Ana menüyü aç
Voyager 1, Jüpiter'e yaklaşırken. Animasyonu oluşturan her bir görüntü her Jüpiter gününde (yani yaklaşık 10 saatte bir) çekilmiştir.
Voyager.jpg
Adı Voyager 1
İşletmen NASA / JPL
Görev tipi Gezegen dışı güneş rüzgarı incelemesi ve yıldızlararası keşif
COSPAR Kimliği 1977-084A[1]
Uydu Katalog No. 10321[2]
Web sitesi voyager.jpl.nasa.gov
Sürdürülen Görev Süresi 40 yıl 0 ay (20 Eylül 2017 itibari ile)
Uçuş Jupiter ve Satürn
Fırlatılma Tarihi 5 Eylül 1977
Kalkış Aracı Titan III Centaur Roket
NSSDC ID 1977-084A
Kütle 721.9 kg
Güç 420W

Voyager 1 uzay aracı, NASA tarafından fırlatıldığı 5 Eylül 1977'den bu yana hizmet vermeye devam eden 722 kiloluk bir insansız, dış Güneş Sistemi ve ötesi uzay sondasıdır. Jüpiter ve Satürn'ü ziyaret etmiş, bu gezegenlere ait uyduların detaylı fotoğraflarını elde eden ilk sonda olmuştur. Ayrıca görevi hala devam etmektedir.

Güneş'ten ve Dünya'dan diğer uzay sondalarından daha hızlı bir şekilde ayrılmakta olan Voyager 1, Yeryüzü'nden en uzakta bulunan insan yapımı nesnedir. New Horizons Dünya'dan Voyager 1'e oranla daha büyük bir hızla fırlatılmış olmasına rağmen, Voyager 1'in yolu üzerinde yararlandığı kütle itiminden yararlanamayacağı için hiçbir zaman onu geçmeyi başaramayacaktır.

22 Eylül 2018 tarihinde Voyager, Güneş'ten 21,447 milyar km (13,329 milyar mil) uzaklıktadır ve Heliosfer'e girmiştir. Heliosfer'i geçtiği zaman Voyager 1 fonksiyonlarını hala sürdürürse bilim insanları onun intersteller medium'daki (astronomların, gaz ve tozun kapladığı intersteller space verdikleri isim) konumunun doğru ölçüsünü alacaklar. Bu mesafeden Voyager 1'den sinyalin Jet İtici Güç Laboratuvarı merkezine ulaşması 13 saat alır. 25 Ağustos 2012 tarihinde voyager, Heliosfer'i aşarak yıldızlar arası uzaya ulaşmıştır.

Voyager 1'in birinci görevi Jüpiter ve Satürn gezegenleri ve onların ortak ayları ve halkalarıydı. Güncellenmiş görevi ise Güneş fasılası ve Güneş rüzgar partikül ölçümü ve intersteller medium'dur. İki Voyager roketi de üç radyo izotop termoelektrik jeneratörler ile güçlendirilmiştir. Dünya ile olan haberleşmeyi en az 2020 yılına kadar tutacak gücü oluşturması bekleniyor. Üzerinde bulunan altın kaplama plakada Güneş Sistemi'nin bulunduğu yer ve Dünya üzerindeki tüm dillerden oluşan bir selamlama ses kaydı bulunmaktadır.

İçindekiler

uydunun geleceğiDüzenle

Voyager 1'in teorik Oort bulutuna yaklaşık 300 yıl içinde ulaşması bekleniyor[3] ve bunun üzerinden geçmek için yaklaşık 30.000 yıl sürüyor.[4] Herhangi bir yıldıza yönelmemesine rağmen, yaklaşık 40.000 yılda, şu anda takımyıldızı Camelopardalis'teki Gliese 445 yıldızının 1.6 ışık yılı içinde geçecektir.[5] Bu yıldız genellikle Güneş Sistemine doğru yaklaşık 119 km / s'de (430.000 km / s; 270.000 mil) hareket ediyor. NASA, “Voyager'lar - belki de sonsuza dek - Samanyolu'nu dolaşmaya mahkum edildi” diyor.[5] Voyager 1 hiçbir şeyle çarpışmaz ve alınmazsa, Yeni Ufuklar uzay sondası, Dünya'dan her iki Voyager uzay aracından daha hızlı bir şekilde başlatılsa bile, asla geçemez. Voyager uzay aracı, heliosentrik hızlarını arttırmak için birçok gezegensel fıskiyeden yararlanırken, Yeni Ufuklar Jüpiter uçuşundan sadece böyle bir destek aldı. 2018 itibarıyla, Yeni Ufuklar yaklaşık 14 km / s, Voyager 1'den 3 km / s daha yavaş ilerliyor ve hala yavaşlıyor.[6] Aralık 2017’de, NASA’nın Voyager 1’in yörünge düzeltme manevrasının (TCM) iticilerinin dörtünü de başarıyla ateşlediği açıklandı. TCM iticileri, probun anteninin Dünya'ya doğru tutturulmasına yardımcı olmak için kullanılmış olan bozulmuş bir jet takımı yerine kullanılacaktır. TCM roketlerinin kullanılması Voyager 1'in iki veya üç yıl daha NASA'ya veri iletmeye devam etmesine izin verecek.[7][8]

Voyager Altın PlaklarıDüzenle

 
Voyager Altın Plakları

Görev profiliDüzenle

13 Kasım 2015 tarihi itibarıyla, Voyager 1 dünyadan 20.035[9] milyar kilometre uzaklıkta bulunmaktadır (ve her saniye yaklaşık 17 kilometre uzaklaşmaktadır) ve 13 Eylül 2013 tarihinde NASA tarafından yapılan açıklamaya göre; Voyager 1'in tamamen güneş sisteminden ayrılıp yıldızlar arası alana girdiği bildirilmiştir.[10] Bu süreçte Güneş'ten kopan parçacıkların hareketlerinde bir değişim tespit edilmiştir. [kaynak belirtilmeli]

Ayrıca bakınızDüzenle

KaynakçaDüzenle