Cemal Şakar

Cemal Şakar (d. 1962, Gönen, Balıkesir), Türk öykü yazarı.

Cemal Şakar
Doğum 2 Şubat 1962 (1962-02-02) (58 yaşında)
Balıkesir, Türkiye
Meslek Yazar
İkamet Türkiye İstanbul, Türkiye

Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi’ni bitirdi (1983).[1] Edebiyat hayatına, 1982’de Aylık Dergi’de yayınlanan "Bir İnsan Ölür, Bir Yıldız Kayarmış" adlı öyküsüyle başladı. Bir grup arkadaşıyla birlikte Kayıtlar, Hece ve Hece Öykü'nün çıkışında yer aldı. Öykü ve denemeleri Post Öykü, İtibar ve Temmuz dergilerinde yayımlanıyor. Portakal Bahçeleri ve Pencere adlı öykü kitapları Arnavutçaya; bazı öyküleri de Farsça, Korece ve Azericeye çevrildi. e-edebiyat dergisi Edebistan'n yayın yönetmenliğini yürütüyor. İlk öykü kitabı Gidenler Gidenler adıyla Yedi İklim Yayınları tarafından basıldı. "Esenlik Zamanları"yla Türkiye Yazarlar Birliği 1999 Hikaye Ödülü’nü kazandı.[2] 2012'de çıkan kitaplar içinden yapılan değerlendirmede "Mürekkep" adlı öykü kitabı; Edebiyat Sanat ve Kültür Araştırmaları Derneği (ESKADER)[3] ve Ömer Seyfettin Hikâye ödülünü aldı.[4] 2016 yılında Dede Korkut Edebiyat Ödülüne layık görüldü.[5] Şu sıralar Şakar'ın bütün eserleri İz Yayıncılık tarafından basılmaktadır.

Öykü kitaplarıDüzenle

  • Gidenler Gidenler, Yedi İklim Yayınevi, İstanbul, 1990.
  • Yol Düşleri, YediGece Kitapları Yayınevi, İstanbul 1996.
  • Esenlik Zamanları, YediGece Kitapları Yayınevi, İstanbul 1999.
  • Pencere, Hece Yayınevi, Ankara 2003.
  • Hayalperdesi, Selis Yayınevi, İstanbul 2008.
  • Hikâyât, Ferfir Yayınevi, İstanbul 2010.
  • Sular Tutuştuğunda, Hece Yayınları, Ankara 2010.
  • Sel ve Kum, Okur Kitaplığı, İstanbul 2011.
  • Mürekkep, Okur Kitaplığı, İstanbul 2012.
  • Sessiz Harfler, Okur Kitaplığı, İstanbul 2013,
  • Portakal Bahçeleri, İz Yayıncılık, İstanbul 2014.
  • Kara, İz Yayıncılık, İstanbul 2016.

Deneme KitabıDüzenle

  • Yazı Bilinci, Hece Yayınları, Ankara 2006.
  • Yazının Gizledikleri, Okur Kitaplığı, İstanbul 2010.
  • Edebiyatın Sırça Kulesi, Okur Kitaplığı, İstanbul 2011.
  • İmge, Gerçeklik ve Kültür, Okur Kitaplığı, İstanbul 2012.
  • Edebiyat Ne Söyler, İz Yayıncılık, İstanbul 2014.
  • Hasan Aycın'ın Çizgi'si, İz Yayıncılık, İstanbul 2016.

Hakkında yazılanlarDüzenle

  • "Eğer dünya hikâyeciliği hep tespit edildiği gibi iki ana damar üzerinde, bu demektir ki, Poe ve Çehov ana damarlarını izleyerek gelişmesini sürdürüyorsa, Cemal Şakar'ın ana hatlarıyla Çehov yolunu izlediğini söyleyebiliriz. Şu özelliğini öne çıkartmalıyız ki, Çehov metinlerinin sadeliklerine dokunmazken, Şakar yer yer metinlerle oyun oynamaktan hoşlanıyor: bu da ona yakışıyor." (Rasim Özdenören)[6]
  • "Öykünün beş bakıştan yeniden kurulması, bazı tekrarları kaçınılmaz kılmış. Zaman zaman “suskunluk”, “göz”, “duruş” vurgusunun öne çıkması, sözün gücünden kuşkuya düşürebilecek göndermeler taşıyor. Söylenilmeyeni görüntüde derinleştirmek için başvurulan bir yol olabilir ama bizce, işi yönetmene havale eden bir senarist tutumu da çağrıştırabilir." (Mehmet Narlı)[7]
  • “Pencere” öyküsü, yazarının, içeriğin suskuyla belirlendiği cümleler dizisinde, “Söylenmemiş sözler uçuşur güneşin aydınlığında.” cümlesiyle apaçık olanı açıklamaya, “Nasıl verilecekse!” sorusuyla da zeka gösterisine kalkışması dışında neredeyse kusursuz bir öyküdür." (Ömer Lekesiz)[8]
  • " “Elleriyle taşları yokladı, bir insan sıcaklığı hissedebilmek; başka birine tutunabilmek için. Bir dal, bir tutamak… Gümrah bir ses… Kendi sesinin de katılabileceği.” Cemal Şakar’ın “Hayalperdesi”ni okurken, kendime en sık sorduğum soru bu oldu: Hangisi daha uzak ve yakın olan hangisi? Bir kuvantum fizikçisi gibi parçacıklar üzerinden tekrarladığı sürekli parçalanma, bölünme ve yarılma hadiseleriyle madde ve varlık hakkındaki kabullerimizi sarsalıyor. Cümleleri aracılığıyla okurun gözündeki lensleri maharetle değiştiren bir sihirbaz gibi, kah yakının içindeki dipsiz uzağı kah en ıraktaki en solgun hatıraların içinden en sıcak kalp atışlarını taşıyor size Hayalperdesi… Uzak ve yakın hakkındaki ezberlerimiz bozulunca madde ve varlık bilgimiz sarsılıyor, Hayalperdesi de zaten bunu amaçlıyor." (Sibel Eraslan)[9]

KaynakçaDüzenle

  1. ^ Cemal Şakar, www.biyografya.com. Erişim Tarihi: 12.03.2020.
  2. ^ Yılın ilk ödülleri, www.turkiyegazetesi.com.tr. Erişim Tarihi: 12.03.2020.
  3. ^ ESKADER kültür sanat ödülleri açıklandı, www.dunyabulteni.net. Erişim Tarihi: 12.03.2020
  4. ^ "Ömer Seyfettin Hikaye Ödülü", www.hurriyet.com.tr. Erişim Tarihi: 12.03.2020
  5. ^ Dede Korkut Bilim, Kültür, Sanat ve Edebiyat Ödül Töreni gerçekleşti, www.bayburt.gov.tr/Erişim Tarihi: 12.03.2020
  6. ^ Rasim Özdenören, "Pencere", www.yenisafak.com. Erişim Tarihi: 12.03.2020
  7. ^ Mehmet Narlı, "Pencereden Bakınca", Dergah Dergisi, s.164, Ekim, 20003.
  8. ^ Ömer Lekesiz, "Yeni Türk Edebiyatında Öykü", c. 5, Kaknüs Yayınları, İstanbul 2002, s. 467-473.
  9. ^ Cemal Şakar, www.yazarlarimizvehayatlari.tr.gg Erişim Tarihi: 12.03.2020.