Ana menüyü aç

Bono ya da emre muharrer senet, üzerinde yazılı belli bir tutarda paranın, senet lehdarına ya da onun emrine kayıtsız şartsız ödeneceğine dair taahhüdü içeren bir kambiyo senedi. Üzerinde bono veya emre muharrer senet ibarelerini taşımayan ve açıkça emre yazılı olarak düzenlenen senetler "Emre yazılı ödeme vaadi" sayılır. TTK'nın 776 ila 779 maddelerinde düzenlenmiştir. Bono satış, kira, ödünç ve hizmet sözleşmeleri gibi para borcu içeren tüm hukuki ilişkilerde kullanılabilen bir kıymetli evraktır. Bonoda senedi düzenleyen yani keşideci ve lehine senet düzenlenmiş kimse yani lehtar olmak üzere, iki taraf vardır. Bono kanunen emre yazılıdır. Bir kimsenin adına (namına) düzenlenecek bononun emre yazılı olmadığı (menfi emre kaydı) veya nama yazılı olduğu açıkça belirtilmelidir. Bono hamiline düzenlenemez. Bono hukuki niteliği itibarıyla mücerret bir borç ikrarıdır.[1]

Bononun unsurlarıDüzenle

Bonoda bulunması gereken unsurlar, TTK m. 776'da sayılmıştır.

Zorunlu unsurlarDüzenle

  • "Bono" veya "Emre yazılı senet" ibaresi
  • Belirli bir meblağı kayıtsız şartsız ödeme vaadi
  • Lehdarın adı-soyadı
  • Düzenleme tarihi
  • Düzenleyenin imzası

Alternatif zorunlu unsurlarDüzenle

  • Düzenleme yeri
  • Ödeme yeri

KaynakçaDüzenle

  1. ^ KAYAR, İsmail; Kıymetli Evrak Hukuku. ISBN 9789750226106.