Monofizitizm (Yunanca: μόνος monos "tek" ve φύσις physis "doğa") Hristiyanlıkta İsa'nın ilahi ve beşeri olmak üzere iki farklı doğasının olduğunu ancak ilahi olan doğanın, beşeri olan doğadan daha üstün olduğu için, onu dönüştürüp absorbe etmiş olması inancıdır. Buna göre İsa'da sadece tanrısal doğa kalmıştır ve İsa insani özelliklerini yitirmiştir.

Monofizit kavramı kullanıldığı dönem itibarı yanlış inançta olan Hristiyanlara hakaret etmek için kullanılmıştır. Monofizit oldukları iddia edilen kiliseler bu kavramı kabul etmemekle birlikte kendilerini daha ziyade miafizit olarak tanımlamakta ve bu şekilde adlandırılmak istemektedirler.[1]

TarihçeDüzenle

451 yılında toplanan Kadıköy Konsili'nde bu görüş mahkûm edilmiştir. Bunun üzerine konsil kararlarını tanımayanlar Ortodoksluk'tan ayrılmışlar, ilk üç Ekümenik Konsil'in kararlarını saymışlar (İznik 325, Birinci İstanbul 381 ve Birinci Efes Konsili 431) ve diğerlerini tanımamışlardır.

DipnotlarDüzenle

  1. ^ Sebastian Brock, “Monofizit Değil Miafizit!”, içinde: Kristolojiye Giriş, ed. Z. Duygu – K. Akalın, İstanbul (2018) 65-73.