Miracle at St. Anna

2008 çıkışlı Spike Lee filmi

St. Anna Mucizesi, 2008 yapımı Amerikalı-İtalyan epik savaş filmi. Yönetmenliğini Spike Lee'nin üstlendiği film, James McBride tarafından kendi yazdığı 2003 romanından uyarlanarak yazılmıştır. Başrollerde Derek Luke, Michael Ealy, Laz Alonso, Omar Benson Miller, Pierfrancesco Favino ve Valentina Cervi yer almaktadır. II. Dünya Savaşı'nda Alman işgali altındaki Avrupa döneminde İtalya'da geçen film, küçük bir Toskana köyüne sığınan 92. Piyade Tümeni'nden dört Bufalo Askerinin köy sakinleriyle kurdukları bağı anlatmaktadır. Hikâye, hayatta kalan tek kişi Hector Negron'un (Alonso) 1980'lerde New York'ta geçen bir çerçeve öyküdeki deneyimlerini flashback olarak sunmaktadır. Savaş sırasında meydana gelen Sant'Anna di Stazzema katliamı gibi bazı gerçek hayat olayları yeniden canlandırılmış ve bu durum St. Anna Mucizesi filmini tarihsel kurgu türüne sokmuştur.

St. Anna Mucizesi
Miracle at St. Anna
Film afişi
Yönetmen Spike Lee
Yapımcı
  • Spike Lee
  • Roberto Cicutto
  • Luigi Musini
Senarist James McBride
Uyarlama Miracle at St. Anna
–James McBride
Oyuncular
Müzik Terence Blanchard
Görüntü yönetmeni Matthew Libatique
Kurgu Barry Alexander Brown
Stüdyo
Dağıtıcı Walt Disney Studios Motion Pictures
Çıkış tarih(ler)i 26 Eylül 2008 (2008-09-26)
Süre 160 dakika
Ülke Amerika Birleşik Devletleri
İtalya[1]
Dil İngilizce
Bütçe 45 milyon $[2]
Hasılat 9,3 milyon $[2]

Lee, romanı ilk olarak 2004 yılında öğrendi ve McBride'a bir film uyarlaması fikri ile yaklaştı. Avrupa'da filmin gelişimi, 45 milyon dolarlık prodüksiyonun finansmanına yardımcı olan İtalyan film yapımcıları Roberto Cicutto ve Luigi Musini'nin dikkatini çekti. Filmin büyük bir kısmı, II. Dünya Savaşı'ndan etkilenen çeşitli yerlerde İtalya'da çekildi. Diğer çekim yerleri New York, Louisiana ve Bahamalar oldu. Frequent Lee'nin işbirliği ile Terence Blanchard tarafından besteleri yapıldı ve görsel efektler Industrial Light & Magic tarafından oluşturuldu.

St. Anna Mucizesi filminin prömiyeri, film 26 Eylül 2008 tarihinde çıkmadan önce Toronto Uluslararası Film Festivali'nde gerçekleştirildi. Eleştirmenlerden çoğunlukla olumsuz eleştirilerle karşılaştı ve İtalya'da tarihsel yanlışlıklar konusunda tartışmalara yol açtı. Film, dünya çapında 9,3 milyon $ hasılat yaparak gişede başarısız oldu.

KonuDüzenle

1983 yılında, Afroamerikalı yaşlı bir II. Dünya Savaşı eski askeri olan Hector Negron, New York'ta bir postane memuru olarak çalışmaktadır. Bir müşteriyi tanıdıktan sonra Negron, bir Alman Luger tabanca ile adamı vurur ve öldürür. Birkaç saat sonra, çaylak muhbir Tim Boyle ve Dedektif Tony Ricci olay arayışında bilgi ararlar. Negron'un dairesinde, Boyle, Ricci ve diğer memurlar, Ponte Santa Trinita'dan uzun kayıp bir parça olan ince oyma heykel başlığını, Primavera'nın başını keşfederler. Ayrıca bir Mor Kalp ve Negron'un Üstün Hizmet Haçı ve Gümüş Yıldız ile ödüllendirildiğini gösteren bir fotoğraf da bulurlar.

Negron, geçmişi gösteren bir sahnede, İtalyan çatışmasındaki Gotik Hattı aşaması sırasında, 1944'ün sonlarında İtalya'daki ayrılmış 92. Piyade Tümeni'nin genç bir onbaşısı olduğu zamanki savaş deneyimlerini anlatmaktadır. Serchio Nehri üzerindeki Alman mevzilerine bir saldırı gerçekleşir. Yüzbaşı Nokes, 92. Tümen'in kendi pozisyonundaki topçuları çağırır ve ne kadar ilerlediklerine dair raporlarına inanmayı reddeder. Birçok Amerikalı asker öldürülmüştür ve Negron, üç adamla (Kıdemli Başçavuş Aubrey Stamps, Çavuş Bishop Cummings ve Er Sam Train) nehrin yanlış tarafından mahsur kalmıştır. Sam, sihirli güçler taşıdığına inandığı, Floransa'da bulmuş olduğu Primavera'nın Başını taşır. Sam ve Bishop, Angelo adında bir İtalyan çocuğunu yıkılan bir binadan kurtarır. Askerler Toskana dağlarında seyahat ederken sakinleriyle bağ kurdukları küçük bir köye girerler. Sam, Angelo'yu çok sever ve çocuğun baba figürü olur. Köylülerden biri olan Renata kısa süre sonra Stamps ve Bishop arasında çatışmalara sebep olan bir aşk üçgenine girer.

Negron hasarlı sırt çantası telsizini çalıştırdıktan sonra, askerler karargahla temasa geçer ve bir düşman askerini yakalamaları söylenir. Yerel bir İtalyan Partizan grubu, genç bir Alman kaçak Hans Brundt ile mahkûm olarak gelir. Daha önce yakındaki Sant'Anna di Stazzema köyünün sakinleri, Brundt'un onu hain olarak tanımlayabileceğini bilen Rodolfo adında bir partizan tarafından ihanetin ardından Alman güçleri tarafından öldürülmüştür. Alman kuvvetlerinin bir karşı saldırıda köye yaklaştığını gizledikten sonra Rodolfo, kaçmadan önce Brundt'u ve Partizan liderini öldürür. Negron'un 39 yıl sonra öldürdüğü kişi Rodolfo'dur. Kaptan Nokes Brundt'u sorgulamak için köye gelir ve onu ölü bulur. Amerikalılar köyü bir Alman karşı saldırısının önünde bırakmaya hazırlanır, ancak Sam Angelo'yu geride bırakmayı reddeder. Dört askeri de mahkemeye vereceğine söz verdikten sonra, Nokes ve onun birliği şehir dışına sürülür, ama açılan Alman saldırısında öldürülürler.

Geriye kalan Amerikalılar ve Partizanlar, birçok Alman'ı öldürerek yerlerini korurlar. Stamps köylüleri emniyet altına almaya çalışırken; Bishop ve Negron, Almanları uzak tutar, ama sayıca geriye düşerler. Sam, Stamps ve Bishop saldırıda öldürülür.Geri çekilmeye çalışırken Negron arkadan vurulur, ancak sırt çantasındaki radyosu sayesinde ölmekten kurtulur. Angelo ona Primavera'nın Başını verdikten sonra, Negron çocuğa tespihini verir ve gitmesini söyler. Angelo, St. Anna'daki katliam sırasında öldürülen kardeşi Arturo'nın ruhu tarafından yönetilmektedir. Negron, kendisine kendi Luger tabancasını veren ve Negron'a kendini savunmasını söyleyen bir Alman subayı tarafından bağışlanır. Negron'u tahliye etmeden önce daha fazla Amerikalı gelip köyü korur.

1984 yılında Negron, Rodolfo'yu öldürdüğü için ömür boyu hapis cezasına çarptırılan bir mahkemede sanıktır. Kefalet duruşmasında bilinmeyen zengin bir adam adına hareket eden güçlü bir avukat tarafından savunulur. Hector, Bahamalar'a getirilir ve tespihi alan ve yetişkin bir Angelo olarak ortaya çıkan yeni sahibinin eşlik ettiği Primavera Başı ile tekrar bir araya gelir. Her ikisi de Hector'un tespihini tutar ve duygulu anlar yaşar.

OyuncularDüzenle

92. Piyade Tümeni'nin dört telli Bufalo Askerlernden biri. Yönetmen Spike Lee, Stamps'ı adamların "lideri" olarak nitelendirirken; senarist James McBride, Stamps'ın Amerika sistemine hem inancı hem de hayal kırıklığı yaşayan iyi eğitimli bir üniversite mezunu olduğunu ve Negro'nun Amerika toplumundaki yeri konusunda onun derinden bölünmüş durumda olduğunu söylemiştir.[1] :20 Başlangıçta Stamps rolünü Wesley Snipes oynayacaktı, ancak mâli sıkıntılardan dolayı bu gerçekleşmedi.[3]
Dört askerden biri, bir zampara ve kart oyuncusu. Kibirli ve güvensiz olarak bilinen karakter, beyaz komutanlarına karşı nefret göstermektedir. Lee, karakteri "gamsız bir adam" olarak nitelendirirken, onun otoritenin baş parmağı altında olmaktan hoşlanmadığını, kart oyunlarını ve kadınları sevdiğini söylemiştir.[1] Ealy, karakterim vurdumduymaz oluşunu şu şekilde anlatmıştır: "Bence Bishop, değişimin geleceğine inanmayan ve orada savaşmaya ait olduğuna inanmayan bir sestir."[1] :21 Başlangıçta Terrence Howard, Ealy'nin seçilmesinden önce Bishop'u oynamak için görüşmelerde bulunmuştu.[3]
Negron, ilk olarak filmin çerçeve öyküsünde, II. Dünya Savaşı deneyimlerini yansıtan Harlem, New York'ta yaşayan acılı bir 70 yaşındaki II. Dünya Savaşı eski askeri olarak görünmektedir. Siyahî bir Porto Rikolu olan Negron, akıcı İngilizce, İspanyolca ve İtalyancasıyla, Amerikalılara ve İtalyanlara tercüman olarak hizmet etmektedir.[1] :21 Alonso, ilk olarak menajerinden romanı öğrenmiş ve rol için seçmelere başlamadan önce okumuştur.[1] :21 Akıcı İspanyolca konuştuğuna Lee'yi ikna etmek zorunda kalmış ve dili konuşurken sesini kayıt ederek bunu sunmuş, ardından da rolü kazanmıştır.[1]:21 Alonso, Negron'u II. Dünya Savaşı eski asker olan yaşlı bir adam olarak göstermenin zor olduğunu bu sözlerle anlattı: “Bu rol de çok duygu boşalması oldu. Zamanın yüzde doksanında, yaşlılar sevdikleri insanların çoğunu geride bıraktı. Negrón'u yaşlı bir adam olarak oynadığımda, hayatımda kaybettiğim her şeye odaklanmak zorunda kaldım: babam, arkadaşlarım ve kayıp aşkım. Bu gerçekten iç karartıcı bir şeydi.”[4]
Dört askerin “en büyüğü” olan Sam,[1]:22 çocuksu kişiliyle bilinmektedir. Karakter, genç bir İtalyan çocuk Angelo Torancelli ile arkadaş olur ve çocuğa baba figüre olur. Sam, büyülü güçleri taşıdığına inandığı, ince oyulmuş bir heykel başı olan Primavera'nın Başını keşfeder. Miller, Lee'nin film uyarlamasını öğrenmeden önce McBride'ın romanının hayranıydı.[1]:21 Sam rolünü kazanmak için çok uğraştığını, bunun da fiziksel olarak rol için hazırlanmasına neden olduğunu şu sözlerle anlatmıştır: "Fiziksel hazırlığım herkesten biraz farklıydı, çünkü Spike beni film için istedi, ama bana bunu yapmak için kilo vermem gerektiğini söyledi. 60 kilo vermek için dokuz haftam vardı. Bunu hallettik."[1]:22
  • Matteo Sciabordi - Angelo Torancelli – Çocuk:
Sam Train ile arkadaş olan İtalyan bir çocuk. Sciabordi, ilk filminde rol almıştır. Lee'nin İtalyan bir çocuk oyuncu için oyuncu çağrı yapması üzerine, Sciabordi açıklanmadan önce 5.000 çocuk oyuncu rol için seçmelere katılmıştır.[1]:22 Sciabordi, başrollerden biri olan Omar Benson Miller ile çalışmasını şu sözlerle anlatmıştır: "Omar çok eğlenceliydi. Hep oynuyorduk ve bana beyzbol oynamayı bile öğretti."[1]:22 Luigi Lo Cascio, filmin son sahnesinde Angelo'nun yetişkin hâlini canlandırmıştır.
Bölgede faaliyet gösteren Partizan grubunun lideri. Favino, film yapımcılarının rol için birincil tercihi olmuştur. McBride, karakterin II. Dünya Savaşı boyunca İtalya'ya binlerce liderlik eden büyük Partizan liderlerini temsil ettiğini şu sözlerle anlatmıştır: "O derin düşünceli genç bir adam. Birkaç vahşete tanık olduktan sonra, temel olarak en acımasız, en zeki ve en çok aranan Partizanlardan biri hâline gelir. Düşmanlarına karşı acımasız olmasına rağmen, Almanları veya düşmanları öldürmek için değil, her zaman ülkesi için savaşan biri olmuştur. O, kalbi olan bir lider."[1]:23
Dört askerin bir müttefiki olduğunu kanıtlayan İtalyan köylülerden biri. Renata, kısa bir süre sonra çatışmalara sebep olan Stamps ve Bishop ile aşk üçgeni içine karışır. McBride, karakteri hakkında şu sözleri söylemiştir: "Renata, İtalyan kadınlarının savaş sırasında karşılaştığı zorlukları örnekliyor. Eşi görevlendirildi ve iki yıldır eşinden haber almadı. Çok zeki ve köyünde biraz İngilizce öğrenen az insandan biri. Babasının Faşist inançlarından vazgeçmesi için çok uğraşıyor."[1]:23

John Turturro, 1983'te bir postane cinayetini soruşturmakla suçlanan Detektif Antonio "Tony" Ricci'yi oynamaktadır; Joseph Gordon-Levitt, cinayeti ve daha sonra bir İtalyan eserinin keşfini ele almakla görevli soruşturma muhabiri Tim Boyle'u canlandırmaktadır; Kerry Washington, şüpheli postane katilini temsil etmek üzere işe alınan bir avukat olan Zana Wilder rolündedir. Başlangıçta Naomi Campbell, Eylül 2007'de Wilder rolüyle ekipte yer alsa da,[5] daha sonra zamanlama çakışmaları nedeniyle çekilmiştir.[6]

Diğer oyuncular arasında Enrico rolünde, cameo görünümünde John Leguizamo; Buffalo Askerleri savunucusu Albay Jack Driscoll rolünde, D. B. Sweeney; 92. Tümen'e karşı çıkan üst düzey bir memur olan General Ned Almond rolünde Robert John Burke; Takım Komutanı Huggs rolünde Omari Hardwick; Renata'nın Faşişst babası Ludovico Salducci rolünde Omero Antonutti; şüpheli sadakatlarinin bir Partizanı olan Rodolfo Berelli rolünde Sergio Albelli; bir köy şifacısı Natalia rolünde Lydia Biondi; korkmuş bir asker rolünde Michael K. Williams; Kaptan Nokes rolünde Walton Goggins; Kaptan Eichholz rolünde Christian Berkel; Alman kaçak Onbaşı Hans Brundt rolünde Jan Pohl ve Almanlar için propagandacı olarak çalışan Amerikalı yayıncı Axis Sally lakaplı Mildred Gillars rolünde Alexandra Maria Lara yer almıştır.[1]:2 and 23

YapımDüzenle

GelişmeDüzenle

Bunun bir savaş filmi olduğunu söyleyebilirsiniz. Bunun bir erkek ve bir adam hakkında bir film olduğunu söyleyebilirsiniz. Bunun Amerikalılar ve İtalyanlar hakkında bir film olduğunu söyleyebilirsiniz. Bunun doğru olanı yapan bir Alman hakkında bir film olduğunu söyleyebilirsiniz. Ancak film nihayetinde insanlar arasındaki sevgi mucizesi ve muazzam sıkıntı karşısında yaptıkları seçimlerle ilgili."
—Senarist James McBride, romanının film uyarlamasını anlatırken.[1] :20

Miracle at St. Anna romanı, amcasının II. Dünya Savaşı askeri olarak deneyimlerinden esinlenerek James McBride tarafından yazılmıştı.[1] :18 Romanı yazdıktan sonra McBride kendi araştırmasını gerçekleştirdi ve Ağustos 1944'ten Kasım 1945'e kadar II. Dünya Savaşı sırasında İtalya'da görev yapan 15.000 Afrikalı-Amerikalı askerden oluşan 92. Piyade Tümeni hakkında bilgi aldı. McBride, 92. Tümen'den kalan birkaç üyesiyle röportaj yaptı. New York'taki The New School'da İtalyanca çalıştığını açıkladı. Altı aylığına ailesiyle İtalya'ya taşındığını, onlarca İtalyan Partizan ve Faşist ile röportaj yaptığını, savaşta yer alan düzinelerce Afrikalı-Amerikalı askerle röportaj yaptığını, en az 20 kitap okuduğunu, Carlisle, Pensilvanya'daki Ordu Savaş Koleji'ne gittiğini, 92. Tümen'in savaş sırasında İtalya'da neler yaptığını, gerçekte neyin geçtiğine dair fikir edinmek için çalıştığını açıkladı.[1]:19 92. Tümen, McBride'ın 2003 yılında yayınlanan romanının temelini oluşturdu.[1]:18

Spike Lee, romanı ilk kez 2004 yılında öğrendi ve filme uyarlamak için McBride ile temasa geçti.[7]:Sec1:6 [8] McBride'ın romanının bir rehber olarak hizmet edeceğine inanarak senaryoyu yazmak için mükemmel bir kişi olduğunu hissetti.[1]:18–19 Kitabını bir senaryoya uyarlamanın zor süreci hakkında yorum yapan McBride, "Bir roman yazarı olarak, içsel olarak düşünme eğilimindesiniz. Karakterin söylediklerine rehberlik edebilir ve onun ne düşündüğünü keşfedebilirsiniz. Filmlerin ise açıklamak için zamanı yok. Doğrudan konuya girmelisin."[1]:20

Miracle at St. Anna romanının film uyarlaması, İtalyan yapımcı ve On My Own Produzioni Cinematografiche'nin kurucu ortakları Roberto Cicutto ve Luigi Musini'nin dikkatini çekti.[8] Cicutto, Lee'nin "sadece Amerikalı bir yönetmen olarak film yapmak için İtalya'ya değil, kültürlerine ve tarihlerine ait bir film yapmak için geldiğini" bildiğini açıkladı. Filmin bütçesi yaklaşık 45 milyon dolardı.[2] Own My Own olarak Cicutto ve Musini, 8,74 milyon $ katkıda bulundu.[8][9] Lee'nin 2004 Venedik Film Festivali'nde jüri üyesi olarak görev yaptığı Avrupa'da tanınmış film yapımcısı unvanı, film yapımcılarının İtalya'nın RAI Sineması ve Fransa'nın TF1 kanalından bütçenin yaklaşık üçte ikisini (30 milyon $) almasına yardımcı oldu.[10] Kalan bütçeyi de (6,26 milyon $) Touchstone Pictures sağladı.[9][10] Ardından film Kuzey Amerika'da çıktı.

Lee, St. Anna Mucizesi'ni bir "topluluk parçası" olarak nitelendirdi ve İtalya'da savaşan Amerikalı ve Alman askerlerinin tasvirinde özgünlüğü hedefledi.[1] :20, 24 İtalyan askerleri seçerken Roma'da bir rol dağıtımı yaptı. Roma'da doğan İtalyan oyuncuların hepsi, Toskana'lıymış gibi ses çıkarmaları için eğitim aldı.[1]:22 Askerleri canlandıran oyuncular, Falkland Savaşı'nda görev yapmış 15 yıllık Kraliyet Deniz Piyadeleri emektarı, kıdemli askeri danışman Billy Budd tarafından denetlenen iki haftalık bir eğitim kampına girdiler.[1]:24

ÇekimlerDüzenle

 
2007 yılında Yönetmen Spike Lee.

St. Anna Mucizesi'nin temel çekimi Ekim 2007'de başlayıp 9 hafta sürerek o yılın Aralık ayında sona erdi.[8][9] Çekimler İtalya, New York, Louisiana ve Bahamalar'da gerçekleşti.[1]:6-8 Film, Lee'nin Avrupa'da çektiği ilk filmdi ve yönetmen, hikâyenin belirlendiği yerlerde çekim yapmakta ısrar etti. Çekimler Toskana'da başladı.[3] Burada Toskana bölge hükûmeti Lee'ye gerçek olayların yaşandığı yeri çekme izni verdi.[9] Yapımcı Luigi Musini'ye göre St. Anna Mucizesi, İtalya'da yaşanan gerçek dramatik olayları yansıtmak için II. Dünya Savaşı'nın son aşamalarında ana savunma hattı olan Gotik Hattı boyunca çekildi.[1]:24 Çekimlerin ilk on günü, filmin başlangıcında yer alan bir dizi savaşı kapsayan Serchio Nehri'nde gerçekleşti.[1]:25 500'den fazla köylünün Alman işgal güçleri tarafından öldürüldüğü Sant'Anna di Stazzema katliamını yeniden canlandıran bir sahne çevrildi.[11] Çekimler daha sonra bir ay boyunca Roma'da, dört gün boyunca New York'ta, iki gün boyunca White Castle, Louisiana'da ve iki gün boyunca Bahamalar'da gerçekleştirildi.[3]

Tasarım ve efektlerDüzenle

Matthew Libatique, daha önce Lee ile Benden Nefret Ediyor (2004) ve İçerideki Adam (2006) filmlerinde iş birliği yaparak görüntü yönetmeni olarak çalıştı. Libatique, iç mekanda çekilen sahneler için zorlayıcı olan doğal ışığın kullanılmasına dayanıyordu.[1]:26 Film, pratik efektlerin ve zor hava koşullarının kullanımına bağlı olduğundan filmdeki son savaşlar özellikle zordu.[1]:25 Libatique'nin çözümü; sahneleri koreograflaştırmak için resimli taslak oluşturmada Lee, asker danışmanı Billy Budd ve ilk yardımcı yönetmen Mike Ellis ile iş birliği yapmaktı. Yapım tasarımcısı Tonino Zera, dış mekânların yeşilliklerle doldurularak yeniden inşası ve bir İtalyan ahırının iç kısmının inşasıyla görevlendirildi.[1]:25 Kostüm tasarımcısı Carlo Poggiolo, Amerikalı askerlerin kıyafetlerini tasarlamadan önce 92. Tümen'in eski bir Bufalo Askerine danıştı. Ayrıca çağdaş ve tarihi gardırop parçaları sağladı.[1]:26 Ernest Dickerson, filmin ikinci birim yönetmeni, görüntü yönetmeni ve kamera operatörü olarak görev yaptı.[1]:6 Görsel efektler George Lucas'ın Industrial Light & Magic (ILM) şirketi tarafından oluşturuldu.[1]:10 Lee kendisine başvurduktan sonra Lucas, ILM'nin sanatçı ekibinin filmin görsel efektleri üzerinde çalışmasına izin verdi.[3]

MüzikDüzenle

Terence Blanchard, Lee ile on ikinci iş birliğinde film parçasını besteledi. Parça için Amerikan ve Alman askerleri arasında bir ayrım yapmaya çalıştı. Bestede ilk olarak Almanlar için daha tiz, daha sıkı bir ses olduğunu ve Amerikalılar için daha dolu bir davul alanı sesi kullanarak perküsyon kullanıldığını söyledi. Ayrıca Amerikalı kuvvetleri için korno, Alman güçleri için Wagner tubası kullanarak ayrım yaptığını açıkladı. Film parçasını yapmak, Lee'nin önceki filmlerinden daha büyük olan 90 parçalı bir orkestra kullanımını gerektiriyordu. Blanchard ayrıca bir mandolin, akordeon, slayt gitar ve halat tamburu dâhil olmak üzere 1940'lı yılların enstrümanlarının kullanımına da güveniyordu.[1]:26–27 Filmin Miracle at St. Anna: Original Soundtrack adlı soundtrack albümü 23 Eylül 2008 tarihinde Hollywood Records tarafından CD ve dijital indirme biçimleriyle sunuldu.[12]

Çıkış tarihiDüzenle

Walt Disney Studios Motion Pictures, St. Anna Mucizesi filmini Touchstone Pictures altında yayınladı. Filmin dünya prömiyeri 7 Eylül 2008 tarihinde Toronto Uluslararası Film Festivali'nde gerçekleştirildi.[13] Film daha sonra Fransa'da ilk kez 10 Eylül 2008 tarihinde 34. Deauville Amerika Film Festivalinde prömiyer olarak sundu.[14] Filmin New York prömiyeri ise 22 Eylül 2008 tarihinde Ziegfeld Tiyatrosu'nda gerçekleşti.[15] Disney, filmi 26 Eylül 2008 tarihinde Amerika Birleşik Devletleri ve Kanada'da çıkardı. Film; 3 Ekim 2008 tarihinde İtalya'da, 10 Nisan 2009 tarihinde Romanya'da, 30 Nisan 2009 tarihinde Bolivya ve Brezilya'da, 28 Mayıs 2009 tarihinde Birleşik Arap Emirlikleri'nde ve 10 Eylül 2009 tarihinde Lübnan'da çıktı.[16]

GişeDüzenle

St. Anna Mucizesi, 45 milyon $ bütçe karşılığında Kuzey Amerika'da 7.658.999 $ ve diğer yerlerdeki pazarlardan 1.404.716 $ kazanırken, toplamda dünyaçapında 9.323.833 $ hasılat elde etti.[2][16][17]

Kuzey Amerika'daki açılış gününde film, 1.185 tiyatrodan 967.329 $ hasılat elde ederek dokuzuncu sırada yer aldı.[18] Açılış hafta sonunun sonunda, filmin sekizinci sırada bitirerek toplam 3.477.996 $ (gösterim başına ortalama 2.935 $) hasılat yaptığı görüldü.[19] Hollywood.com'dan Steve Mason, St. Anna Mucizesi'nin olumsuz eleştirileri ve sinemaseverlerin savaş filmlerine olan ilgisinin azalmasının filmin zayıf gişe performansında etkili olduğuna inanıyordu.[20] İkinci hafta sonunda film, gelirinde %50,1'lik bir düşüş görerek on dördüncü sıraya düştü ve 1.736.302 $ (gösterim başına 1.465 $) daha kazandı.[21] St. Anna Mucizesi, yurt içindeki çıkışından 61 gün (8,7 hafta) sonra 25 Kasım 2008 tarihinde gösterimden kaldırıldı.[2]

Film, Kuzey Amerika'da çıktıktan sonra düşük performansını uluslararası pazarlarda da sürdürdü. En yüksek hasılatını, tiyatro çalışması sırasında 1.363.754 $ ile İtalya'da elde etti.[2] Filmin uluslararası pazarlardaki 1,4 milyon $'lık hasılatına katkısı olan diğer ülkeler Bolivya (9.821 $), Brezilya (9.821 $), Lübnan (3.184 $), Romanya (1.465 $) ve Birleşik Arap Emirlikleri (26.492 $) oldu.[2]

DVD ve Blu-ray sürümüDüzenle

St. Anna Mucizesi, 10 Şubat 2009 tarihinde Touchstone Home Entertainment tarafından DVD ve Blu-ray olarak çıkarıldı. Anaformik geniş ekranda DVD ve her biri Dolby Digital 5.1 ve 2.0 parçalara sahip Blu-ray sürümleri mevcuttu.[22] DVD'de piyasaya sürüldükten sonra film, sekizinci sıradan giriş yaptı ve ilk haftasında 142.782 sattı.[23] Film Kuzey Amerika'da DVD satışlarından 10,1 milyon $ hasılat elde etti.[24]

TepkilerDüzenle

Yapılan eleştirilerDüzenle

Film eleştirmenlerden çoğunlukla olumsuz eleştiriler aldı. İnceleme toplama sitesi Rotten Tomatoes'te filme yapılan 120 incelemenin %33 onay derecelendirmesi bulunmaktaydı ve film 10 üzerinden 5,2 ağırlıklı ortalama puanı elde etti. Web sitesinin en çok onaylanan yorumunda filmin birkaç doğru notun bulunduğu, iyi niyetli ama çok uzun sürdüğünden bahsedildi.[25] Diğer inceleme toplama sitesi Metacritic'te 31 incelemeden %37 standart skor aldı ve "genel olarak olumsuz eleştiriler" gösterildi.[26]

Variety dergisinden Todd McCarthy, filmi "II. Dünya Savaşı'nda siyahî Amerikalı askerlerin küçük dikkat çeken rolünü vurgulamak için tasarlanmış kullanışsız, kötü inşa edilmiş bir drama" olarak adlandırdı.[27] Cinematical için yazan James Rocchi, filme karışık bir inceleme yaptı. İncelemesinde filmde bazı yerlerin başka bir film yapımcısı tarafından hazırlanmış gibi göründüğünü, başarılı olan kısımların ise Lee tarafından hazırlanmış olabileceğini söyledi.[28] The Washington Post gazetesinden Ann Hornaday, filmin "aşırı süslenmiş, aşırı üretilmiş, aşırı meşgul ve aşırı uzun" olduğunu ve film sonunda herkesin en kötü yapılmış film günhaından muzdarip olduğunu, "güven, seyirci ve hikâyede başarısız olduğunu yazdı.[29] USA Today'den Claudia Puig, filmi "destansı olmayı arzulan, ama çoğunlukla sadece odaklanılmamış, genişleyen ve düzenlemeye çok ihtiyacı var" olarak yazarken, aynı zamanda filmin "ilham verici olmak için çok uğraştığını, ancak tonal değişimleri, basmakalıp karakterleri ve anlatı perspektifinin eksikliği olduğunu" belirtti.[30] Rolling Stone'dan Peter Travers, filmi "çok uzun, tembelce inşa edilmiş ve herhangi bir yönetmenin HBO kısa dizilerinin dışında tamamen gelişmesi için çok fazla karakter ve alt alanla tıka basa dolu" olarak nitelendirdi."[31]

Olumsuz eleştirilerin daha fazla olmasına rağmen St. Anna Mucizesi, övgü de aldı. Film.com için yazan Eric D. Snider, filmi şu sözlerle övdü: "Bu Lee'nin daha önce yaptığı her şeyin kapsamı dışında ve savaş sahneleri Er Ryan'ı Kurtarmak kadar içgüdüsel ve sarsıntılı olarak oldukça iyi bir şekilde meydan okuyor. ABD Ordusu, Naziler ve İtalyan direniş hareketini içeren çok katmanlı bir hikâye."[32] Snider, filmin "gereksiz ve kesinlikle bayat" olarak nitelendirdiği çerçeve öyküsünü eleştirdi.[32] Boston Herald'dan James Verniere, filme "A" notu verdi ve En Uzun Gün (1962) ve Ölüme Koşanlar (1980) gibi savaş destanlarının geleneklerini kabul eden "şaheser" ve "klasik Amerikalı II. Dünya Savaşı filmi" olarak adlandırdı.[33] Chicago Sun-Times'taki yazısında Roger Ebert, düzenlemeyi eleştirdi ancak filmi genel olarak övdü. Hatırlayabildiği en iyi savaş sahnelerinin birini "destansı" olarak nitelendirdiğini söyledi ve Er Ryan'ı Kurtarmak ile kıyaslayarak, St. Anna Mucizesi filminin zenginlik, öfke, tarih, duyarlılık, fantezi, gerçeklik, şiddet ve yaşam içerdiğini, belki bunun çok fazla olduğunu ve çok az olsa daha iyi olacağını belirtti.[34]

TartışmalarDüzenle

Filmin İtalya'nın Viareggio'daki İtalya prömiyeri için belirtilmemiş organizasyonlar tarafından protesto gösterileri düzenlendi. Protestocular, Nazilerle işbirliği yapan Partizan'ın planına itiraz ettiler. Bu doğrudan, 2005 yılında bir İtalyan askerî mahkemesi tarafından yönetilen ve Sant'Anna di Stazzema katliamının, nüfusu korkutmak amacıyla hiçbir neden olmaksızın tamamen Almanlar tarafından önceden planlandığı kabul edilen tarihsel versiyonuna karşı çıkıyordu.[35] İtalyan Partizanlar Ulusal Birliği başkan yardımcısı Giovanni Cipollini, filmin "yanlış bir yeniden yapılanma" ve "tarihin travestisi" olduğunu söyledi. Ancak Lee, "özür dilemeyeceğini" söyledi. İtalyanlara "tarihinleriyle ilgili henüz kavramayacakları çok şey olduğunu" söyleyen Lee, filmin kendi yorumları olduğunu ve bunun arkasında olduğunu belirtti. Romanın yazarı McBride bunun ilgili olarak şu sözleri söyledi: "Siyahî bir Amerikalı olarak, birinin tarihini anlatmanın nasıl bir şey olduğunu anlıyorum... maalesef, İtalya'daki İkinci Dünya Savaşı'nın tarihi de bizim ve bu yapabileceğim en iyisiydi... sonuç olarak, hepsi bir kurgu işi.”[36]

Filmin tartışması ışığında Lee, filmi savunan Stazzema belediye başkanı Michele Silicani tarafından onursal vatandaşlık kazandı. Bununla ilgili olarak Silicani: "Filmin sivillere ihanet eden bir partizanı tasvir ettiği doğrudur. Fakat sivillere karşı savunmak için ölümle savaşan partizanların hikâyesi," dedi.[35]

DavalarDüzenle

St. Anna Mucizesi filminin vizyona girmesinden sonra Spike Lee ve İtalyan yapım şirketi On My Own Produzioni Cinematografiche, şirketin ABD, Kanada ve İtalya hariç uluslararası pazarlarda filmi dağıtmak için On My Own ile yaptığı sözleşme anlaşmasının başarısız olması konusunda TF1'e karşı dava açtıklarını söyledi. TF1, savunmasında Lee'nin vadettiğinden farklı bir film yaptığını iddia ederek St. Anna Mucizesi'ni dağıtmayı ve filmi uluslararası dağıtmak için gereken 11 milyon 'luk avansı ödemeyi reddetti.[37]

21 Haziran 2011 tarihinde Paris mahkemesi, TF1'in sözleşmeyi yerine getirmediğine inanan Lee ve On My Own'un lehine karar verdi. TF1, 32 milyon € (46 milyon $) para cezasına çarptırıldı.[37] TF1'e, On My Own'a 20 milyo € tazminat ve ayrıca ahlakî önyargı için 1 milyon € ödemesi emredildi. Lee, 1 milyon € ödül alırken, senarist James McBride 200.000 € aldı. TF1'e ayrıca, BNP Paribas'a ödeyemediği ilerlemeyi karşılamak için 13 milyon € ödeme emri verildi.[37]

Kasım 2016'da, çizgi altı Hollywood sendikalarının mütevellileri Lee'ye karşı dava açtılar ve yapım şirketlerinden ikisi Lee'nin ekibe 45.000 dolarlık emeklilik ve diğer sağlık katkıları ödemediğini iddia etti.[38][39][40]

NotlarDüzenle

  1. ^ Film Touchstone Pictures tarafından dağıtılmış olsa da, sonunda Walt Disney Studios Motion Pictures olarak kredilendirildi.

Ayrıca bakınızDüzenle

KaynakçaDüzenle

  1. ^ a b c d e f g h i j k l m n o p q r s t u v w x y z aa ab ac ad ae af ag ah Waddell, Holly (9 Mart 2008). "MASA_PressKit_FIN2" (PDF). Touchstone Pictures. 5 Eylül 2012 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Nisan 2013. 
  2. ^ a b c d e f g "Miracle at St. Anna (2008)". Box Office Mojo. IMDb, Inc. 26 Nisan 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Nisan 2013. 
  3. ^ a b c d e Blunt, Tom (16 Eylül 2008). "Spike Lee Interview". UGO. IGN Entertainment. 15 Haziran 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Nisan 2013. 
  4. ^ Hernández, Lee (30 Eylül 2008). "Laz Alonso in "Miracle at St. Anna:" The War Within". New York Daily News. Erişim tarihi: 19 Nisan 2013. 
  5. ^ Jones, Dolly (14 Eylül 2007). "Naomi Campbell signed a contract with Spike Lee last night". Vogue. 4 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Nisan 2013. 
  6. ^ Jones, Dolly (14 Ocak 2008). "Campbell Replaced By Washington In Lee Movie". ContactMusic.com. 3 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Nisan 2013. 
  7. ^ Lorena Munoz. "MIRACLE AT ST. ANNA" (PDF). Film Independent. Postmaster. 22 Aralık 2010 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Nisan 2013. 
  8. ^ a b c d Lyman, Eric J. (Eylül 2007). "Cinema & Video International – Rivista di informazione ed approfondimento cinematografico". Cinema & Video International. 10 Haziran 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Nisan 2013. 
  9. ^ a b c d Jennings, Sheri (28 Eylül 2008). "Spike Lee Goes to War With 'St. Anna'". The Washington Post. Erişim tarihi: 12 Nisan 2013. 
  10. ^ a b "Miracle at St. Anna". The Numbers. Nash Information Services, LLC. 11 Haziran 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Nisan 2013. 
  11. ^ Mathie, Steve (26 Eylül 2008). "Behind the scenes of miracle at St. Anna with Billy Budd – Filminglocations.com". Filming Locations.com. 26 Aralık 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Nisan 2013. 
  12. ^ "Miracle at St. Anna – Terence Blanchard : Songs, Reviews, Credits, Awards : AllMusic". Allmusic. Rovi Corporation. 9 Şubat 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Nisan 2013. 
  13. ^ "Lee blasts Hollywood war mythology as Miracle at St. Anna debuts". CBC News. Canadian Broadcasting Corporation. 7 Eylül 2008. 19 Ağustos 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Nisan 2013. 
  14. ^ "Film In Deauville Pictures". CBS News. CBS Interactive. 19 Ağustos 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Nisan 2013. 
  15. ^ "ARRIVALS: Miracle at St. Anna New York Premiere". Urban Mecca. 24 Eylül 2008. 19 Ağustos 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Nisan 2013. 
  16. ^ a b "Miracle at St. Anna (2008) – International Box Office Results". Box Office Mojo. IMDb, Inc. 1 Ekim 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Nisan 2013. .
  17. ^ "Miracle at St. Anna (2008) – Daily Box Office Results". Box Office Mojo. IMDb, Inc. Erişim tarihi: 14 Nisan 2013. 
  18. ^ "Daily Box Office for Friday, September 26, 2008". Box Office Mojo. IMDb, Inc. Erişim tarihi: 14 Nisan 2013. 
  19. ^ "Daily Box Office for Sunday, September 28, 2008". Box Office Mojo. IMDb, Inc. Erişim tarihi: 14 Nisan 2013. 
  20. ^ "Box Office: Weekend Predictions | Movie News = Box Office: Weekend Predictions | Hollywood.com = Box Office: Weekend Predictions". Hollywood.com. Hollywood.com. 3 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 28 Nisan 2013. 
  21. ^ "Weekend Box Office Results for October 3–5, 2008". Box Office Mojo. IMDb, Inc. Erişim tarihi: 27 Nisan 2013. 
  22. ^ Jones, Clydefro (2 Nisan 2009). "Miracle at St. Anna". DVD Times. 10 Şubat 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 5 Temmuz 2009. 
  23. ^ "Movie Miracle at St. Anna – DVD Sales". The Numbers. Nash Information Services, LLC. 13 Mart 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Nisan 2013. 
  24. ^ "Miracle at St. Anna". The Numbers. Nash Information Services, LLC. 6 Nisan 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Nisan 2013. 
  25. ^ "Miracle at St. Anna". Rotten Tomatoes. Flixster. 29 Ocak 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Mayıs 2020. 
  26. ^ "Miracle at St. Anna Reviews". Metacritic. CBS Interactive. 4 Nisan 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 14 Nisan 2013. 
  27. ^ McCarthy, Todd (7 Eylül 2008). "Miracle at St. Anna Variety". Variety Media. 15 Haziran 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Nisan 2013. 
  28. ^ Rocchi, James (26 Eylül 2008). "Review: Miracle at St. Anna – The Moviefone Blog". Aol, Inc. 15 June 2013 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 April 2013. 
  29. ^ Hornaday, Ann (26 Eylül 2008). "Miracle at St. Anna". The Washington Post. 5 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  30. ^ Puig, Claudia (26 Eylül 2008). "'Miracle at St. Anna' could use some divine intervention". USA Today. 27 Eylül 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  31. ^ Travers, Peter (26 Eylül 2008). "Miracle at St. Anna | Movie Reviews = Miracle at St. Anna | Rolling Stone = Miracle at St. Anna". Rolling Stone. 1 Haziran 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2020. 
  32. ^ a b Snider, Eric D. (13 Eylül 2008). "Dispatches from the Toronto International Film Festival #6 – Film.com". MTV Network. 4 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Nisan 2013. 
  33. ^ Verniere, James (26 Eylül 2008). "'Miracle' man Spike Lee crafts WWII masterpiece". Boston Herald. 28 Eylül 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Eylül 2008. 
  34. ^ Ebert, Roger (25 Eylül 2008). "Miracle at St. Anna (2008): Reviews". Chicago Sun-Times. 26 Eylül 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Eylül 2008. 
  35. ^ a b Vivarelli, Nick (30 Ekim 2008). "Lee made honorary St. Anna citizen | Variety = Lee made honorary St. Anna citizen <nowiki>". Variety. Variety Media, LLC. 4 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Nisan 2013. 
  36. ^ Richard Owen for Times Online (30 Eylül 2008). "Italian War Veterans Denounce 'Insulting' Spike Lee Film". American Renaissance. 18 Ekim 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Nisan 2013. 
  37. ^ a b c "French TV station fined €32m for failure to distribute Spike Lee film – FRANCE – CINEMA – FRANCE 24". France 24. France 24. 6 Temmuz 2011. 11 Temmuz 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 18 Nisan 2013. 
  38. ^ Robb, David (23 Kasım 2016). "Spike Lee Sued For Allegedly Failing To Make Union Pension & Health Fund Payments". Deadline Hollywood. 24 Kasım 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Kasım 2016. 
  39. ^ Maddus, Gene (23 Kasım 2016). "Spike Lee Sued Over $45,000 Allegedly Owed to Union Funds". Variety. 24 Kasım 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Kasım 2016. 
  40. ^ Gardner, Eriq (23 Kasım 2016). "Spike Lee Sued for Pension and Health Benefits Allegedly Owed". The Hollywood Reporter. 24 Kasım 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Kasım 2016. 

Dış bağlantılarDüzenle