İnsanlık dini

İnsanlık dini veya pozitivizm kilisesi pozitivist felsefenin kurucusu Auguste Comte tarafından tasarlanan seküler dindir. Bu dinin inanlıları Fransa ve Brezilya'da kendi ibadethanelerini inşa etmiştir.[1]

Comte'un fikirleri diğerlerini etkiledi. Amerika Birleşik Devletleri ve Avrupa'da "etik kiliseleri" kurulmasına öncü oldu.

Paris'teki bir şapel

KökenleriDüzenle

Comte, İnsanlık Dini'ni ölümünden sonra idealleştirdiği Clotilde de Vaux ile tutkulu platonik ilişkisinden sonra pozitivist topluluklar için geleneksel dinin yerini tutması adına geliştirdi. Kadınsı değerlerin duygu ve ahlakın zaferini somutlaştırdığına ikna olmuştu. Gelecekte bilime dayalı Pozitivist bir toplum var olduğunda, yalnızca ahlaki güç sayesinde güce sahip olacak bir dinin de olması gerekirdi.[2] 1849'da "pozitivist takvim" adını verdiği bir takvim reformu önerdi. Bu takvimde her bir güne ve aya tarihteki büyük liderler, düşünürler ve sanatçıların adı verilmiştir.

İnanç ilkeleriDüzenle

Bu din ayinleri ve din görevlileriyle insanlığa adanmış tam bir inanç ve ritüel sistemidir.

Système de politique positive adlı eserinde Comte, inancı ayakta tutan sütunları şu şekilde sıralıyor:

  • özgecilik yani kendi varlığını başka insanlara adamak.
  • düzen: Fransız Devrimi'nden sonra toplumun büyük çapta bir düzen değişikliğine ihtiyacı var.
  • ilerleme: endüstriyel ve teknik atılımların toplum üzerindeki sonucu.

Catéchisme positiviste (Pozitivizm İlmihali, 1851) eserinde Comte, İnsanlık Kilisesi'nin yedi ayinini sıralıyor:

  • Giriş (adaylık ve kefalet)
  • İkrar (eğitimin sona ermesi)
  • Varış (kariyer seçimi)
  • Evlilik
  • Emeklilik (63 yaş)
  • Ayrılma (cenaze)
  • Birleşme (tarih olma, ölümden 3 yıl sonra)

KaynakçaDüzenle

  1. ^ "Où peut-on visiter un temple positiviste ? (Where Are Positivist Shrines to be Seen?)" (Fransızca). 8 Eylül 2003 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Ekim 2007. 
  2. ^ Rollin Chambliss, Social Thought: From Hammurabi to Comte, Dryden Press, New York, 1954, p.424.