Nouvelle Vague

Fransız müzisyenler Marc Collin, Olivier Libaux ve çeşitli solistlerden oluşan Nouvelle Vague, 80'lerin ünlü new wave ve punk parçalarına yaptıkları bossa nova coverlardan oluşan ve grupla aynı adı taşıyan ilk albümüyle dünya çapında büyük bir yankı uyandırmıştır.[1]

Nouvelle Vague
Nouvelle Vague Rockefeller Music Hall'de gösteri sırasında, Şubat 2007
Genel bilgiler
Başladığı yer Paris, Fransa
Tarzlar Lounge, new wave, bossa nova
Etkin yıllar 2003–günümüz
Müzik şirketi PIAS Recordings
Resmî site Lounge, new wave, bossa nova
Üyeler Marc Collin
Olivier Libaux
Çeşitli şarkıcılar
Eski üyeler

Çeşitli şarkıcılar, mesela

Joy Division'dan The Clash'e, Depeche Mode'dan Blondie'ye kadar birçok kült grubun parçalarını kendine özgü tarzda yorumlayan grup yeni albümleri “Bande A Part”'ta da The Killing Moon, Dancing with Myself, Blue Monday, Heart of Glass, Dance with Me gibi birçok hiti büyüleyici yorumlarıyla ölümsüzleştirmiştir.

TarihiDüzenle

2004: Nouvelle VagueDüzenle

2004'te grup kendi ismini taşıyan ilk albümü "Nouvelle Vague"'yi yayınladı. Projenin nasıl doğduğunu Libaux böyle anlatıyor : "Marc Collin ve ben fransız müzik endüstrisinde müzisyen ve prodüktörüz, 2003'te Marc "Love Will Tear Us Apart" şarkısını bossa nova versiyonunu cover yapmak gibi ilginç bir fikirle beni aradı. Ben bu fikrin çok çılgınca, ama çok heyecanverici olduğunu düşündüm. Biz stüdyoya gitmeye ve bunu denemeye karar verdik. Sonra biz "Just Can't Get Enough" ve "Guns Of Brixton" şarkılarını yaptık. Sadece sekiz ayda albümü hazırladık. Bütün bunlardan sonra kendimize Nouvelle Vague adını verdik ... ve işte hikâye bu!"[2]

İlk albümdeki şarkılar daha önceden bunları dinlemediği bildirilen kadınlar tarafından kaydedildikten sonra cover edildi.[3] Albüm tam anlamıyla ticari başarı getirdi, fransız albüm listelerinde 69 numaraya kadar yükseldi ve 39 hafta ilk 200'lükte kalmayı başardı.[4] 2006'da dünya genelinde albümün 200.000 kpyası satıldı.[5]

2006: Bande à PartDüzenle

 
Mélanie Pain (solda) ve Phoebe Killdeer Big Chill Festival'inde sahnede, 2006

Grubun 2006'da yayınlanan ikinci albümü "Bande à Part" yine ticari başarı sağladı. Birçok Avrupa ülkesinde listelere girdi, fransız albüm listelerinde 23, alman listelerinde 15, portekiz listelerinde 8 ve ingiliz listelerinde 79 numaraya kadar tırmandı.[6][7]

DiskografiDüzenle

Stüdyo albümleriDüzenle

  • Nouvelle Vague (2004, Peacefrog Records)
  • Bande à part (2006, Peacefrog Records)
  • 3 (2009 Peacefrog Records)
  • Couleurs sur Paris (2010, Kwaidan)
  • Athol Brose EP (2016, Kwaidan)
  • I Could Be Happy (2016, Kwaidan)
  • Algo Familiar EP (2017, Kwaidan)
  • Curiosities (2019)
  • Rarities (2019)

Live albümlerDüzenle

  • Acoustic (2009, New Sound Dimensions)

Toplama albümlerDüzenle

  • Late Night Tales: Nouvelle Vague (2007, Azuli) — Nouvelle Vague DJ mix of other artists' tracks
  • Best of (2010, Peacefrog Records)
  • The Singers (2010, New Sound Dimensions)

KaynakçaDüzenle

  1. ^ Muggs, Joe (2 Ağustos 2004). "Pop CDs of the week: Teddy Wilson, Skinnyman and more". The Daily Telegraph. 28 Mart 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Mart 2016. 
  2. ^ Libaux, Olivier (7 Temmuz 2009). "Talking Shop: Nouvelle Vague". BBC News. Erişim tarihi: 24 Mart 2016. 
  3. ^ O'Connor, Pauline (2 Ekim 2005). "Nouvelle Vague: Offstage, the Band Plays On". The New York Times. 29 Mayıs 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Mart 2016. 
  4. ^ "Nouvelle Vague — Nouvelle Vague (album)". lescharts.com (Fransızca). 10 Haziran 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Mart 2016. 
  5. ^ Conte, Chritsophe (31 Mayıs 2006). "Nouvelle Vague: Bande à part". Les Inrockuptibles (Fransızca). 3 Ağustos 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 24 Mart 2016. 
  6. ^ "Nouvelle Vague — Bande à part (album)". lescharts.com (Fransızca). 21 Ocak 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Mart 2016. 
  7. ^ "Nouvelle Vague". Official Charts Company. 1 Haziran 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Mart 2016.