"Ağıt" sayfasının sürümleri arasındaki fark

düzeltme AWB ile
k (78.169.211.149 tarafından yapılan değişiklikler geri alınarak, Eldarion tarafından değiştirilmiş önceki sürüm geri getirildi.)
(düzeltme AWB ile)
{{düzenle|Mart 2009}}
{{diğer anlamı|Ağıt (anlam ayrımı)}}
'''Ağıt''', genellikle bir [[ölüm]]ün ya da acı, üzücü bir olayın ardından söylenen halk [[türkü|türküsü]]. [[Doğal afet]]'ler, ölüm, hastalık gibi çaresizlikler karşısında [[korku]], heyecan, [[üzüntü]], [[isyan]] gibi duyguları ifade eden ezgili sözlerdir. Ağıt söylemeye ''ağıt yakma'', ağıt söyleyenlere ise ''ağıtçı'' denir. Ağıtın İslamiyet Öncesi edebiyattaki adı ''sagu''dur ve [[yuğ]] adı verilen cenaze törenlerinde okunur; divan edebiyatındaki adı ise ''[[mersiye]]''dir.
 
== Türklerde ağıt geleneği ==
Türklerde ağıt geleneği çok eskidir. Anadolu’nun hemen her yerinde söylenir. Ağıtlar yarı anonim folklor ürünleri arasında da sayılabilir. Türkçe’de 7, 8 ve 10 heceli ağıtlar yaygındır. En çok rastlanılanı 8 hecelilerdir. Gösteri bölümüyle tiyatro, söyleniş biçimiyle şiirseldir.
 
Ağıtlar [[türkü]] ve [[destan]]la yakın ilişki içindedir. Erkeklerin söylediği ağıtlar varsa da ağıtları daha çok kadınlar söyler
 
Gül gardaşım ben yoluna ölüyüm.
 
 
 
Kelep kelep gül edemin kekili,
 
Gül gardaşım ben yerine ölüyüm.
 
 
 
Saçlarını taramışlar tel gibi,
 
Kalk gardaşım ben yerine ölürüm.
 
 
 
Salhane’den gelir sırtı ceketli,
 
Gülleri açarken soldurdu beni.
 
 
 
Gelmedi diyerek bana darılmış,
1.175.204

değişiklik