III. Radu

III. Radu, Yakışıklı Radu veya Güzel Radu (Rumence: Radu cel Frumos), aynı zamanda Türkçe'de Radu Bey (1437/1439 - Ocak 1475) olarak da bilinir, III. Vlad'ın küçük kardeşi ve Eflak prensliğinin voyvodası (prens) idi. II. Vlad ve karısı Moldova Prensesi Cneajna'nın dört oğlundan üçüncüsüdür. III. Vlad'ın yanı sıra, Radu'nun diğer iki kardeşi II. Mircea ve Vlad Călugărul da kısa sürelerle Eflak'a hükmetmiştir.[1]

III. Radu
Radu cel Frumos
II. Radu'nun bir portresi (19. yüzyıl)
Eflak Prensi
Görev süresi
Ağustos 1462 - Kasım 1473
Yerine geldiği III. Vlad
Yerine gelen Basarab Laiotă cel Bătrân
Görev süresi
23 Aralık 1473 - Mart 1474
Yerine geldiği Basarab Laiotă cel Bătrân
Yerine gelen Basarab Laiotă cel Bătrân
Görev süresi
Mart 1474 - 1474 yazı
Yerine geldiği Basarab Laiotă cel Bătrân
Yerine gelen Basarab Laiotă cel Bătrân
Görev süresi
Ekim 1474 - Ocak 1475
Yerine geldiği Basarab Laiotă cel Bătrân
Yerine gelen Basarab Laiotă cel Bătrân
Kişisel bilgiler
Doğum Muhtemelen 1437 (veya 1439)
Ölüm Ocak 1475
Milliyeti Rumen
Organizasyon Drăculeşti Hanedanı
Evlilik(ler) Doamna Maria Despina
Akrabaları (babası) II. Vlad

(büyük kardeşleri)
II. Mircea,
III. Vlad (Kazıklı Voyvoda)
(küçük kardeşi)
IV. Vlad

Çocukları Maria Voichița (kızı)
Dini Ortodoks
Takma adı Yakışıklı Radu
Güzel Radu
Radu Bey

HayatıDüzenle

 
19. yüzyıldan kalma Radu'nun sanatsal bir tasviri.

Bazı kaynaklara göre Radu, Osmanlı'da rehin kaldığı dönemde devşirme yapılmış ve 1475 yılında müslüman olarak ölmüştür.[2] Radu, önce Edirne'de askerî ocak eğitimleri almış, ardından sarayda mantık, felsefe, Türk ve Fars edebiyatı, Kuran, hadis gibi konuları öğrenmiştir. Eğitiminin sonunda kendi isteğiyle Osmanlı hizmetine girmiş ve müslüman olmuştur. Hattâ Radu, II. Mehmet'in yanında İstanbul'un kuşatmasına katılmış, İran sınırındaki küçük bir isyanı bastırmak için yeniçeri komutanı olarak görev yapmış ve Uzun Hasan'a karşı yapılan Otlukbeli Muharebesi'ne de katılmıştır. 1462 yılında Osmanlı devleti Radu'nun ağabeyi III. Vlad üzerine bir Eflak seferi düzenlediğinde yine ordunun içindeydi.[3] Bu seferde verilen görevde başarısızlık yaşamış olsa da, yerine Osmanlı himayesinde olmak üzere ağabeyi III. Vlad'ın yerine Eflak Prensliği tahtına geçmiştir. Defalarca tahttan indirilmesine rağmen kısa sürelerle de olsa yine Osmanlı desteğiyle 1473, 1474 ve 1475 yıllarında üç kere[4] daha tahta geçmiştir.[5][6]

KaynakçaDüzenle

Özel
Genel