Muni-Fi

Bölgesel Kablosuz AğlarDüzenle

Bölgesel kablosuz ağlar (Municipal wireless network), bir bölge veya bir kentte yaşayan tüm insanların kablosuz bir şekilde internete ulaşması amacıyla tüm bir bölge veya kenti kablosuz erişim bölgesine dönüştürme kavramıdır. Bu ağlar, kablosuz iletişim ağlarının geliştirilmesi ya da WI-FI yardımıyla bölgesel genişletici ile yapılır. Tipik dağıtım cihazı, genellikle direklerde olan ve interneti dışarıya dağıtan yüzlerce yönlendirici kullanır. Bu ağın operatörü kablosuz internet sağlayıcı olarak davranır.

GirişDüzenle

Bölgesel kablosuz ağlar, bazı kafe ve halk kütüphanelerinde bulunan mevcut internet erişiminin ötesindedir. Kent merkezlerini kablosuz servis alanı olarak belirlemenin temel fikri bireysel veya şirket ağlarına göre daha ekonomik olarak topluma internet sağlamasıdır. Bu ağlar, özellikle şehir çalışanları tarafından (polis, memur… vs.) dışarıda direk kullanıldığında kent yönetimini ve toplum güvenliğini arttırır. Ayrıca DSL gibi yüksek hızlı internet servisi alamayanlar için sosyal bir servis olarak görülebilir.

 
Minneapolis’ te bulunan bölgesel WI-FI anteni

2003’te, Amerika’nın güneyinde bulunan Louisiana eyaletinin başkenti olan Baton Rouge’de CamSoft Bilgi Sistemleri’nin bir alt şirketi olan Verge Wireless, ilk bölgesel kablosuz ağlardan birini oluşturmak için Tropos Network ile bir anlaşma gerçekleştirdi. Tropos Teknolojisi öncelikle toplum güvenliğine odaklanmasına rağmen, Carla MacDonald, Verge Wireless’in kurucusu, bunu daha farklı görür. Verge Wireless, Baton Rouge, New Orleans ve diğer birçok bölgeye bölgesel kablosuz ağlar oluşturmaya devam eder. Ne olacağını bilerek, MacDonald, cihazsız hızlı interneti sağlayarak, onun ağlarda çalışmasına odaklanmıştır. Bu şirketin bazı programları (aplikasyon), kablosuz güvenlik kameraları, polisler için fotoğraflama yazılımları ve reklamcılık içerir.

US Federal Ticaret Komisyonu, özel ve toplumsal olan bu işbirliğinin tekele doğru gitmesi ile ilgili kaygılarını dile getirdi. Fakat bu teknoloji ilerlemeye devam ediyor. 2007 de, hücre bölgesi olan şirketler, 802.11b/g yerine WIMAX ya da EV-DO hücresel data alıcısı temelli iletişimleri kullanan adaptör ya da PC karta sahip laptopların olduğu yüksek hızlı kablosuz servislerle yarışmayı önerdi.[1]

FinansDüzenle

Böyle bir network inşa etme yaşam maliyetinin önemli bir parçasıdır. Genellikle, özel bir firma, böyle bir network yapmak ve işletmek için yerel yönetimle yakın bir şekilde çalışır. Maliyet genellikle hem özel firma hem de yerel yönetim tarafından paylaşılır. Kullanıma hazır olduğunda, servis ücretsiz olabilir, reklamla desteklenir. Dağıtılan ağlar arasında, farklı kullanıcıların sayısı belirlenerek kullanım gösterilir. Birçok şehre servis yapan özel firmalar, bazen, her kullanıcıya tek bir hesabı devam ettirir böylece firma tarafından kapsanan şehirde dolaştığında, taşınabilir servisi limitli kullanımına izin verir. 2007 tarihi itibarıyla, bazı WI-FI dağıtımları, ağ devamını planlayan özel ve devlet çalışanları için iş modeli ve maliyet anlaşmaları için ertelendi.

Böyle bir ağı inşa etmek, radyo iletişimi hem WI-FI servisini hem de telekomünikasyon için kullanılır. Bunun anlamı, ikisinin kesişimi güç için sadece bir kabloya ihtiyaç duyar. Bu “tüm radyo” yaklaşımı, nodlar (Kesişim noktası) daha sonra trafiği (Ağ sinyali) yayınlar. Google WI-FI tamamıyla google tarafından fonlanmaktadır. 2007 de, Eartlink sağlayan internet servisleri ile tüm şehir için WI-FI ortaklığı girişimi başarısız olmasına rağmen, tamamlanma tarihi belli olmamasına rağmen, Google San Fransisco ve California için Kablosuz network sağlayacağını iddia ediyor. Plan aşamasında bazı çalışmalar ticari bölgelerle sınırlandı. Bu planlardan biri de Silokon Vadisi'ne kablosuz ağ sağlamaktır.

2009’da Yahoo ve Microsoft Amerika’da seçilen bazı bölgelere ücretsiz ağ sağladı. 10 Kasım 2009’da bir yıllığına New York’un Times Meydanı’na; Yahoo, ücretsiz internet ağı sağladı. Microsoft ise seçilen hava alanı ve otellere internet servisi sağladı.[1]

DipnotlarDüzenle

  1. ^ a b Tintin, Rabia. "Çeviri". 6 Kasım 2013 tarihinde kaynağından Arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Mart 2014.