Gelimer: Revizyonlar arasındaki fark

çeviriye devam
(çeviriye devam)
(çeviriye devam)
Hilderik'i destekleyen [[Bizans İmparatoru]] [[I. Justinianus|Justinianus]] ({{Hükümdarlık dönemi|527|565}}) kısa süre sonra [[Vandallar Savaşı|Vandallara savaş]] ilan etti. Haziran 533'de, [[Belisarius]] komutasında sefer gücü yolladı, Eylül başı Afrika'ya ulaştılar. Bu arada, Vandal toprağı olan [[Sardinya]]'nın [[Gotlar|Got]] valisi [[Godas]], Gelimer'e isyan edip, bağımsızlık için Justinianus ile görüşmeye başladı. Justinianus'un planlarına aymaz veya hakir gören Gelimer, isyanı bastırmak için Afrika'da müteşekkil ordunun büyük kısmından oluşan bir güç tertip edip, kardeşi [[Tzazo]] komutasında, yolladı. Belisarius karaya çıktığında hiç bir dirençle karşılaşmadı.<ref>Hodgkin, III, 669.</ref>
 
Karaya çıkan Belisarius hemen [[Kartaca]]'ya yürüdü, nihayetinde Kartaca'nın 10 mil uzağında [[Ad Decimum Muharebesi|Ad Decimum]]'da 13 Eylül günü Hilderik ile karşılaştı. 11,000 ile 17,000 arası az bir kuvvet olmalarına rağmen Vandallar 'e kadar sayısız olmasına rağmen eşit bir şekilde savaştı, savaş Gelimer'in kardeşi Ammatas öldürülünce Gelimer cesaretini kaybetti ve kaçtı. 14 Eylül günü Belisarius, Kartaca'ya girip sarayında Gelimer için hazırlanmış şölende yemek yedi. Fakat Hilderik'i kurtarmakta geç kalmıştı, imparatorluk ordusunun geldiği haberiyle Gelimer'in emriyle çoktan öldürülmüştü.<ref>Procopius, ''De Bellus'' III.17.11. Translated by H. B. Dewing, (Cambridge: Loeb Classical Library, 1979), vol. 2 p. 153</ref>
 
Gelimer, Bizans takibinde kaçabildi ve Sardinya'dan dönen Tzazo, Vandal ordusuyla birleşip bu sefer Kartaca'nın 20 mil uzağında [[Tricamarum Muharebesi|Tricamarum]]'da Belisarius ile Aralık 533'de tekrar karşılaştı. Bu savaşta, Vandallar Ad Decimum'a göre çok daha mücadele ettiler, ancak tam anlamıyla ve bir kez daha Gelimer'in yenilgisiyle sona erdi. ''Mons Pappua''<ref>For possible location of ''Mons Pappua'' see J. Desanges, 1959."La dernière retraite de Gélimer", ''Cahiers de Tunisie'' '''7''', pp 429-435.</ref> (belki [[Annaba (şehir)|Annaba]] yakınında Edough Dağı)<ref>John Reynell Morell, ''Algeria: The Topography and History, Political, Social, and Natural, of French Africa'', London: Nathaniel Cooke, 1854, [https://books.google.fr/books?id=REVCAAAAIAAJ&pg=PA197&dq=gelimer+mount+edough+pappua+mons&hl=fr&sa=X&ved=0ahUKEwis_PqjlLfhAhVJ8OAKHZc0A4MQ6AEIQTAE#v=onepage&q=gelimer%20mount%20edough%20pappua%20mons&f=false p. 197].</ref> çekildi, [[Numidya]] sınırında bulunan bu yer [[Faras (Herulili)|Faras]] komutasındaki Bizanslılar tarafından kısa bir süre sonra kuşatıldı.<ref>{{Cite book|url=https://www.worldcat.org/oclc/294885267|title=Belisarius : the last Roman general|last=Hughes, Ian (Historian)|date=2009|publisher=Westholme|isbn=9781594160851|location=Yardley, Pa.|oclc=294885267}}</ref>
Karaya çıkan Belisarius hemen [[Kartaca]]'ya yürüdü, nihayetinde Kartaca'nın 10 mil uzağında [[Ad Decimum Muharebesi|Ad Decimum]]'da 13 Eylül günü Hilderik ile karşılaştı. 11,000 ile 17,000 arası az bir kuvvet olmalarına rağmen Vandallar 'e kadar sayısız olmasına rağmen eşit bir şekilde savaştı, savaş Gelimer'in kardeşi Ammatas öldürülünce Gelimer cesaretini kaybetti ve kaçtı. 14 Eylül günü Belisarius, Kartaca'ya girip sarayında Gelimer için hazırlanmış şölende yemek yedi. Fakat Hilderik'i kurtarmakta geç kalmıştı, imparatorluk ordusunun geldiği haberiyle Gelimer'in emriyle çoktan öldürülmüştü.<ref>Procopius, ''De Bellus'' III.17.11. Translated by H. B. Dewing, (Cambridge: Loeb Classical Library, 1979), vol. 2 p. 153</ref>
 
Gelimer, Bizans takibinde kaçabildi ve Sardinya'dan dönen Tzazo, Vandal ordusuyla birleşip bu sefer Kartaca'nın 20 mil uzağında [[Tricamarum Muharebesi|Tricamarum]]'da Belisarius ile Aralık 533'de karşılaştı.
 
<!--
This battle was far more stubbornly contested than that of Ad Decimum, but it ended in the utter rout of the Vandals and, once more, the flight of Gelimer. He retreated to ''Mons Pappua''<ref>For possible location of ''Mons Pappua'' see J. Desanges, 1959."La dernière retraite de Gélimer", ''Cahiers de Tunisie'' '''7''', pp 429-435.</ref> (maybe in the [[Mount Edough]], near [[Annaba]])<ref>John Reynell Morell, ''Algeria: The Topography and History, Political, Social, and Natural, of French Africa'', London: Nathaniel Cooke, 1854, [https://books.google.fr/books?id=REVCAAAAIAAJ&pg=PA197&dq=gelimer+mount+edough+pappua+mons&hl=fr&sa=X&ved=0ahUKEwis_PqjlLfhAhVJ8OAKHZc0A4MQ6AEIQTAE#v=onepage&q=gelimer%20mount%20edough%20pappua%20mons&f=false p. 197].</ref> on the border of [[Numidia]], where he soon found himself besieged by Byzantine forces under [[Pharas the Herulian|Pharas]]. According to [[Procopius]], when summoned to surrender Gelimer instead asked Pharas to send him a loaf of bread, a sponge, and a lyre, to make the winter months on Pappua more bearable.<ref>Procopius, ''De Bellus'' IV.6.20; translated by Dewing, vol. 2 pp. 259f</ref>
 
Finally, in March 534, with his followers and their children starving and realizing he had no chance of regaining his kingdom, Gelimer surrendered to Belisarius and accepted the Romans' offer of vast estates in [[Galatia]] where he lived to be an old man. According to Byzantine chronicles, on his abdication he achieved some degree of anecdotal fame by crying out the verse from [[Ecclesiastes]], 'Vanity of vanities, all is vanity' during Justinian's triumph in Constantinople.<ref>Edward Gibbon, [http://www.sacred-texts.com/cla/gibbon/04/daf04010.htm ''Decline and Fall of the Roman Empire'', Vol. 4: Chapter 41: Conquests Of Justinian, Character Of Balisarius. Part II]</ref>
98.571

düzenleme