Pop ikonu

Pop ikonu, popüler kültürdeki varlığıyla ve çalışmalarıyla toplumun veya dönemin belirleyici bir özelliğini oluşturduğu kabul edilen ünlü, karakter veya nesneler için kullanılan bir terim. Kullanımı oldukça öznel olup kesin nesnel kıstasları bulunmamaktadır. Sınıflandırma genelde kalıcılık, farklı alanlarda var olma ve özgünlük gibi terimlerle açıklanır. Buna ek olarak, "pop ikonu" statüsü, tarihi figürler gibi pop kültürü dışındaki isimlerden ayrı tutulur. Bazı tarihi figürler, kendi çağlarında "pop ikonu" olarak gösterilebilirler ve sonraki dönemlerde de bu isimle anılabilirler. Böylesi pop ikonları arasında Benjamin Franklin[1] ve Mozart gösterilebilir.[2]

Mozart'tan Madonna'ya kadar birçok müzisyen, müziğe olan katkılarından ötürü pop ikonu olarak gösterilmiştir

KalıcılıkDüzenle

Genellikle bir ünlünün pop ikonu olabilmesi, ününün devamlılığıyla doğrudan ilgilidir.[3][4] Bu durum, onları belirli altkültürle sınırlanan kült ikonlarından ayırır. Bazı pop ikonları kendi alanlarında uzun ve silinmez etkiler bıraktıktan sonra, toplumda daha geniş çapta kalıcı tanınırlık kazanmışlardır.[5]

Farklı alanlarda var olmaDüzenle

Pop ikonu statüsünün sık karşılaşılan bir başka özelliği, figürün imaj ve zikrediliş açısından farklı alanlarda görünür olmasıdır.[not 1] Figürün ün kaynağı olan alan dışında tanınması ve takdir görmesi sık görülen bir durumdur.[not 2] Bunun örneklerinden biri, imajı çizgi romanlarda, tişörtlerde, kartpostallarda ve birçok başka bağlamda yer edinmiş fizikçi Albert Einstein'dır.[6]

ÖzgünlükDüzenle

Pop ikonu statüsü aynı zamanda toplumsal bir ideal veya arketipin dışında kalan bir duruşla birlikte görülür. İkonik figürlerin, bu ilişkiyi vurgulayan rumuzlarla anılması nadir görülen bir durum değildir. Bazen böyle kişilerin isimleri, bazı kavramları veya fikirleri ifade etmek için bile kullanılabilir. Miki Fare,[7][7] Superman, Örümcek Adam, Batman, Darth Vader, Harry Potter,[8] Simpsonlar[7] ve Sherlock Holmes gibi bazı pop ikonları kurgusal karakterlerdir. Hatta cansız nesneler dahi birer pop ikonu olabilirler.[9][10][11]

Bazı figürler, O.J. Simpson davasında olduğu gibi, halkın ilgisini uyandıran geçici veya belli bağlamlara özel "pop ikonu" statüsü elde edebilirler.[12]

Ayrıca bakınızDüzenle

NotlarDüzenle

  1. ^ Kaku,[6] s. 11
  2. ^ Bkz: örn. Kaku,[6] Chaplin,[1] et al.

KaynakçaDüzenle

  1. ^ a b Chaplin, Joyce (2006). The First Scientific American: Benjamin Franklin and the Pursuit of Genius. Basic Books. ISBN 0-465-00955-7. 
  2. ^ Nettl, Bruno (1995). Heartland Excursions: Ethnomusicological Reflections on Schools of Music. University of Illinois Press. ISBN 0-252-06468-2. 
  3. ^ Dearborn, Mary V. (9 Aralık 1999). Mailer: A Biography. Houghton Mifflin Books. ISBN 978-0-395-73655-5. 
  4. ^ Gottesman, Ronald; Brown, Richard Maxwell, (Edl.) (1999). Violence in America: An Encyclopedia. Simon and Schuster. ISBN 0-684-80487-5. 
  5. ^ Ratcliff, Ben (6 Kasım 2002). The New York Times Essential Library: Jazz: A Critic's Guide to the 100 Most Important Recordings. Times Books. ISBN 978-0-8050-7068-2. 
  6. ^ a b c Kaku, Michio (Nisan 2004). Einstein's Cosmos: How Albert Einstein's Vision Transformed Our Understanding of Space and Time. W. W. Norton & Company. ISBN 978-0-393-05165-0. 
  7. ^ a b c McNary, Dave (2011). "Icons of the century". Variety100.com. Variety. 15 Ağustos 2011 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Şubat 2010. 
  8. ^ Schmidt, Robert (24 Şubat 2004). "The 200 Greatest Pop Culture Icons". Blue Corn Comics website. 6 Nisan 2004 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Şubat 2010. 
  9. ^ Vail, Mark (1 Nisan 2002). The Hammond Organ: Beauty in the B. 2nd. Backbeat Books. ISBN 978-0-87930-705-9. 
  10. ^ Sheff, David (27 Nisan 1993). Game Over: How Nintendo Zapped an American Industry, Captured Your Dollars, and Enslaved Your Children. Random House. ISBN 978-0-679-40469-9. 
  11. ^ "The Liberty Bell: From Obscurity to Icon". Teaching with Historic Places. National Park Service. 16 Ekim 2006. 22 Nisan 2000 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Mayıs 2020. 
  12. ^ Boot, Max (1998). Out of Order: Arrogance, Corruption and Incompetence on the Bench. Basic Books. ISBN 978-0-465-05375-9. 

Ek okumalarDüzenle