"Irak" sayfasının sürümleri arasındaki fark

[[Birinci Dünya Savaşı]] esnasında Osmanlının [[Ortadoğu]]'dan çekilmesini neden olan bazı yerel isyanlar olmuştur. Bu isyanlarda İngilizlerin kışkırtmalarıyla [[Mekke]] Emiri Şerif Hüseyin kullanıldı. [[Şerif Hüseyin]] ve oğullarına Osmanlının yıkılmasından sonra kurulacak olan [[Büyük Arap Devleti]]nin Krallığı vaad edildi. Fakat gerçekler söylendiği gibi değildi. Ortadoğu farklı bir paylaşıma sahne oluyordu.
 
[[Britanya]], [[Fransa]] ile yapılan [[Sykes-Picot Anlaşması]] uyarınca [[Musul]]’u, Fransızların [[Verimli Hilal]]’in (Mısır’da Nil nehrinin suladığı alanı, [[Levant]]’ı -bugün [[İsrail]]’in bulunduğu yer dahil- ve Fırat’la Dicle nehirlerinin suladıkları alanı kapsar) kuzeyindeki etki alanından uzaklaştırmıştır ve bilahare [[Milletler Cemiyeti]]’nin de [[Filistin]] ve Irak yönetimini Britanya’ya bir hak olarak tanımasıyla Britanya [[Nil]]’den [[İndüsİndus Nehri|İndus]]’e kadar kırılmaz bir stratejik üstünlük sağlamıştır.
 
[[Sykes-Picot Anlaşması]] [[1916]] yılında Fransız ve İngilizler arasında bir anlaşma yapıldı. Bu anlaşma özellikle Ortadoğu'nun bugünkü haline gelmesine sebep olması açısından önemlidir. İngiliz subay [[Mark Sykes]] ile Fransız subay [[GeorgesFrançois Georges-Picot]] [[Kahire]]'de bir araya gelerek masa başında Ortadoğu'yu iki ülke arasında paylaştırdılar. Bu anlaşmaya göre yeni yapay devletler kuruldu. Sykes-Picot hattı denilen bu sınırlar, o dönemin koşullarında Dünyanın iki büyük emperyalist gücü olan [[İngiltere]] ve [[Fransa]]'nın [[Ortadoğu]]'ya bakış açılarını yansıtmaktadır. Fransız ve İngiliz subaylar bölgenin [[etnik yapısı|etnik]] ve [[dinsel yapısı]]nı göz önünde bulundurmadan sadece kendi çıkarları doğrultusunda [[harita]] üzerinde yeni ülkeler oluşturup bazı etnik grupları da parçaladılar. Bu anlaşma sonucunda kurulan devletlerden Irak, [[Ürdün]], [[Filistin]] İngiliz bölgesi; [[Suriye]], [[Lübnan]] Fransız bölgesi oldu.
 
 
Anonim kullanıcı