Carl Ludwig Willdenow

Carl Ludwig Willdenow (22 Ağustos 1765 - 10 Temmuz 1812) Alman botanikçi, eczacı ve taksonomisti. Bitkilerin coğrafi dağılımını inceleyen bilim dalı olan fitocoğrafyanın kurucularından biri olarak kabul edilir. Bitki bilim mahlası Willd.'dir.[1]

Carl Ludwig Willdenow

Willd., en önemli bitki coğrafyacılarından biri olarak kabul edilen Humb.'un akıl hocası idi.[2] Ayrıca çalışmaları ile C.K.Spreng.'i etkilemiştir.

HayatıDüzenle

Willdenow, Berlin'de doğdu ve Halle Üniversitesi'nde tıp ve botanik okudu. Langensalza'daki Wieglieb Koleji'nde eczacılık ve Halle'de tıp okuduktan sonra, babasının Unter den Linden'de bulunan eczanesinde çalışmak için Berlin'e döndü. Botaniğe olan ilk ilgisi, amcası J. G. Gleditsch tarafından teşvik edildi ve gençlik yıllarında herbaryum koleksiyonu oluşturmaya başladı. 1794'te Berlin Bilimler Akademisi'ne üye oldu. 1801'den ölümüne kadar Berlin Botanik Bahçesi'nin müdürüydü. Bahçede 1807 yılında Humb. ile birlikte çalıştı ve Humboldt tarafından Güney Amerika'dan getirilen çok sayıda bitki örneğini inceledi. Bitkilerin iklime adaptasyonu ile ilgilendi ve aynı iklimdeki bitkilerde ortak özelliklerin bulunduğunu gösterdi. 20.000'den fazla türü içeren herbaryumu, halen Berlin'deki Botanik Bahçesi'nde korunmaktadır. Örneklerden bazıları Humb. tarafından toplananları içerir.

1792 yılında yayımladığı Grundriss der Kräuterkunde adlı eseri ile bazı türlerin kısıtlı yayılış alanlarının nedenlerini inceledi. Buradaki bitkilerin dağılışlarıın deniz seviyesindeki artış ve çoğalışa bağlı olarak değiştiği yönündeki tezi, Eberhard August Wilhelm von Zimmermann'ın bitkilerin ilk bulundukları yerin hiç değişmediği yönündeki tezi ile uyuşmazken İncil'deki tufan tezi ile örtüşmekteydi.[3]

EserleriDüzenle

Onuruna adlandırılan taksonlarDüzenle

Ayrıca Willdenowia Dergisi de O'nun adını taşımaktadır.

KaynakçaDüzenle

  1. ^ "IPNI". 4 Ağustos 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 16 Ağustos 2020. 
  2. ^ Hiepko, Paul (2006). "Humboldt, his botanical mentor Willdenow, and the fate of the collections of Humboldt & Bonpland". Botanische Jahrbücher. 126 (4): 509. doi:10.1127/0006-8152/2006/0126-0509. 
  3. ^ Morrone, Juan (2009). Evolutionary Biogeography: An Integrative Approach with Case Studies. Columbia University Press. s. 25.