Lugansk Halk Cumhuriyeti

Lugansk Halk Cumhuriyeti, Doğu Avrupa'da bir de facto devlet. Donbass Savaşı sırasında 28 Nisan 2014'te Ukrayna'da özerk, egemen bir cumhuriyet olarak kuruldu. 11 Mayıs'ta bağımsızlık referandumu yapıldı ve bağımsızlığı halk tarafından onaylandı. 12 Mayıs'ta resmen bağımsızlığını ilan etti. Kurucuları 24 Mayıs 2014'te ise Donetsk Halk Cumhuriyeti ile konfederasyon imzalamıştır.

Lugansk Halk Cumhuriyeti
Луганская Народная Республика (Rusça)
Lugansk Halk Cumhuriyeti bayrağı
Bayrak
{{{arma_açıklaması}}}
Arma
Slogan
Луганск, сила и свобода (Lugansk, güçlü ve özgür)
Millî marş
Lugansk Halk Cumhuriyeti Ulusal Marşı (Гимн Луганской Народной Республики)
LHC'nin ilan ettiği bölgeler (açık yeşil ve koyu yeşil) ve kontrol ettiği bölgeler (koyu yeşil)
LHC'nin ilan ettiği bölgeler (açık yeşil ve koyu yeşil) ve kontrol ettiği bölgeler (koyu yeşil)
Ukrayna haritasında LHC
Ukrayna haritasında LHC
Başkent Luhansk
Resmî diller Rusça[1]
Demonim Lugansk
Hükûmet Cumhuriyet
• Başkan
Leonid Pasechnik[2]
• Başkan Yardımcısı
Sergey Kozlov
Luhansk Halk Cumhuriyeti Halk Konseyi
Tarihçe  
• Kuruluş
27 Nisan 2014
• Bağımsızlık bildirgesi
12 Mayıs 2014
• Minsk Protokolü'nün imzalanması
11 Şubat 2015
Yüzölçümü
• Toplam
8.377[3] km2 (3.234 sq mi)
Nüfus
• Tahminî
1,464,039[4]
Para birimi Rus rublesi (en yaygın) [5]

11 Mayıs 2014'te %96,2 oyla[6] kabul edilen bağımsızlık referandumundan sonra yeni hükûmet 11 Haziran'da Rusya ve 13 diğer devlete bağımsızlığının tanınması çağrısında bulundu.

Bağımsızlığı Donetsk Halk Cumhuriyeti ve 2008'de Gürcistan'dan ayrılarak bağımsız olan Güney Osetya tarafından tanındı.[7][8][9][10][11].

TarihiDüzenle

Mart 2014'te Kiev yönetimine karşı protesto eylemleri başladı. Protestocular darbeyle gelen yeni Kiev yönetimini tanımadıklarını ve Ukrayna'nın federal bir devlet olması gerektiğini ifade ettiler. 30 Mart'ta Rusya milli bayrağı ve Kızıl Bayraklarla AB'yi reddeden, Rusya-Ukrayna dostluğunu ifade eden pankartlarla büyük bir protesto gösterisi düzenlendi. Protestocular darbeyle gelen hükümetin düzenliği erken seçimlerin doğuda çok düşük katılım olduğu için geçersiz olduğunu, bölge milletvekillerini ve Kiev'in atamasıyla göreve gelen gayri meşru Lugansk valisini tanımadıklarını belirttiler. Ayrıca Kiev yönetimi tarafından hapse atılan Arsene Klicheva ve Aleksandr Kharitonov'un serbest bırakılması çağrısı yaptılar.[12][13].

 
Eski bayrak
 
Eski arma

6 Nisan 2014'te 1.000'i aşkın protestocu SBU (Ukrayna Güvenlik Servisi) Lugansk şube binasını bastı. Eylemciler ertesi gün Lugansk bölge meclisi önünde barikatlar kurarak polisin binaya ulaşmasını engelledi. Pek çok kişiyi esir alarak, Lugansk Savunucuları lideri Aleksandr Kharitonov ve Arsen Klinchaeva'nın serbest bırakılmasını, tutuklanan darbe öncesi milletvekilleri için af çıkarılmasını ve Lugansk bölgesindeki tüm siyasi tutukluların serbest bırakılmasını talep ettiler.[14] İsteklerinin karşılanmaması durumunda Lugansk Cumhuriyeti parlamentosunun kurulacağını belirttiler.

11 Nisan'da yerel olarak örgütlenen Güneydoğu Bağımsızlık Ordusu, Lugansk bölge konseyine ültimatom vererek milletvekillerine şu kararları kabul etmek zorunda olduklarını bildirdi: Lugansk Halk Cumhuriyeti ilan edilecek. 10 gün içinde iki soruluk bir referandum düzenlenecek; 1. Lugansk Halk Cumhuriyeti Rusya'ya bağlı bir özerk cumhuriyet mi olmalı? 2. Lugansk Halk Cumhuriyeti Ukrayna'ya bağlı bir özerk cumhuriyet mi olmalı? Ayrıca bölgedeki tüm silahlar Lugansk halkının referandumla seçeceği yetkililere teslim edilecek.[15]

14 Nisan'da eylemciler Lugansk Bölge İdaresi önünde bir miting düzenledi. Daha önceki mitinglerde tutuklanan eylemcilerin serbest bırakılması ve Kiev'in atadığı yetkililerin görevden alınması çağrısında bulundular. 21 Nisan'da Halk Meclisi Valeriy Bolotov'u bölge valisi olarak seçti.[16].

28 Nisan'da Lugansk Halk Cumhuriyeti resmen ilan edildi.[17] 29 Nisan'da 2.500 kişi valilik binası ve bölge savcılık binasını ele geçirdi.[18] Rusların yoğunlukta olduğu bölge emniyeti olup bitenlere karşı direnmedi ve isyancıların faaliyetlerine müsamaha gösterdi.[19][20]

24 Mayıs 2014'te Donetsk ve Lugansk Halk Cumhuriyetleri'nin Novorossiya Federal Devleti (Yeni Rusya) adıyla birleştirildiğine dair belge imzalandı.[21]

2 Haziran Pazartesi günü saat 15.00'da Ukrayna Hava Kuvvetleri Lugansk'a saldırı başlattı. Ukrayna ordusunun Lugansk İdare Binası'na düzenlediği roketli saldırıda 3'ü erkek 5'i kadın olmak üzere 8 kişi hayatını kaybetti. Ölenler arasında LHC Sağlık Bakanı Natalya Arkipova ve Lugansk Yurtsever Askeri Birlik Kaskad (Rusça: Каскад) başkanı Aleksandr Gizay da bulunmaktaydı.[22] Saldırının gerçekleştiği bölgeye yakın bir parkta da 28 sivil vatandaş hayatını kaybetti.[23]

Referandum ve bağımsızlık ilanıDüzenle

11 Mayıs 2014'te düzenlenen referandumda halka Lugansk Halk Cumhuriyeti'nin bağımsızlığını kabul ediyor musunuz sorusu yöneltildi ve % 96,2 oranında ezici çoğunluk evet oyu kullandı. Referanduma katılım %75 oldu ve hayır oyu verenler ise %3,8'de kaldı.[24]

12 Mayıs 2014'te referandum sonuçlarına göre Lugansk Halk Cumhuriyeti yetkilileri Ukrayna'dan bağımsız olduklarını resmen ilan etti.[25]

KaynakçaDüzenle

  1. ^ Парламент ЛНР признал русский язык единственным государственным в республике [LPR legislature adopted Russian language as the sole state language of the republic] (Rusça). Interfax. 3 Haziran 2020. Erişim tarihi: 5 Haziran 2020. 
  2. ^ Ukraine rebel region's security minister says he is new leader , Reuters (24 November 2017)
    Separatist Leader In Ukraine's Luhansk Resigns Amid Power Struggle, Radio Free Europe (24 November 2017)
  3. ^ "ЭКОНОМИКА И ОБЩЕСТВО:ПРОБЛЕМЫ И ПЕРСПЕКТИВЫ РАЗВИТИЯВ УСЛОВИЯХ НЕОПРЕДЕЛЁННОСТИ" (PDF). 
  4. ^ {{Web kaynağı |url=http://www.gkslnr.su/files/chisl_260418.pdf
  5. ^ "The War republics in the Donbas one year after the outbreak of the conflict". 17 Haziran 2015. 
  6. ^ "Главой провозглашенной Луганской народной республики избран Валерий Болотов". ИТАР-ТАСС. 18 Mayıs 2014. 31 Ekim 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Ekim 2015. 
  7. ^ "Южная Осетия признала независимость Луганской народной республики | В мире | Политика | Аргументы и Факты". 14 Temmuz 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Ekim 2015. 
  8. ^ "Южная Осетия признала независимость Луганской народной республики". 23 Eylül 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Ekim 2015. 
  9. ^ "Южная Осетия признала независимость Луганской народной республики | EastKorr — Восточный корреспондент". 23 Eylül 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Ekim 2015. 
  10. ^ "Lenta.ru: Бывший СССР: Украина: Южная Осетия признала независимость ЛНР". 20 Eylül 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Ekim 2015. 
  11. ^ "Южная Осетия признала независимость Луганской народной республики". 8 Aralık 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Ekim 2015. 
  12. ^ "«Нет» выборам президента! «Да» — референдуму!": в центре Луганска проходит масштабный митинг (фото) — Новости Луганска". 6 Ekim 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Ekim 2015. 
  13. ^ "В Луганске на митинг сепаратистов пришли около 2 тысяч человек". 4 Temmuz 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Ekim 2015. 
  14. ^ "Захватчики здания СБУ в Луганске выдвинули требования — Новости / ФРАЗА". 26 Haziran 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Ekim 2015. 
  15. ^ Луганские сепаратисты выдвинули свои требования — Новости Политики — Новости Mail.Ru[ölü/kırık bağlantı]
  16. ^ "В Луганске выбрали «народного губернатора»". 23 Haziran 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Ekim 2015. 
  17. ^ "В Луганске объявлена народная республика". 8 Eylül 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Ekim 2015. 
  18. ^ В Луганске захватили ОГА 6 Ekim 2014 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.В Луганске без боя захватили прокуратуру 5 Haziran 2014 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi.
  19. ^ "Украина: сторонники федерализации заняли здание обладминистрации в Луганске". 6 Temmuz 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Ekim 2015. 
  20. ^ "В Луганске назначили «народного начальника милиции»". 6 Temmuz 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Ekim 2015. 
  21. ^ "Донецкая и Луганская народные республики объединились в Новороссию". 30 Eylül 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Ekim 2015. 
  22. ^ "Министр здравоохранения ЛНР погибла во время авианалета на Луганск". 24 Eylül 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Ekim 2015. 
  23. ^ "Власти ЛНР: 8 мирных жителей Луганска погибли, 28 ранены при авиаударе". 8 Temmuz 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Ekim 2015. 
  24. ^ "Референдум в Луганской области". РИА Новости. 12 Mayıs 2014. 30 Eylül 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Mayıs 2014. 
  25. ^ "Луганская область объявила о выходе из состава Украины". 3 Eylül 2014 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Ekim 2015.