Triptofan

Triptofan (Trp, W) proteinleri oluşturan 20 aminoasitten biridir. Genetik kodu UGG'dir. Nonpolar bir aminoasittir. İndol halkası içerir. Esansiyel bir aminoasittir. Glukojenik ve ketojenik aminoasittir. Piruvat ve asetil KoA üzerinden yıkılır. Yapısında bulunan indol halkası çeşitli bileşiklerin yapısına katılır. Bunlar serotonin ve melatonindir. Karaciğerde triptofan yıkımı ile nikotinik asit sentezlenir.

Bu yazıda ya da bilimsel makalelerde Tiriptofan L- ya da D- olarak hiçbir ön ek almayarak sadece Tiriptofan diye bahsedilmişse, burada bahsi geçen L-Tiritofan’dir.

Doğada BulunuşuDüzenle

Triptofan, insan vücudunda sentezlenemediği için, esansiyel aminoasitler sınıfına girer. Bu yüzden bu aminoasidin beslenme yoluyla dışarıdan vücuda alınması gerekmektedir. Örneğin; soya fasülyesi, inek sütü, soyulmamış pirinç, bezelye, ceviz, mısır, muz ve daha birçok besin maddesiyle vücuda alınabilir. Besinlerdeki miktarı besinden besine değişiklik göstermektedir. Yukarıda sayılan besinlerde yapısında en çok Triptofan aminoasidini ihtiva eden besin soya fasülyesidir.[1] Ayrıca hindi etinde de %90 oranında triptofan olduğu bilinmektedir fakat besin yoluyla (örneğin çikolata) çok miktarda alınsa bile sonucunda üretilen serotoninin mutluluk vesaire gibi etkileri bulunmamaktadır.

Bu aminoasit besinlerde serbest olarak bulunmamaktadır. Besinlerin yapısındaki proteinlerin yapısında bulunmaktadır. Proteinlerin sindirilmesiyle serbest hale gelen Triptofan vücut için gerekli proteinlerin sentezi sırasında kullanılmaktadır.

Yetişkin bir insanın vücudunun her kilosu için günlük Triptofan ihtiyacı kullanıma bağlı olunarak yaklaşık 3,6 mg ve 6 mg arasında değiştiği tahmin edilmektedir.[2]

Dış bağlantılarDüzenle

KaynakçaDüzenle

  1. ^ "Wikipedia Triptofanın Almanca versiyonu 15.10.2015 sürümünden". 12 Eylül 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Ekim 2015. 
  2. ^ . R. Young, A. E. El-Khoury: Human amino acid requirements: A re-evaluation In: The United Nations University Press - Food and Nutrition Bulletin 17(3); Sept 1996