Bir Endülüs Köpeği

Bir Endülüs Köpeği, Fransızca orijinal ismi Un Chien Andalou olan (İngilizce: An Andalusian Dog) 16 dakikalık[1] sürrealist bir filmdir. Deneysel sinemanın ilk örneği kabul edilmektedir.

Bir Endülüs Köpeği
Un Chien Andalou
Bir Endülüs Köpeği filminin afişi
YönetmenLuis Buñuel
YapımcıLuis Buñuel
SenaristLuis Buñuel
Salvador Dali
OyuncularPierre Batcheff
Simone Mareuil
Luis Buñuel
Salvador Dalí
Jaime Miravilles
Görüntü yönetmeniAlbert Duverger
Jimmy Berliet
CinsiSinema filmi
TürüGerçeküstü, deneysel
RenkSiyah beyaz
Yapım yılıFrance, 1928
Çıkış tarih(ler)iFrance 6 Haziran, 1929
Süre16 dakika
DilSessiz

İspanyol ressam Salvador Dali ve İspanyol yazar ve film yönetmeni Luis Buñuel'in gördükleri bazı rüyaları birbirlerine anlatmaları filme esin kaynağı olmuştur. 1928 yılında Fransa'da Luis Buñuel ve Salvador Dali tarafından hazırlanmış ve 1929 yılında Paris'te çekilmiştir.

1920'lerde başlayan deneysel filmlerin en bilinenlerindendir. Filmin başrollerinde Simone Mareuil, Antonin Artaud ve Pierre Batcheff vardır.

Filmde bilediği ustura ile bir kadının gözünü ikiye ayıran adam ile bir bulutun Ay’ı kesmesi ilişkilendirilmiştir. Buna benzer olarak, avucunun içinde karıncalar dolaşan adam gibi, rüya olduğu bilinen sahnelerin yanı sıra, mantıklı açıklamasının olmadığını düşündürebilecek onlarca sahne de mevcuttur.

Konusu değiştir

 
Açılış sahnesinde Buñuel kadının gözünü ustura ile kesmeden önce.

Filmin iki temel karakteri olan isimsiz bir erkek ve bir kadın vardır. Filmdeki kronoloji ise tutarsızdır. Örnek olarak, "bir zamanlar" dan "sekiz yıl sonra" ya konu ilgisiz olarak değişir.

Film, usturayla bir kadının gözünün yarıldığı bir sahneyle açılır. Usturalı adamı Buñuel kendisi oynamıştır. Sonraki sahnelerde bir adamın elinde karıncalar görünür. Bir adam, bir kadını okşamak ister, kadın ona direnir ve daha sonra adam bir piyano ile çürümüş, ölü bir eşek sürükler.

Filmin sonunda, kadın apartmandan çıkar ve plajda başka bir adamla buluşur. Bu adamı ise Salvador Dalí oynamıştır. Onların mutlu görüntüleri vardır. Ancak final sahnesinde kumlara gömülü, ölmüş ve sinekler üşüşmüş sahnesi bütçe azlığı nedeniyle tam çekilememiştir. Bu ise Buñuel'in orijinal el yazısı metinlerinden anlaşılmaktadır.

Film müziği değiştir

Richard Wagner'in Liebestod'undan alıntı olan Tristan ve İsolde operasının final bölümü ve iki Arjantin tangosu filmde başrol oynar. Bu müzikler 1960 yılında filme eklenmiştir. Oysa 1929 yılındaki filmin orijinal gösteriminde Buñuel bu müzikleri gramafondan çalmıştır.[2]

Kaynakça değiştir

  1. ^ "Un Chien Andalou". 15 Mayıs 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 Haziran 2008. 
  2. ^ Buñuel, 1968

Konuyla ilgili yayınlar değiştir

  • Buñuel, Luis (1968). Classic Film Scripts: L'Age d'Or and Un Chien Andalou. Marianne Alexandre (trans.). New York: Simon and Schuster. ISBN 0-85647-079-1. 

Diğer bağlantılar değiştir