Çerçi

Satış amacıyla evden eve gezen kişi.

Çerçi; köy, pazar vb. yerlerde dolaşarak ufak tefek tuhafiye eşyası satan kimse.[1] Şehir merkezlerine yakın köylerde lastik tekerlekli arabayla, at ile ya da el arabalarıyla çeşitli ihtiyaç ürünü satmaktadırlar. Müşterileri genelde kadın ve çocuklardır. Çerçilikle uğraşanlar çoğunlukla erkektir. Günümüzde çerçilik giderek azalmaktadır.

Kapı kapı dolaşan bir çerçi. Hollanda, 1905.

EtimolojisiDüzenle

Kelime, Farsçada carcı yani "haberci, münadi" ve Moğolcada çertçi yani "parça, kırıntı" anlamlarına gelmektedir. Kaynaklarda "çerçi" sözü ilk olarak Kodex Kumanikus'ta "çarci" olarak kullanılmıştır. 14. yüzyılda ise "Süheyl ü Nev-bahar"da yer almaktadır:[2]

Bilir gevheri her ki sarraf ola
Yok ol kişi kim bûriya-baf ola
Doğancı kuşunu, sipahi atın
Bilir nitekim çerçi çert aletin

Ayrıca bakınızDüzenle

KaynakçaDüzenle

  1. ^ "Çerçi." '. Türk Dil Kurumu. Erişim: 5 Nisan 2017
  2. ^ Cem Dilçin, Mesud Bin Ahmed, Süheyl ü Nev-bahar, Atatürk Kültür Dil ve Tarih Yüksek Kurumu Atatürk Kültür Merkezi Yayını- sayı:51, Ankara 1991 s.472.