Geyik penisi

Geleneksel Çin tıbbında, geyik penisinin (Vietnamca: Lộc pín; Çince: 鹿鞭; pinyin: lù biān) önemli terapötik özelliklere sahip olduğu söylenir.

Yokohama, Japonya'daki Çin eczanesinde bulunan ¥100,000 değerindeki geyik penisi

ÖzellikleriDüzenle

Geyik penisi çoğu hayvanın penisine kıyasla çok büyüktür ve birkaç görüş, geyik penisinin özelliklerini koruması için geyik canlıyken vücuttan çıkarılması gerektiğini iddia eder.[1] Geyik penisi, genellikle kadınlar tarafından küçük parçalar halinde dilimlenir ve daha sonra güneşte kavrulur ve kurutulur.[1][2] Angang, Tayvan'da, kadınların hamilelik dönemlerinde, anne ve çocuğu daha güçlü hale getirdiği iddia edildiğinden geyik penisi tükettikleri bilinmektedir.[1]

Mayaların da geyik penisini kızartıp yedikleri bilinir.[3] Hipokrat, cinsel zorlukların giderilmesi için geyik penisi tüketilmesini tavsiye etmiştir.[4]

2008 Yaz Olimpiyatları sırasında, sporcuların geyik penisi, kaplumbağa kanı ve melek kökü içeceği tüketmeleri yasaklanmıştır.[5] Bunun sebebi, Çin tıbbına göre alkole batırılmış geyik penisinden elde edilen "geyik penisi şarabı"nın sporcuların yaralarını çok etkili bir şekilde iyileştirmesidir.

KaynakçaDüzenle

  1. ^ a b c Charles Stafford (1 Haziran 2006). The Roads of Chinese Childhood: Learning and Identification in Angang. Cambridge University Press. ISBN 978-0-521-02656-7. 10 Haziran 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Ağustos 2018. 
  2. ^ Richards, John F (2006). The Unending Frontier: An Environmental History of the Early Modern World. Volume 1 of California World History Library. University of California Press. s. 99. ISBN 0-520-24678-0. 10 Haziran 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 10 Ağustos 2018. 
  3. ^ Robert M. Laughlin; Carol Karasik (1988). The People of the Bat: Mayan Tales and Dreams from Zinacantán. Smithsonian Institution Press. ISBN 978-0-87474-590-0. 
  4. ^ Bonnard (1999), p. 24
  5. ^ "Deer Penis Loses Favor as China's Olympians Fear Drug Testers". Bloomberg. 23 Mart 2008. 24 Eylül 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Haziran 2010.