Dine hakaret

Dini etkinliklere dinsel ögelere veya dini açıdan kutsal sayılan kişilere hakaret veya saygısızlık

Dine hakaret, dini faaliyetlere, dinsel ögelere veya dini açıdan kutsal sayılan kişilere hakaret anlamına gelir.

Sufi öncü Hallac-ı Mansur 10. yüzyılda dine hakaret ettiği gerekçesi ile idam edildi.[1]

2012 itibarıyla, 32 ülkede dine hakaret yasaları bulunmakta, 87 ülkede de nefret söylemi yasaları belirli bir dini gruba karşı hakaret suçunu kapsamaktadır. Dine hakaret yasaları çoğunluğu Müslüman olan ülkelerde özellikle yaygın olmakla beraber bazı Asya ve Avrupa ülkelerinde de mevcuttur.

Birleşmiş MilletlerDüzenle

Birleşmiş Milletler İnsan Hakları Komitesinin 2011 yılında görüş ve ifade özgürlükleri konusuna dair yayımladığı 52 maddelik Medeni ve Siyasi Haklara İlişkin Uluslararası Sözleşme Genel Görüş No.34'ün 48. maddesi şu şekildedir:

Sözleşme’nin 20’inci maddesinin 2’inci paragrafında öngörülen özel durumlar dışında, din-tanrı karşıtı ağır sözlerle ilgili yasal düzenlemeler dâhil olmak üzere, bir dine veya başka bir inanç sistemine saygısızlık içeren sergilemelerin yasaklanması Sözleşme ile bağdaşmaz. Bu alanda getirilecek yasaklamalar ayrıca 19’uncu maddenin 3’üncü paragrafında belirtilen katı gerekliliklerin yanı sıra 2, 5, 17, 18 ve 26’ıncı maddelerde yer alan hükümlerini karşılamalıdır. Dolayısıyla, bu tür yasal düzenlemelerin, örneğin bir veya birden çok sayıda dine ya da inanç sistemine karşı veya bunlardan yana ayrımcılık yapan, birinin izleyicilerini diğerlerine, dine inananları inanmayanlara karşı kollayan hükümler içermesine izin verilemez. Ayrıca, getirilen yasaklamaların, dinsel liderlerin eleştirilmesini veya dinsel öğretilerle dinsel inanç ilkeleri hakkında yorumlarda bulunulmasını önlemeye veya cezalandırmaya yönelik olarak kullanılmasına da izin verilemez.[2]
 
  Geri çekilmiş
  Yerel kısıtlamalar
  Para ve benzeri cezalar
  Hapis cezası
  Ölüm cezası

Ayrıca bakınızDüzenle

KaynakçaDüzenle