Takht-i-Bahi

Takht-i-Bhai (Kardeşlerin tahtı) olarak yanlış şekilde telaffuz edilen Takht-i-Bahi (Urduca: تخت باھی; Su kaynağının tahtı), Pakistan'ın Hayber-Pahtunhva bölgesindeki Mardan'da bulunan ve eski bir manastır kalıntısını içeren Part arkeolojik alandır. Budizm'in gelmesinden önce bir Zerdüşt yerleşkesi idi, ancak Budizmin gelişinden sonra bir Budist manastırına döndürüldü.

Takht-i-Bahi'deki Budist Harabeleri ve Ser-i Bahlol'daki Komşu Şehir Kalıntıları*
UNESCO Dünya Mirası
Takht-e-bahi.jpg
Takht-i-Bahi
Resmî adı Takht-i-Bahi'deki Budist Harabeleri ve Ser-i Bahlol'daki Komşu Şehir Kalıntıları
Ülke  Pakistan
Tür Kültürel
Kriter iv
Referans 140
Bölge** Asya-Pasifik
Tescil bilgisi
Tescil 1980 (4. Oturum)

Site, M.S. 1. yüzyıla tarihlenmektedir.[1] Kompleks, arkeologlar tarafından özellikle Budist manastır merkezlerinin mimarisini temsil eden bir varlık olarak görülmektedir.[2] Takht-i-Bahi, 1980 yılında UNESCO tarafından Dünya Mirası olarak ilan edildi.[1][3]

KaynakçaDüzenle

  1. ^ a b Takht-i-Bahi, UNESCO Office, Islamabad, Pakistan, 2002
  2. ^ UNESCO Advisory Body Evaluation of Takht Bhai
  3. ^ Khaliq, Fazal (1 Haziran 2015). "Takht-i-Bhai: A Buddhist monastery in Mardan". DAWN.COM. 20 Aralık 2016 tarihinde kaynağından Arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Kasım 2015.