Fethiye Çetin

Türk avukat

Fethiye Çetin (d. 1948[1] Maden, Elazığ), Türk avukat, yazar, insan hakları aktivisti.

İstanbul Barosu'na kayıtlı bir avukattır. Hrant Dink’in; Hrant Dink cinayeti sonrasında Dink ailesinin ve Hrant Dink Vakfı’nın avukatlığını yapmıştır. Anneannesi Heranuş'un (Seher) yaşamını anlattığı "Anneannem” (2004) adlı kitabı Türkiyeli Ermenilerin hayatları ve tarihlerine dair tartışmalar başlatmış;[2] birçok dile çevrilmiş ve uluslararası bir çok satanlar kitabı olmuştur.[3]

YaşamıDüzenle

1948 yılında Elazığ ilinin Maden ilçesinde doğdu. İlk ve orta öğrenimini Mahmudiye, Maden ve Elâzığ'da tamamladıktan sonra Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi'nde öğrenim gördü. 12 Eylül döneminde tutuklandı; üç yıl Mamak Askeri Cezaevi'nde kaldı.[4][3] Serbest kaldıktan sonra öğrenimini tamamladı ve avukatlığa başladı.[5]

İstanbul Barosu İnsan Hakları Yürütme Kurulu üyeliği ve Azınlık Hakları Çalışma Grubu sözcülüğü yaptı.[kaynak belirtilmeli] Hrant Dink’in, Hrant Dink cinayeti sonrasında Dink ailesinin ve Hrant Dink Vakfı’nın avukatlığını yaptı.[6]Çeşitli gazete ve dergilerde yazılar yazdı,

Çetin, Ermeni Kırımı'nı yaşamış anneannesinin hayatını anılar şeklinde ve Anneannem ismi altında kitaplaştırdı.[7] Eser, ondan faza dile çevrildi.[8][9] 1915'te ya da öncesinde müslümanlaştırılarak Anadolu'da kalmış Ermeni çocuklarının hikayelerini anlatan torunların içeren, “Torunlar” (2009) adlı kitabı Ayşe Gül Altınay ile birlikte hazırladı.[10] Torunlar, Fransızca ve İngilizce'ye çevrildi. Çetin, Hrant Dink cinayeti dava sürecinde yaşananları belgeleriyle Utanç Duyuyorum adıyla 2013'te yayımladı.[11]

2007'de dünyanın yedi ayrı ülkesinden yedi kadın aktivistle yapılan röportajlara dayanan ve insan hakları konusunda hassasiyet yaratmayı amaçlayan okuma tiyatrosu Seven'in 2010 yılında Türkiye'de sahnelenişinde İrlandalı aktivist Inez MacCormack rolünü canlandırdı.[12]

2011'de anneannesi Seher'in (Heranuş Gadaryan) Elazığ ilinde Kovancılar'a bağlı, eski adı Habap köyü olan Ekinözü köynde harap durumdaki bir Ermeni çeşmesinin onarımını imece usulüyle yaptırarak yeniden suya kavuşturmaya öncülük ettiİ;[13] bu restorasyon süreci Dilek Aydın'ın yönettiği bir belgesel filme konu oldu.[14]

KitaplarıDüzenle

  • Anneannem (2004)
  • Torunlar - Ayşegül Altınay ile birlikte (2009)[15]
  • Utanç Duyuyorum! - Hrant Dink Cinayetinin Yargısı (2013) [16]

ÖdülleriDüzenle

KaynakçaDüzenle

  1. ^ "Fethiye Çetin". 11 Nisan 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Eylül 2016. 
  2. ^ "Türkiyeli Ermenilerin Yeniden Keşfi". Aras Yayıncılık web sitesi. 18 Ekim 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2022-12-23. 
  3. ^ a b "2013 Kapanış Konferansı Konuşmacısı Adayı Fethiye Çetin". alumni.sabanciuniv.edu. 24 Aralık 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2022-12-23. 
  4. ^ Balancar, Ferda (20 Eylül 2020). "12 Eylül, Müslümanlaştırılmış Ermeniler ve bitmeyen darbe". Agos gazetesi. 24 Aralık 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2022-12-23. 
  5. ^ Çelenk, Halit (Nisan 2013). "Beş Kapı, Beş Kilit" (PDF). 6 Haziran 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi (PDF). Erişim tarihi: 24 Aralık 2022. 
  6. ^ "Fethiye Çetin". 3 Ağustos 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Eylül 2016. 
  7. ^ "Fethiye Çetin: "Türkiye'nin resmi tarihi ve resmi söylemi koca bir yalan üzerine kuruldu"". 18 Eylül 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Eylül 2016. 
  8. ^ "Fethiye Çetin: O günler gitsin, bir daha geri gelmesin". Yeniduzen.com. 2016-06-15. 24 Aralık 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2022-12-24. 
  9. ^ "Fethiye Çetin". Heinrich-Böll-Stiftung. 3 Ağustos 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2022-12-24. 
  10. ^ ""Torunlar" 1915'i, Tehciri, Ermeni Nine ve Dedelerinin Acılarını Anlatıyor". Bianet.org.tr. 19 Ekim 2009. 24 Aralık 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  11. ^ Balancar, Ferda (20 Eylül 2020). "12 Eylül, Müslümanlaştırılmış Ermeniler ve bitmeyen darbe". Agos. 24 Aralık 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2022-12-23. 
  12. ^ "Aktivist kadınlar sahnede". www.ntv.com.tr. 16 Eylül 2010. 24 Aralık 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2022-12-24. 
  13. ^ "Heranuş'un çeşmeleri yine akıyor". Pınar Öğünç. Radikal Gazetesi. 10 Eylül 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Mart 2021. 
  14. ^ Haber, Son Dakika 23 Elazığ (2013-08-31). "Fransız Kültür Merkezi'nde Ekinözü Köyü". Sondakika23.com. 24 Aralık 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2022-12-24. 
  15. ^ "Adlarını bile yazamadık". 24 Eylül 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Eylül 2016. 
  16. ^ "Utanç Duyuyorum!". 19 Eylül 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Eylül 2016. 
  17. ^ "Arşivlenmiş kopya". 20 Ekim 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Eylül 2016. 
  18. ^ "Fethiye Çetin: An Inevitable Journey". Armenianweekly.com. 18 Nisan 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Eylül 2016. 

Dış bağlantılarDüzenle