Urmiye Hanlığı

Urmiye Hanlığı, 18. yüzyılın ortaları ve 1868-1869 yılları arası, merkezi Urmiye şehri olan, Güney Azerbaycan'ın batısındaki en nüfuzlu Azeri hanlıklarından biridir.

Urmiya xanlığı
Urmiye Hanlığı
1747-1865
sol osmanlı sınırı sarı alan
sol osmanlı sınırı sarı alan
Başkent Urmiye
Yaygın diller Azerice ve Farsça
Hükûmet Monarşi
Han  
Tarihçe  
• Kuruluşu
1747
• Dağılışı
1865
Öncüller
Ardıllar
Afşar Hanedanı
Kaçar Hanedanı

Genel BilgilerDüzenle

  • Bölgesi: Hoy ve Marağa Hanlıkları, İran'ın Kürdistan Vilayeti ve Osmanlı İmparatorluğu ile sınırlıydı.
  • Merkezi: Urmiye
  • Hanları: Fethali Han Afşar (birçok kaynakta - Fatih Ali Han), Ali Han, İmam Kulu Kan, Emiraslan Han Afşar, Muhammed Kulu Han.

TarihDüzenle

Hanlığın temellerini, İran Şahı Nadir Şah Afşar'ın amcasının oğlu, Oğuzların Afşar boyundan olan Fethali Han koymuştu. Bunun ötesinde merkezileşme siyasetini de hayata geçirmeye başlamıştır. Şah'ın tahtına göz dikmiş olan Fethali Han Afşar İran ve Azerbaycan'daki savaşlara katılır. 1754 yılının başlarında, İran'ın güney ve orta kısımlarını ele geçirir. 1759 yılında ise Karabağ Hanlığı'nı ele geçirerek Urmiye Hanlığı'nın o dönemde güçlenmesine de neden olur. Bunun sonucunda Urmiye, Tebriz, Hoy, Karadağ, Marağa ve Serab Hanlıkları, yani Erdebil ve Maku Hanlıkları istisna olmak üzere, tüm Güney Azerbaycan Hanlıkları birleştirilir.

Kaçarın ölümüyle bağımsızlığını ilan eden hanlık, İran tahtına çıkan Fethali Afşar Şah'a tâbi oldu.[1]

KaynakçaDüzenle

  1. ^ "Cənubi Azərbaycan Xanlıqları". 27 Ekim 2009 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Haziran 2009. 

Dış bağlantılarDüzenle