İsa'nın göğe yükselişi

Hristiyanlıkta İsa'nın Tanrı'nın yanına geri çekilmesi

İsa'nın göğe yükselişi[1] ya da İsa'nın miracı (LatinceAscensio Domini, İsviçre ve Lichtenştayn'da Auffahrt), Hristiyanlıkta İsa'nın Tanrı'nın yanına geri çekilmesi olayıdır. Paskalya'dan 39 gün sonra, Paskalya orucundan ise 40 gün sonra kutlanır. Bu yüzden bayram daima perşembe gününe denk gelir. Bu şekilde en erken 30 Nisan'da, en geç 3 Temmuz'da kutlanır.

İsa'nın göğe yükselişi, Benvenuto Tisi, 1520

Hristiyan öğretisindeki miraç günlerinden biridir. İsa'nın öldükten 3 gün sonra dirildiğine ve birçok insana görüldükten sonra, 40. günde havarilere görünüp, göğe, Tanrı'nın yanına yükseldiğine inanılır.

İsa’nın Göğe Yükselişi Bayramı’nın tatil günü olmadığı ülkelerde, bayram hemen ardından gelen pazar günü kutlanır.

TarihiDüzenle

Hacı Egeria'nın anlatımına göre, dördüncü yüzyılın sonunda Yeruşalim’de yaşayan Hristiyanlar, Paskalya Devresi’nin son gününde hala İsa’nın Göğe Yükselişi Bayramını ve Pentekost (Kutsal Ruh'un gönderilmesi) Bayramını birlikte kutluyorlardı.

Dördüncü yüzyılda, özel bir günde İsa’nın Göğe Yükselişi Bayramı’nın kutlandığı görülmeye başlanır. Seçilen gün, Paskalya'dan tam olarak 40 gün sonraydı. 40 “kutsal” sayısının temel saygınlığına ek olarak; Hristiyan'ın Paskalya'dan 40 gün sonra İsa’nın Göğe Yükselişi Bayramı’nı kutlamayı seçmesinin nedeni Havarilerin İşleri Kitabı'nda 1.3'de bulunur. "İsa onlara (havarilerine) kırk gün boyunca göründü ve onlarla Tanrı'nın krallığından söz ediyordu".

Katolik LitürjisindeDüzenle

Katolik Litürjisinde, İsa’nın Göğe Yükselişi Bayramı’nın anlamı hem İsa'nın dönüşünü hem de Hristiyan cemaatindeki kalıcı varlığını vurgular. İsa'nın cennete yükselişi, hem insanların hem de İsa'nın yüceltilmesi olarak görülür.

KaynakçaDüzenle

  1. ^ The Catholic Source Book. Peter Klein (İngilizce). Harcourt Religion Publishers. 2000. ss. 88-89 ISBN 0-15-950653-0. 

Ayrıca bakınızDüzenle