Şeyhülislam: Revizyonlar arasındaki fark

Gerekçe: Gerekçesiz çıkarma + deneme amaçlı değişiklik
Değişiklik özeti yok
(Gerekçe: Gerekçesiz çıkarma + deneme amaçlı değişiklik)
131 şeyhülislamın yalnızca 9'u [[Türk]] asıllı değildir. ([[Araplar (halk)|Arap]], [[Boşnak]] [[Gürcü]], [[Çerkez]], [[Arnavut]]'tur.) Şeyhülislamlar içinde müstesna bilginler, yazarlar, şairler, hattatlar, bestekârlar ve hukukçular vardı. Birçok şeyhülislam verdikleri fetvaları toplayarak hem İslamî ilimler, hem de Osmanlı hukuk tarihi bakımından değerli eserler bırakmışlardır.
 
[[I. Selim]] zamanında (1512-1520) şeyhülislamdan [[Ahmed ibni Kemal Paşa]]ya Müftî-yüs-sekaleyn (insan ve cinlere fetvâ veren) unvanı verilmiştir. [[I. Süleyman]] zamanına (1520-1566) kadar şeyhülislamlık tercihinde uyulması zorunlu bir yasa ya da kural yokken, [[Ebussuud Efendi|Ebu's-Suud Efendi'nin]] hazırladığı bir kanunla [[Kazasker (idari görev)|Rumeli KazaskerliKazaskerliği]]'nden sonra terfi edilen bir makam haline getirildi. Pek nadir olarak Anadolu kazaskerlerinden de şeyhülislamlar görüldü.
[[Dosya:Chelebizade Huseyin Husnu Efendi.jpg|thumb|200px|right|Şeyhülislam [[Çelebizade Hüseyin Hüsnü Efendi]] ([[1910]])]]
[[II. Mehmet]], [[Fatih Kanunnamesi|kanunnamesinde]] şeyhülislamı ve padişah hocalarını vezirlerden üstün tutmaktaydı. Bu kanunnameye göre [[ulema]]nın reisi kabul edilmekle beraber şeyhülislamın, [[ilmiye sınıfı]]nın başı sayılması 16. asrın ortalarına doğru gerçekleşmiştir. 16. asırda [[Zenbilli Ali Efendi|Zenbilli Ali Cemâlî Efendi]], [[İbn-i Kemal|İbn-i Kemal Paşazâde]] ve [[Ebussuud Efendi|Ebu's-Suûd Efendi]] gibi kudretli alimlerin bu makama gelmesiyle şeyhülislamlık daha da önem kazandı. Bilhassa bu üç şahsiyetin [[Osmanlı Devleti]]'nin yükselmesinde önemli katkıları olmuştur.