Demetritzes Muharebesi

muharebe

Demetritzes Muharebesi Bizans İmparatorluğu'nun ikinci şehri Selanik'i yağmalayan Norman Sicilya Krallığı ile Bizans ordusu arasında 1185 yılında gerçekleşen çatışmadır.

Demetritzes Muharebesi
Bizans-Norman savaşları
Tarih7 Kasım 1185
Bölge
Demetritzes (Sidirokastro, Yunanistan)
Sonuç Mutlak Bizans zaferi
Taraflar
Bizans İmparatorluğu Sicilya Krallığı
Komutanlar ve liderler
Aleksios Branas Kont Bouadin  (esir)
Acerra Kontu Rikardo  (esir)

Arka planDüzenle

Selanik'in düşmesi ve Normanların Konstantinopolis'e doğru ilerlemesi, Bizans imparatoru I. Andronikos'un çöküşünü ve II. İsaakios'un yükselişini hızlandırdı.[1] Yeni imparatorun yükselişi, Bizans Anadolusu'ndan Normanlar ila savaşmak için gönüllülerin akınına yol açtı. İsaakios bu birliklere para ödedi ve onları silahlandırdı, Norman'ın ilerlemesini engellemek için deneyimli general Aleksios Branas'ın altında toplanmış olan saha ordusuna katılmaları için onları gönderdi. Saha ordusuna, 4.000 altın poundu hem ödeme hem de bağış olarak gönderdi.[2]

Selanik'i ele geçiren Norman ordusu üçe bölünmüştü, bir parçası Selanik'te kaldı, ana ordu Struma Nehri kenarında bulunan Amfipolis ve Serez şehirlerine yürürken, özel muhafızlar Via Egnatia üzerinden Konstantinopolis'e doğru ilerleyip Mosynopolis'i işgal ettiler. Honiatis, Normanların çok az direniş ile karşılaşmalarının, kendilerine aşırı güvenli ve pervasız yaptığını belirtir. Branas komutasında güçlendirilmiş Bizans ordusu Norman özel muhafızlarına saldırdı, bu gücün bir bölünmesini yönlendirdi ve tekrar duvarlarının dışına çıkmadan önce şehre geri götürdü. Mosynopolis kapıları yakıldı ve Bizanslılar saldırıp, savunmacıları katlettiler.[3]

MuharebeDüzenle

Branas, ordusunu, Amfipolis ve Serez'in etrafını yakıp yıkan Normanlar'a doğru yürüttü ve onlar ile Serez'in kuzeybatısındaki Demetritzes'de (modern Sidirokastro) karşılaştı. Muharebenin ana kaynağı olan Honiatis, çatışmayı herhangi bir taktiksel detayda açıklamamaktadır. Bunun yerine, Bizanslı askerlerin Mosynopolis'teki daha önceki başarılarından kazandıkları güveni ve Normanların aynı sebepten dolayı uğradıkları moral kaybından bahseder. Normanlar başlangıçta barış için müzakere teklif ettiler. Branas bunu bir zayıflık ve korkaklık işareti olarak aldı. 7 Kasım'da Bizans ordusu Normanlar'a ani bir saldırı başlattı. Normanlar, ilk saldırıda bir miktar başarı elde ettiler, ancak değişik sebeplerden, aceleci Bizans saldırısından önce açtılar. Bazılarının kaçışı kesildi, diğerleri Strymon'a sürüklendi, çoğu da esir alındı. Bizans zaferi tamamlandı; Norman liderleri, Kont Bouadin (ya da Aldoin) ve Acerra Kontu Rikardo'nun, her ikisi de esir alındı.[4][5]

NeticesiDüzenle

Bizanslılar tarafından takip edilen hayatta kalan Normanlar, savaşsız terk edilen Selanik'e kaçtı; Norman ordusunun kalıntıları, sonradan çoğu fırtınada batacak birçok gemiyle denizden kaçtı. Selanik'ten kaçmayı başaramayan Normanlar, şehir yağmalanırken öldürülen akrabalarının intikamını almak için Bizans ordusunun Alan birlikleri tarafından katledildi. Marmara Denizi'ndeki Lecce'li Tancred yönetimindeki Norman filosu da geri çekildi. Adriyatik Denizi'nde bulunan Dyrrhachium kenti, Balkanlar'da Norman elinde kalan tek parçasıydı ve bu, bir kuşatma sonrasında ertesi Bahar düştü ve Sicilyalıların İmparatorluğu ele geçirme girişimleri sonlandı. Sicilya Krallığı, öldürülen ve ele geçirilenler ile çok büyük kayıplara maruz kaldı. Konstantinopolis'e 4 binden fazla esir gönderildi. Burada II. İsaakios'un elinde çok kötü muamele gördüler.[6][7]

KaynakçaDüzenle

Özel
  1. ^ Angold, pp. 268-269
  2. ^ Choniates, pp. 197-198
  3. ^ Choniates, p. 198
  4. ^ Choniates, p. 199
  5. ^ Angold, p. 271
  6. ^ Choniates, pp. 199-201
  7. ^ Angold, p. 272
Genel
  • Angold, M. (1984) The Byzantine Empire 1025-1204: A Political History, Longman, Harlow.
  • Choniates, N.: Magoulias, Harry J., (Ed.) (1984). O City of Byzantium. Annals of Niketas Choniates. Detroit: Wayne State University Press. ISBN 0-8143-1764-2. 

Konuyla ilgili yayınlarDüzenle