"Satürn" sayfasının sürümleri arasındaki fark

88.236.50.50 (k - m - e) tarafından yapılan değişiklik geri alınıyor.
(88.236.50.50 (k - m - e) tarafından yapılan değişiklik geri alınıyor.)
Satürn kalın ve karmaşık bir [[atmosfer]] tabakası ile çevrilidir. Atmosferin temel bileşeni, bir [[gaz devi]] gezegenden bekleneceği gibi, [[Güneş Bulutsusu]]’nun içeriğine benzer olarak, [[hidrojen]] gazıdır. Ancak, [[Jüpiter'in atmosferi]]nden farklı olarak, [[helyum]] oranının beklenenden düşük olduğu gözlenir.Bu olgunun, helyumun [[kütleçekimi]] etkisi ile gezegenin daha derinlerine doğru çökmesi ile ilişkili olabileceği düşünülür. Satürn atmosferi %94 hidrojen ve %6 helyumdan oluşmaktadır. Bunları %0,2 oranla [[metan]] (CH<sub>4</sub>), %0,1 oranla [[su buharı]] (H<sub>2</sub>O), ve %0,01 oranla [[amonyak]] (NH<sub>3</sub>) izler. Azot, hidrojen, karbon, oksijen, kükürt, fosfor ve diğer elementleri içeren çeşitli bileşiklere milyonda bir düzeyini geçmeyen oranlarda rastlanır.
 
Aslında gaz devlerinin belirli bir yüzeyi olduğu söylenemez, gezegenden atmosfer olarak adlandırılabilecek en dış gaz tabakasına doğru kesintisiz, yumuşak bir geçiş sözkonusudur. Bu tür gezegenlerin çapları hesaplanırken 1 bar (yaklaşık 1 atmosfer) sınırının dışında kalan kısım dikkate alınmaz, basıncın 1 barı aştığı noktadan itibaren tüm hacim gezegenin sınırları içinde kabul edilir. Ancak çoğu zaman, atmosfer olarak adlandırılan alan, hidrojen gazı yoğunluğunun sıvı hidrojen yoğunluğu düzeyine çıktığı 10.000 bar basınç sınırına yani gezegenin binlerce kilometre içine dek genişletilir.
 
Satürn’ün daha zayıf çekim gücü nedeniyle, atmosferi gezegenin merkezinden uzaklık bakımından daha geniş bir alana yayılmıştır; derinlikle ısı ve basınç artışı Jüpiter’e oranla daha sınırlıdır. Bu nedenle, atmosferin alt sınırı olarak kabul edilebilecek fizik koşullara çok daha derinlerde ulaşılır. Aynı şekilde, atmosferin çeşitli yükseltilerinde görülen değişik bileşiklerin yoğunlaşmasından oluşmuş bulutlar Jüpiter’e oranla birbirinden daha aralıklı yer alırlar. En yüksek bulutlar, [[tropopoz]] düzeyinin yaklaşık 100 km. altında [[amonyak]], 200 km. altında [[amonyum hidrosülfid]] ve 300 km. altında su buzundan oluşmuş bulutlardır.
 
====Bulutlar ve atmosfer akımları====
 
Jüpiter’dekine benzer ekvatora paralel bulut kuşakları Satürn atmosferinde de gözlenir, ancak kuşaklar arasındaki renk ve kontrast farkı aynı derecede çarpıcı değildir. Bu silik görünümün nedeni bulut katmanlarının daha geniş bir yükselti aralığına dağılmış ve kalın bir atmosfer kütlesi ile örtülmüş olmalarıdır. Birbirine komşu kuşaklarda bulutların zıt yönde ve büyük bir hızla ilerledikleri görülür. Kuşakların dağılım ve hareketleri kuzey ve güney yarımkürelerde Jüpiter’e oranla daha simetriktir. Batıdan doğuya doğru 1800 km./saat hızında kesintisiz bir akımın gözlendiği ekvator kuşağı, kuzey ve güney yönünde 35. enlem derecelerine kadar uzanarak gezegenin en büyük meteorolojik yapısını oluşturur.
 
Yeryüzünden yapılan gözlemlerde bazıları devasa boyutlara ulaşan 'beyaz leke'ler gözlenmiştir. Bu oluşumların, günler, bazen haftalar süren fırtına alanları olduğu düşünülür. [[Cassini (uzay sondası)|Cassini]] uzay sondası kısa süre içinde birçok yeni fırtına alanı saptamıştır.
 
===Satürn'ün kendi ekseni etrafında dönüşü===
2.675

değişiklik