Emin Fındıkoğlu

Türk caz müzisyeni, aranjör, besteci, piyanist, eğitimci ve orkestra şefi

Emin Fındıkoğlu (d. 4 Şubat 1940, İstanbul), Türk caz müzisyeni, aranjör, besteci, piyanist, eğitimci ve orkestra şefi.

Emin Fındıkoğlu
Emin FIndıkoğlu (İKSV Arşivi)
Genel bilgiler
Doğum 4 Şubat 1940(1940-02-04)
İstanbul, Türkiye
Tarzlar Caz
Meslekler Caz müzisyeni, aranjör, besteci, orkestra şefi, eğitimci
Çalgılar Piyano
Etkin yıllar 1967-günümüz

Beste ve düzenlemeleriyle Türk caz tarihinde önemli yer edinmiş bir müzisyendir.[1]

YaşamıDüzenle

Gençlik YıllarıDüzenle

4 Şubat 1940'ta İstanbul'da doğdu. Babası sosyolog Ziyaeddin Fahri Fındıkoğlu, annesi İstanbul Üniversitesi Felsefe bölümü mezunlarından Efser Fındıkoğlu'dur.

İlk müzik eğitimini melofon üzerine aldı. Ortaöğrenimini Saint Joseph Lisesi'nde yaparken cazla ilgilendi ve klasik müziğin hafif örneklerini seslendiren 40 kişilik okul orkestrasında mellofon çalarak müziğe başladı.

Bu yıllarda cazla ilgilenip, okul orkestrasında çeşitli nefesli çalgılar çalarak müziğe başladı. Ayrıca İstanbul Belediye Konservatuvarı'na gündüzlü öğrenci olarak devam etti. Bu dönemde trompet öğrenimi gördü, bir yandan da caz eleştirmeni Cüneyt Sermet’in evine gidip gelerek, müzik bilgisini derinleştirdi.

Fındıkoğlu 1956'da Küçük Sahne'de İsmet Sıral Altılısı'nı, Beyoğlu Saray Sineması'nda ise Orta Doğu Turnesi kapsamında Türkiye'ye gelen Dizzy Gillespie ile orkestrasını canlı dinledi.[2]; bu konserlerde Arif Mardin ve Ernie Wilkins'in orkestra düzenlemeleriyle tanıştı.[3]

Fındıkoğlu, caz eleştirmeni Cüneyt Sermet'in önayak olmasıyla 1959 yılı boyunca, Arif Mardin'den aranjörlük dersleri aldı. Bu dönemin sonunda yazdığı bir parçanın Berklee International Sextet tarafından seslendirilmesi sonrasında, Berklee Müzik Okulu'nun kurucusu Lawrence Berk'ten dört yıllık eğitim bursu kazandı. Zorunlu askerlik hizmetini yaptıktan sonra, 1962-1966 yılları arasında Berklee'nda öğrenim gördü. Burada Herb Pomeroy ile aranjörlük, Ray Santisi ile piyano, John LaPorta ile doğaçlama, Bill Maloof ile orkestrasyon ve James Progris ile kontrpuan çalıştı. 1963'te Berklee’nin Jazz In The Classroom albüm dizisinin sekizincisi olan “A Tribute To Duke Ellington” için iki Mercer Ellington bestesi düzenledi.[4]

Müzik KariyeriDüzenle

1967’de İstanbul’a döndü ve İsveçli saksofoncu Lennart Jansson’un dörtlüsünde piyano çalmaya başladı. 1968’de ilk büyük orkestrası Big Soul Band’i kurdu. Fındıkoğlu düzenlemeleriyle çalınan soul parçalarını seslendiren topluluğun bas gitaristi Onno Tunç idi.[5]. 1970’te Elmadağ’da The Rhythm Section[6] adlı bir caz kulübü açtı; zamanın ünlü cazcıları Melih Gürel, İsmet Sıral, Günnur Perin gibi isimlerin çaldığı bu mekanı bir sonraki yıl kabare tiyatrosuna çevirdi.

İsmet Küntay ve Haldun Taner ile birer müzikale imzasını attı.[7] 1971’de Gülriz Sururi-Engin Cezzar Tiyatrosu’nda Hair müzikali'nin[8], 1979’da Dostlar Tiyatrosu’nda Brecht Kabare’nin müzik yönetmenliğini üstlendi.[9]

1972-1975 yılları arasında İskandinavya ve Avrupa’da dans müziği çalan topluluklarda yer aldı. 1978’de Taksim’de Onno Tunç ile Polifon adlı bir müzik okulu açtı.[10] 1980’lerde Tuna Ötenel ile çeşitli topluluklar kurdu.[11]

1985’te Sivil Toplum Kuruluşu Bilsak'ın yöneticisi Mustafa Kemal Ağaoğlu ile ilk uluslararası modern caz etkinliği olan Bilsak Caz Festivali’ni başlattı.[12] 1985-1989 yılları arasında Uluslararası Bilsak Caz Festivali’nin müzik direktörlüğünü üstlendi.

Tuna Ötenel ile birlikte daha önceki dörtlüyü geliştirip Euphony (1986) ve Detant (1999) adlı sekiz kişilik topluluklar kuran sanatçı bu topluluklarda Türkiye'nin nefesli çalgı çalan solistlerini konuk etti[13]

Fındıkoğlu, Muzikotek plak şirketinin girişimiyle 1996'da, içinde kendi bestelerinin de yer aldığı Sinir Standard & Dog Songs adlı bir albüm kaydetti. [14] Albümde ağız armonikasında Hasan Kocamaz, kontrbasta Mahmut Yalay, davulda Ateş Tezer yer aldı. 2000'de müzik yönetmenliğini üstlendiği Feyza Eren albümü I’m New Yonca etiketiyle piyasaya çıktı. Albüm başta tromboncu Elvan Aracı olmak üzere Detant grubu üyelerinin katkılarıyla gerçekleşti.

MİAM’da 11 yıl boyunca sürdürdüğü caz armonisi ve şarkı yazımı derslerinin dışında bir yaylı çalgılar dörtlüsünün çevresinde oluşturduğu grup (Stringsville) ile konserler verdi. 2012 yazında Nisville Caz Festivali’nde (Sırbistan) EF SEPTET adlı topluluğuyla yer aldı.[15] 2015'te EF+12 adını verdiği büyük caz topluluğunu kurdu.[16] 2020'nin başında Emin Fındıkoğlu'nun 80. yaşgününü şerefine yapılması planlanan caz kulübü geceleri ve caz konserleri serisi COVID-19 pandemi krizi nedeniyle ilk 4 gösteriden sonra, askıya alındı.

ÖdüllerDüzenle

Emin Fındıkoğlu Temmuz 2015’te İstanbul Caz Festivali’nden Yaşam Boyu Başarı Ödülü'nün sahibi oldu.[17]

DiskografiDüzenle

Yıl Albüm Adı Şirket Format Açıklama
1963 A Tribute to Duke Ellington Berklee Press Publications, vol. 8 LP Ellington parçaları üzerine öğrencilerin düzenlemerinden oluşan LP'de, Fındıkoğlu'nun iki aranjmanı bulunuyor.
1979 Brecht Kabare Dostlar Tiyatrosu Yayınları LP Genco Erkal'ın sahnelediği tiyatro gösterisinde çalınan Fındıkoğlu düzenlemelerini içeren stüdyo kayıtlarını içermektedir.
1991 Armen Donelian Sextet: The Wayfarer Sunnyside CD New York'lu müzisyenlerden oluşan topluluğun kaydettiği albümün açılış parçası bir Fındıkoğlu bestesidir.
1997 Emin Fındıkoğlu 3, 4: Sinir Standard and Other Dog Songs Muzikotek CD Fındıkoğlu'nun beş bestesinin yanı sıra, dört caz standardını içermektedir.
2000 Feyza: I'm New Yonca CD On caz standardı ve bir Fındıkoğlu bestesini içeren CD'nin müzik yönetmeni Fındıkoğlu'dur.
2020 Emin Fındıkoğlu +12: Concision Plak ve Ben LP Yedi caz standardı ve bir Fındıkoğlu bestesini içeren bu big band albümünün LP'si stüdyo kaydından dört yıl sonra yayınlanmıştır.

KaynakçaDüzenle

  1. ^ "Emin Fındıkoğlu 80. Yaşını Arter Konseriyle kutluyor". Sanatatak.com 27 Kasım 2019. 15 Mayıs 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 3 Mayıs 2020. 
  2. ^ "Hülya Tunçağ: "Türkiye'de Cazın Öyküsü - 3"". 1 Mayıs 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  3. ^ "İKSV Yaşam Boyu Başarı Ödülü Haberi". 15 Mayıs 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  4. ^ "Berklee Records". 6 Temmuz 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  5. ^ "Agos Gazetesi Portal". 11 Mart 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  6. ^ "Google Books: "The Turkish Psychedelic Music Explosion: Anadolu Psych 1965-1980"". 
  7. ^ "Cumhuriyet Gazetesi Arşivi". 15 Mayıs 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  8. ^ "Zeynep Oral'ın yazısı". 16 Mayıs 2002 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  9. ^ "Biletix Arşivi". 14 Mayıs 2012 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  10. ^ "BirGün Gazetesi Haberi". 
  11. ^ "Jazz Dergisi Arşivi". 11 Haziran 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  12. ^ "Akşam Gazetesi Arşivi". 15 Mayıs 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  13. ^ "Nardis Jazz Club Arşivi: Şenova Ülker Biyografi". 
  14. ^ "Müzikotek Plak Şirketi Sanatçı Sayfası". 24 Haziran 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  15. ^ ""Türkiye'de Caz" Youtube Kanalı". 15 Mayıs 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  16. ^ "EF+12: "Kısa Samba"". 15 Mayıs 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  17. ^ "İstanbul Caz Festivali Yaşam Boyu Başarı Ödülü". caz.iksv.org. 15 Mayıs 2020 tarihinde kaynağından arşivlendi. 

Dış bağlantılarDüzenle