Hulûl, cisimleşme ya da enkarnasyon, yaygın olarak Tanrı'nın görünüş alanına çıkması, evren ve insanla bütünleşmesi anlamında kullanılmaktadır.[1] Hint inançlarına göre Tanrı Vişnu değişik dönemlerde değişik insanların şekline girer ve insanlara yol gösterir. Hırıstiyanlık'ta Tanrı'nın İsa'nın vücudunda beden bulduğuna inanılır. Bu inanç, Sünni ve İmami Şii İslam'ın tevhid (Allah'ın birliği) inancıyla bağdaşmamakla beraber Ghulat-i Şîʿa'da mevcuttur.

Hûlul inancı, Ghulat-i Şîʿa fırkalarında Allah'ın Ali bin Ebu Talib'in vücuduna rücû ederek onunla bütünleşmesi yani onda beden bularak cisimleşmesi anlamında kullanılır.[2] Bektaşilik'e girmesi ise Balım Sultan sayesinde olmuştur.[3] Hûlul bilinen tanımı ile Vahdet-i Vücud'ta şu anlamlara gelir:

  • 1. Girme, Arapça: duhûl; bir şeyin içine geçme.
  • 2. Erişme, gelip çatma, Arapça: vusûl; Hûlûl-i şitâ; Kışın erişmesi, ramâzan-ı şerifin Hûlûlü.
  • 3. Tenâsüh akidesinde inançlara göre bir ruhun başka bir bedene girmesi. Arapça: tecessüm; (hal) Hûlûl-i dâhili, Hûlûl-i hârici; Sıvıların ve gazların hayvani ve nebatî zarların arasından öteye geçmeleri.

Ayrıca bakınızDüzenle

Dış okumalarDüzenle

KaynakçaDüzenle

  1. ^ Türkye'de Alevi/Nusayri Önderlerinin Eserlerinde İnanç Konularına Yaklaşım Yazar: İlyas Üzüm, 2000.
  2. ^ Hûlul Anlayışının Etkileri 2011/2, c. 10, sayı: 20, ss. 5-28. Erişim tarihi: 26 Haziran 2013
  3. ^ Ggenel Yapısıyla Aalevilik Eserin adı: Genel Yapısıyla Alevilik, Yazan: Serkan ÖZTÜRK, Yayınevi: Al-i Taha