potanın Perileri Avrupa ikincisi oldu". Hürriyet. 4 Temmuz 2011. 29 Aralık 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Ekim 2013. 
  12. ^ "Nevriye Yılmaz - EuroBasket 2011 istatistikleri". eurobasketwomen2011.com. 9 Temmuz 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Ekim 2013. 
  13. ^ "Potanın Perileri Avrupa üçüncüsü". Fotomaç. 30 Haziran 2013. 29 Temmuz 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Temmuz 2021. 
  14. ^ "Turkey 11 - Nevriye Yilmaz". fiba.com (İngilizce). FIBA. 10 Haziran 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  15. ^ "Sanders ve Nevriye Yılmaz en iyi 5'te". Fanatik. 20 Haziran 2016. 29 Temmuz 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Temmuz 2021. 
  16. ^ "Nevriye Yılmaz göreve başladı". NTV Spor. 11 Kasım 2016. 29 Temmuz 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Temmuz 2021. 
  17. ^ Gür, Süha (22 Ocak 2019). "Nevriye Yılmaz'a milli görev". Anadolu Ajansı. 5 Şubat 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Temmuz 2021.