Mikdâd bin Amr (Arapçaالمقداد بن عمرو), bilhassa Şiilerce önem verilen dört sahabedendir. Şiilerce Ali'nin yolundan gittiğine inanıldığından hürmet edilir ve en çok saygı duyulan sahabelerdendir. Ömer'in halifeliği zamanında Mısır'ın fethine katıldı ve onunla beraber Suriye'deki Cabiye'yi ziyaret etti.[1] Muaviye'nin valiliği sırasında Kıbrıs'a gönderdiği orduda yer aldı.[1] Bedir Muharebesi'nde elini kaybeden Mikdâd bu savaştaki az sayıda Müslüman süvarilerinden biri olduğundan dolayı "Farisü Rasûlallah" olarak bilinmektedir.[1]

Mikdâd bin Amr
المقداد بن عمرو
DoğumEbû Mabed el-Mikdâd bin Amr bin Salebe el-Kindî el-Behrânî
yak. 583
Yemen
Ölüm653
Cürf, İslam Devleti[1]
Ölüm sebebiKarın yarılması ya da hırva yağı içmek[1]
Defin yeriBaki Mezarlığı, Medine[1]
Etnik kökenYemen Arabı
Dinİslam
EvlilikDubâa
Ebeveyn(ler)Amr-ül Behrâ (baba)

Mersin'de Muğdat Camii ismiyle bilinen ve kendisine ithaf edilen Hz. Mikdâd Camii bulunmaktadır.[2]

Kökeni değiştir

Mikdâd'ın babası Behrâ kabilesine mensuptur fakat babası işlediği bir cinayet sonrası bu kabileden kaçıp Kinde kabilesine sığındığı sırada Mikdâd burada doğmuştur.[1] Mikdâd da bu kabileden kaçıp Mekke'ye yerleşmiştir. Orada Esved bin Abdüyegüs adlı birinin himayesine girmiş ve Mikdâd bin Esved adıyla anılmaya başlanmıştır.[1] 24 yaşındayken Muhammed'den haber alan Mikdâd çağrıya uyarak Müslüman olmuştur. Böylece İslam'ı kabul eden ilk Müslümanlardan olmuştur.[1]

Medine değiştir

Muhammed sahabesine Medine'ye hicreti emredince Mikdâd da dostu Ebu Bekir'le yola çıkmış ve Medine'ye yerleşmiştir. Mikdad, Sünniliğin dördüncü halifesi ve Şiiliğin ilk imamı Ali'ye hayrandı.

Ölümü değiştir

Kilolu birisi olan Mikdâd'ın ölüm sebebinin kölesi tarafından yağlarının bir kısmının alınması için karnının yarılması ya da hırva bitkisinin yağını içmesi olduğu düşünülmektedir.[1] 653 yılında Cürf'te ölen Mikdâd'ın cenazesi Medine'ye getirilerek Baki Mezarlığı'na defnedilmiştir.[1]

Kaynakça değiştir

  1. ^ a b c d e f g h i j k Ertürk, Mustafa (2005). "MİKDÂD b. AMR" (PDF). TDV İslâm Ansiklopedisi. 30. İstanbul: Türkiye Diyanet Vakfı. ss. 49-50. ISBN 975-389-402-3. 29 Nisan 2014 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Nisan 2014. 
  2. ^ "AKDENİZ'İN MELEKLERİ MERSİN'İ BÜTÜN YÖNLERİYLE TANIYOR". mezitli.gov.tr. 5 Eylül 2012. 29 Nisan 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 29 Nisan 2014.