Fareli Köyün Kavalcısı

Fareli Köyün Kavalcısı (AlmancaRattenfänger von Hameln), Ortaçağ'da Aşağı-Saksonya Almanya'nın Hamelin (Hameln) kasabasında pek çok çocuğun evden ayrılarak, daha sonra ölümü ile ilgili bir efsane konusudur. Tam anlatımında, 16'ncı yüzyılda kasabada artan farelerden kurtulmak isteyen kasaba halkı, farelerin kasabadan temizlenmesi amacıyla bir kavalcıyla anlaşırlar. Vatandaşlar alınan bu hizmet için para vermeyi kabul etmediklerinde ise kavalcı rengarenk giysiler içerisinde kasabanın çocuklarını sihirli kavalıyla alıp kasabadan uzaklaştırır. Hikâyenin bu sürümü daha sonraki yıllar içerisinde bir masal gibi yayılmıştır. Hikâye bu haliyle Johann Wolfgang von Goethe, Grimm Kardeşler ve Robert Browning'in eserlerinde yer almıştır.

1909 Maxfield Parrish, Hamelin'in Kavalcısı'ının Palace Hotel, San Francisco'daki duvar resmi

KonusuDüzenle

1284 yılında Hamelin köyünü fareler basar. Her yerde fareler vardır ve halkın bütün yiyeceğini tüketmektedirler. Halk bu durumda ne yapacağını bilemez ve köy fareli Köy olarak anılmaya başlar. Bir gün bu köye bir adam gelir. Kendisine bir torba altın verirlerse köyü farelerden kurtaracağını söyler. Köylüler o kadar çaresizdirler ki hemen aralarında gerekli parayı toplayıp köyün muhtarına verirler. Adam kavalını çıkarır ve o kadar güzel bir melodi çalar ki bütün fareler onu takip ederler. Adam onları köyün yakınındaki bir nehre götürür. Kavalcı nehirden yürüyerek geçer fakat ardından gelen fareler suda boğulurlar. Köy farelerden kurtulmuş olur. Adam köye altınlarını almak için döndüğünde muhtar nasılsa köyde fare kalmadığı için adama ödeme yapmak istemez ve altınları ona vermez. Bunun üzerine kavalcı tekrar kavalını çalarak yürümeye başlar. Bu sefer 130 tane çocuk onun peşinden gelir. Kavalcı onları yakındaki bir ormana götürür. Fakat kavalcı uyurken çocuklardan köyün yerini bilen biri kavalcının kavalını alır ve bütün çocukları tekrar köye götürür. Çocuklarının kaybolmasından çok endişelenen köylüler çocukları geri dönünce çok mutlu olurlar ve gerçeği öğrenince de köy muhtarına çok kızarlar. Sonunda kavalcıya altınlarını verirler.

Masalın farklı bir versiyonunda kavalcı çocukları ormana götürürken en arkadan gelen üç çocuktan bahsedilir. Bu çocuklardan biri sakattır ve diğerleri kadar hızlı yürüyemediği için arkada kalmıştır. Bir diğeri kördür ve nereye gittiklerini göremediği için kavalın sesini takip ederken yavaş ilerlemektedir. Sonuncusu ise sağırdır ve kavalın sesini hiç duyamadığı halde diğerlerini meraktan takip etmiştir. Daha sonra bu üç çocuk ormana gitmeyip köye dönmüş ve bütün köyü çocukların nerede olduğu konusunda uyarmıştır.

Arka planDüzenle

Masalın gerçek bir olaya dayandığı düşünülmektedir. Hamelin kasabasından 130 çocuğun kaybolmasıyla ilgili olayı açıklamaya çalışan farklı teoriler vardır. Buna göre çocuklar bölgeden göç etti, yada veba hastalığından öldü yada çocuk haçlı seferlerine katıldılar yada bir tarikat lideri çocukları ormana götürdü orda ayin yapılırken toprak kaydı yada sel oldu ve bütün çocuklar öldü. Ancak şimdiye kadar hiçbir teori genel olarak kabul görmemiştir.

Hikayeye ait en erken kayıt 1300 yılında Hamelin Kilisesi'ne yerleştirilmiş vitray bir pencerede görünüyor. Pencere, 14. ve 17. yüzyıllar arasında çeşitli kitaplara konu olmuştur. Vitray 1660'ta yıkıldı. Hayatta kalan parçalara dayanarak, tarihçi Hans Dobbertin tarafından pencerenin modern bir yeniden inşası oluşturuldu Penecere. Kavlacının renkli figürünü ve beyaz giyinmiş birkaç çocuk figürünü içerir.

Pencerenin genellikle kasaba için trajik bir tarihi olayın anısına yapıldığı düşünülür; Hamelin kasabası kayıtları da görünüşe göre bu olayla başlıyor. En eski yazılı kayıt, 1384 tarihli bir kayıtta bildirildiğine göre: "Çocuklarımız gideli 100 yıl oldu" denilmektedir.[1]

Yüzyıllardır araştırmalar yapılmasına rağmen, tarihsel olay için hiçbir açıklama evrensel olarak doğru kabul edilmemektedir. Fareler hikayeye ilk olarak 1559 yılındaki bir versiyonda eklendi  1559 ve önceki kayıtlarda fareler yoktur.[2]

Doğal sebeplerDüzenle

Bir dizi teori, çocukların hastalık veya açlık gibi bazı doğal nedenlerden öldüğünü ve kavalcının Ölümün sembolik bir figürü olduğunu öne sürüyor. Bu teoriye uygun olduğu öne sürülen senaryolardan bazıları, Weser nehrinde boğulan çocukların bir toprak kaymasında öldürüldüğü veya bir salgın sırasında bazı hastalıklara yakalandığıdır. Başka bir modern yorum, hikayeyi Hamelin çocuklarının pagan veya sapkın bir tarikat tarafından tuzağa düşürüldüğü bir olaya gönderme olarak okur. Coppenbrügge ( şiirin gizemli Koppen "tepeleri") yakınlarındaki orman da tarikat ayin yaparken aniden toprak kayması oldu ve bütün çocuklar öldü.[3]

Göç teorisiDüzenle

Göç teorisi hakkındaki spekülasyonlar, 13. yüzyılda bölgenin aşırı nüfusunun, en büyük Ailenin tüm araziye ve güce ( majör ) sahip olması ve geri kalanınım sefil olarak bırakmasıyla sonuçlandığı fikrine dayanmaktadır. Çocukların göçünün hiçbir zaman belgelenmemesinin bir nedeninin de, o zamanlar nadir olmayan bir uygulama olan Doğu Avrupa'nın Baltık bölgesinden bir işe alım görevlisine çocukların satılması olduğu öne sürülmüştür. Sheila Harty, "Pied Piper Revisited" adlı makalesinde, yerleşilen bölgedeki soyadlarının Hamelin'dekilere benzediğini ve kasabanın destekleyemediği gayri meşru çocukları, yetimleri veya diğer çocukları satmanın daha olası bir açıklama olduğunu belirtiyor. Ayrıca, bunun kasaba kroniklerinde olayla ilgili kayıtların eksikliğini açıklayabileceğini belirtiyor. The Pied Piper: A Handbook adlı kitabında Wolfgang Mieder, Hamelin dahil olmak üzere bölgeden insanların Transilvanya'nın bazı bölgelerine yerleşmeye yardım ettiğini gösteren tarihi belgelerin mevcut olduğunu belirtiyor. Transilvanya , Cengiz Han'ın iki torunu tarafından yönetilen ve kavalcı efsanesinin en erken ortaya çıktığı 13. yüzyılın başlarına dayanan Orta Avrupa'daki uzun Moğol istilaları altındaydı.

Dilbilim profesörü Jürgen Udolph, Alman Hamelin köyünden ( Almanca Hameln ) 1284 yılında bir Haziran günü 130 çocuğun ortadan kaybolduğunu söylüyor. Udolph o sırada köyde bilinen tüm aile isimlerini araştırdı ve ardından başka yerlerde benzerlerini aramaya başladı. Aynı soyadlarının, her ikisi de Berlin'in kuzeyinde bulunan Prignitz ve Uckermark bölgelerinde şaşırtıcı bir sıklıkta bulunduğunu keşfetti. Aynı soyadları, şimdi Polonya'nın bir parçası olan eski Pomeranya bölgesinde de buldu.

Udolph, çocukların aslında Almanların Doğu Avrupa'daki yeni yerleşimlerini kolonize etme dürtüsüne kapılmış işsiz gençler olduğunu tahmin ediyor. Kavalcı var olmamış olabilir, ancak profesör, " Kuzey Almanya'yı dolaşıp Doğu için yerleşimciler toplamaya çalışan lokatörler olarak bilinen karakterler vardı" diyor. Bazıları parlak giyinmişti ve hepsi gümüş dilliydi.

Profesör Jürgen Udolph, Hamelin göçünün 1227'de Danimarka'nın Doğu Avrupa'daki hakimiyetini kıran Bornhöved Savaşı ile bağlantılı olması gerektiğini gösterebilir . Bu, Alman sömürgeciliğinin yolunu açtı ve on üçüncü yüzyılın ikinci yarısında, güçlü kuvvetli gençleri Brandenburg ve Pomeranya'ya getirmek için sistematik girişimler oldu. Profesörün isim araştırmasına göre yerleşim, şu anda Polonya'nın kuzeybatısı olan Starogard yakınlarında sona erdi. Örneğin Hamelin yakınlarındaki bir köyün adı Beverungen'dir ve Berlin'in kuzeyinde Pritzwalk yakınlarında Beveringen adında ve Starogard yakınında Beweringen adında bir başka köyde hemen hemen aynı karşılığı vardır.

Yerel Polonya telefon rehberleri, o bölgede kullanılabilecek tipik Slav isimleri olmayan isimleri listeler. Bunun yerine, isimlerin çoğu, on üçüncü yüzyılda Hamelin köyünde yaygın olan Almanca isimlerden türetilmiş gibi görünüyor. Aslında, bugünün Polonya telefon rehberlerindeki isimler Hamel, Hamler ve Hamelnikow'dur ve görünüşe göre hepsi orijinal köyün adından türetilmiştir.[4]

15. yüzyıl Lüneburg el yazması

 
Olayı anlatan yazıt

Lüneburg el yazması ( c.  1440–50 ), Hamelin'deki Rattenfängerhaus (Kavalcının evi ) olarak bilinen bir evin üzerindeki bir yazıtta şunlar yazmaktadır: 26 Haziran 1284 yılında 130 çocuk [Azizler] John ve Paul gününde birçok renkte giyinik bir kavalcı tarafından kandırıldılar bir koppen (tepe) yakınında kayboldular.[5]

16. ve 17. yüzyıl kaynaklarıDüzenle

1559 ile 1565 arasında Kont Froben Christoph von Zimmern, Zimmerische Chronik adlı eserine bir versiyon ekledi. Bu, farelerin vebasından bahseden en eski anlatım gibi görünüyor. Von Zimmern, olayı yalnızca "birkaç yüz yıl önce" ( vor etlichen hundert jarn [ sic ]) olarak tarihlendirir böylece onun versiyonu tarihler çatışmasına ışık tutmaz. Bir başka çağdaş anlatım Johann Weyer'in De praestigiis daemonum (1563) adlı eserindeki anlatımdır.[6]

Diğer TeorilerDüzenle

Bazı teoriler, çocukların kaybolmasını dans çılgınlığı biçimindeki toplu psikojenik hastalıkla ilişkilendirmiştir.

Diğer teoriler, çocukların bir hac yolculuğunun yada askeri bir seferin ve hatta yeni bir Çocuk haçlı seferinin (1212'de gerçekleştiği söylenir) bir parçası olmak için Hamelin'den ayrıldığını , ancak asla ebeveynlerine geri dönmediğini öne sürmektedir. Bu teoriler, isimsiz kavalcıyı liderleri veya askere alım görevlisi olarak görüyor. Kasaba halkı da kilisenin veya kralın gazabından kaçınmak için (gerçekleri kaydetmek yerine) bu hikayeyi uydurdu[7]

Kaynak açıklamalarDüzenle

  • Achim von Arnim: Der Rattenfänger von Hameln. Mein allererstes Märchenbuch. Karl Müller, Köln 2004. ISBN 3-89893-910-3.
  • Norbert Humburg: Der Rattenfänger von Hameln. Die berühmte Sagengestalt in Geschichte und Literatur, Malerei und Musik, auf der Bühne und im Film. Niemeyer, Hameln 2. Aufl. 1990, ISBN 3-87585-122-6.
  • Radu Florescu: In Search of the Pied Piper. Athena Press 2005, ISBN 1-84401-339-1.

KaynakçaDüzenle

  1. ^ "Kadushin, Rafael. "Pied Piper'ın arkasındaki acı gerçek" . www.bbc.com . Erişim tarihi: 3 Eylül 2020". 
  2. ^ "Hamelin Museum (Almanca)". 
  3. ^ Hüsam, Gernot (1990). Rattenfängersage von Hameln der der Koppen-Berg [ Koppen Hameln efsanenin Kavalcısı tepe ]. Coppenbrügge Müzesi Derneği. 
  4. ^ "Eastman, Dick (7 February 1998). "Pied Piper of Hamelin". Eastman's Online Genealogy Newsletter. 3 (6). Ancestry Publishing. Retrieved 5 September 2008". 
  5. ^ "Rostek-Lühmann, Fanny. "Der Rattenfänger von Hameln" . Hinrich Lühmann'ın fotoğrafı . 14 Ocak 2018'de alındı". 
  6. ^ "Weyer, Johannes (1568). De Praestigiis Daemonum, Et Incantationibus ac veneficiis . 14 Ocak 2018'de arşivlendi". 
  7. ^ "Bučková, Tamara. "Wie Liest Man ein Buch, ein Theaterstück oder einen Film?! Rattenfäger von Hameln 'Nur' eine Sage aus der Vergangenheit?" (PDF) (Almanca) . Erişim tarihi: 29 Aralık 2017" (PDF).