Uluslararası Hrant Dink Ödülleri

Uluslararası Hrant Dink Ödülleri Hrant Dink Vakfı tarafından her yıl 15 Eylül tarihinde dağıtılan bir ödüldür.[1]

Vakıf, ödülü "ayrımcılıktan, ırkçılıktan, şiddetten arınmış, daha özgür ve adil bir dünya için çalışan, bu idealler uğruna bireysel risk alan, ezber bozan, barışın dilini kullanan, insanlara mücadeleye devam etme yolunda ilham ve umut veren kişi veya kurumlara" verdiğini belirtmektedir.[2]

Ödül sahipleriDüzenle

Yıl Kazananlar Kaynak
2009 Alper Görmüş Amira Hass [3]
2010 Baltasar Garzón Türkiye Vicdani Ret Hareketi [4]
2011 Ahmet Altan Lydia Cacho [5]
2012 İsmail Beşikçi Uluslararası "Memorial" Topluluğu [6]
2013 Nataša Kandić Cumartesi Anneleri/İnsanları [7]
2014 Angie Zelter Şebnem Korur Fincancı [8]
2015 Samar Badawi Kaos GL [9]
2016 Diyarbakır Barosu Theresa Kaçindamoto [10]
2017 Eren Keskin Ai Weiwei [11]
2018 Murat Çelikkan Mwatana İnsan Hakları Örgütü [12]
2019 Nebahat Akkoç Agnes Kharshiing [13]

KaynakçaDüzenle

  1. ^ Hrant Dink Ödülü, Erişim tarihi: 2 Haziran 2016
  2. ^ "Arşivlenmiş kopya". http://www.hrantdinkodulu.org. 1 Nisan 2016 tarihinde kaynağından Arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Haziran 2016.  |yayıncı= dış bağlantı (yardım)
  3. ^ ALPER GÖRMÜŞ, AMİRA HASS, Erişim tarihi: 2 Haziran 2016
  4. ^ BALTASAR GARZÓN, TÜRKİYE VİCDANİ RET HAREKETİ, Erişim tarihi: 2 Haziran 2016
  5. ^ AHMET ALTAN, LYDIA CACHO, Erişim tarihi: 2 Haziran 2016
  6. ^ İSMAİL BEŞİKÇİ, MEMORIAL, Erişim tarihi: 2 Haziran 2016
  7. ^ NATASA KANDIC, CUMARTESİ ANNELERİ / İNSANLARI, Erişim tarihi: 2 Haziran 2016
  8. ^ ANGIE ZELTER, ŞEBNEM KORUR FİNCANCI, Erişim tarihi: 2 Haziran 2016
  9. ^ SAMAR BADAWİ, KAOS GL, Erişim tarihi: 2 Haziran 2016
  10. ^ |başlık=Uluslararası Hrant Dink Ödülü sahiplerini buldu |yayımcı=CNN Türk |tarih=23 Eylül 2017 |erişimtarihi=31 Ekim 2017
  11. ^ "Hrant Dink Ödülü'nü Eren Keskin ve Ai Weiwei aldı". Cumhuriyet. 15 Eylül 2017. 2 Ekim 2017 tarihinde kaynağından Arşivlendi. Erişim tarihi: 31 Ekim 2017. 
  12. ^ Murat Çelikkan, Mwatana İnsan Hakları Örgütü, Erişim tarihi: 12 Aralık 2019
  13. ^ Nebahat Akkoç, Agnes Kharshiing, Erişim tarihi: 12 Aralık 2019