Piribeyli, Yunak

Piribeyli Konya'nın Yunak ilçesine bağlı 2013 itibarı ile bir mahalledir.

TarihDüzenle

 
Kasaba meydanı ve Atatürk heykeli

Piribeyli yaklaşık 300 yıl önce Elazığ Harput’tan gelen Kör Süleyman Bey tarafından, eski Pissia kalıntılarının bulunduğu yerde kuruldu.[1][2][3][4][5][6] Cumhuriyet dönemine kadar Medrese-i İlmiye okulunun bulunduğu ve eğitim merkezi olan Piribeyli, önceleri Konya vilayetine daha sonra sırasıyla Turgut, Çeltik ve Yunak ilçelerine bağlanan Piribeyli, 27 Şubat 1971'de belediye statüsü alarak beldeye dönüştü.[7] 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun ile mahalle oldu.[8]Kurtuluş Savaşı sırasında Piribeyli, Yunan kuvvetleri tarafından işgal edilmiş olmasına rağmen, Sakarya Savaşı'ndan sonra Mürettep tümeni tarafından geri alınmıştır. Behiç Erkin gözetiminde Azarıköy-Piribeyli Dekovil hattı inşa edillerek, orduyu Büyük Taarruza hazırlamak için köyün çevresine geçici demiryolu döşenmişti. Piribeyli, Batı cephesinin karargahı olan Akşehir Karargahı'na yakınlığı ve stratejik konumu sebebiyle önemli bir rol oynadı. Köy halkı mühimmat taşıma görevini üstlendi, İnebolu - Akşehir arası kağnı arabaları ile levazım malzemeleri taşındı. Kasaba meydanında mücadeleyi simgeleyen devasa bir Atatürk heykeli bulunmaktatır. Kasaba pazar meydanında eğitim uçuşu esnasında kasaba yakınlarına düşen Türk Hava Kuvvetleri pilotları için ayrıca bir şehitlik anıtı yer almaktadır.[9]

 
W. & A.K. Johnston. Anadolu. 1911 haritalarında yer alan Piribeyli.

Atatürk'ün Piribeyli kasabasıyla ilgili büyük taarruz öncesi orduyu güneye kaydırması ile ilgili meşhur sözü;[10]

İçeri doğru, Salih (Bozok) Bey’e seslenir;

“Çocuk İsmet Paşa’ya söyle, Mürettep Tümen’i Piribeyli’ye yanaştırsın. Zamanı geliyor”

Piribeyli adının tarihçesiDüzenle

Cumhuriyetin ilanına kadar Medrese-i İlmiye okulunun bulunduğu eğitim merkezi olması büyük alimlerin yetişmesi ve bu alimlerin mesleklerinde üstad olmaları dolayısıyla halk arasında pirlerin beyi manasına gelen “Piribeyli” ismini aldığı bilinmektedir.

Önemli yerlerDüzenle

Eski Piribeyli Kasabası Belediye parkında çok sayıda Likaonya döneminden kalma antik mezar steli, mimari parçalar ve pithoslar bulunmaktadır ve Piribeyli çevresinde çok fazla tümülüs bulunmuştur.[11]


Ekonomik durumuDüzenle

Halkın genel geçim kaynağı çiftçilik ve hayvancılıktır. Halkın büyük çoğunluğu Avrupa da idareci ve işçi olarak çalışmaktadır.[12]

NüfusDüzenle

YIL TOPLAM NÜFUSU
2016 1.023
2015 1.044
2014 1.117
2013 1.181
2012 1.348
2011 1.556
2010 1753
2009 1.944
2008 2037
2007 1989
2000 3479
1995 5785
1990 3168

Ayrıca bakınızDüzenle

Dış bağlantılarDüzenle

KaynakçaDüzenle

  1. ^ "Atatürk Kültür Merkezi Kütüphanesi (1.7.7.1912)". kutuphane.akmb.gov.tr. 30 Kasım 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Kasım 2020. 
  2. ^ Waelkens, M. (1977). "PHRYGIAN VOTIVE AND TOMBSTONES AS SOURCES OF THE SOCIAL AND ECONOMIC LIFE IN ROMAN ANTIQUITY". Ancient Society. 8: 277-315. ISSN 0066-1619. 
  3. ^ Lightfoot, C. S.; Ivison, E. A. (2001). "The Amorium Project: The 1998 Excavation Season". Dumbarton Oaks Papers. 55: 371-399. doi:10.2307/1291826. ISSN 0070-7546. 
  4. ^ Lightfoot, C. S.; Ivison, E. A. (1995). "Amorium Excavations 1994: The Seventh Preliminary Report". Anatolian Studies. 45: 105-138. doi:10.2307/3642917. ISSN 0066-1546. 
  5. ^ Anderson, J. G. C. (1899). "Exploration in Galatia cis Halym. II". The Journal of Hellenic Studies. 19: 280-318. doi:10.2307/623855. ISSN 0075-4269. 
  6. ^ Lambrechts, P.; Bogaert, R. (1968). "INSCRIPTIONS INÉDITES DE PESSINONTE". L'Antiquité Classique. 37 (2): 540-550. ISSN 0770-2817. 
  7. ^ "Kararnameler" (PDF). Resmî Gazete. 16 Mart 1971. 4 Mayıs 2021 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Mayıs 2021. 
  8. ^ "Kanun No. 6360". 15 Haziran 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Nisan 2014. 
  9. ^ "dekovil piribeyli". 28 Ekim 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  10. ^ "Atatürk piribeyli". 19 Eylül 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  11. ^ "piribeyli eski çag durumu". 25 Mart 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  12. ^ De Bock, Jozefien (2018). Parallel Lives Revisited: Mediterranean Guest Workers and their Families at Work and in the Neighbourhood, 1960-1980. 1. Berghahn Books. ISBN 978-1-78533-778-9. 
  13. ^ Ballance, M. H. (1958). "Roman Roads in Lycaonia". Anatolian Studies. 8: 223-234. doi:10.2307/3642421. ISSN 0066-1546.