Zürih Sanatevi

Zürih Sanatevi (Alm Kunsthaus Zürich) İsviçre'nin Zürih şehrindeki sanat müzesi. İsviçre'nin en önemli sanat koleksiyonlarından biridir. Koleksiyon ortaçağdan modern dönemlere kadar, özellikle İsviçre ile ilgili sanat eserlerini içerir. Koleksiyon "Zürcher Kunstgesellschaft" adlı bağımsız bir vakıfa aittir.

Zürih Sanatevi
Kunsthaus Zürich
Kunsthaus Zürich 2011-08-06 17-33-46.jpg
Konum Zürih, İsviçre
Koordinatlar 47°22′13″K 8°32′53″D / 47.370278°K 8.548056°D / 47.370278; 8.548056Koordinatlar: 47°22′13″K 8°32′53″D / 47.370278°K 8.548056°D / 47.370278; 8.548056
Ziyaretçi 320.000 (2016)[1]
Yönetici Christoph Becker
Resmî site kunsthaus.ch

TarihçeDüzenle

Vakfın tarihçesi 1787 yılına kadar geri gider. Karl Moser tarafından tasarlanan müze binası ise 1910 yılında açıldı.[2] Daha sonra 1925, 1958 ve 1976'da genişletmeler yapıldı. 2015'te başlanıp 2020'da bitirilmesi planlanan ve 206 milyon Frank'a malolacağı düşünülen[3] en son genişletme 2012 yılında halkoyunda kabul edildi.[4] Bu genişletme sayesinde müze 13.000 metrekareye ulaşarak İsviçre'nin en büyük sanat müzesi olacak. Sergi alanı iki katına çıkacak ve müze elindeki eserlerin yüzde 10'u yerine yüzde 20'sini sergileyecek.[5] Böylece müzede 2020'den sonra 700 ile 800 arasında eser sürekli olarak sergilenebilecek.

KoleksiyonlarDüzenle

Müze 13. yüzyıldan bu yana çok sayıda önemli eserleri barındırır. Uluslararası planda en önemli koleksiyonlar Alberto Giacometti'nun çok sayıda eseri ile İsveç dışındaki en büyük Munch koleksiyonu sayılabilir. Ayrıca Claude Monet, Pablo Picasso, Marc Chagall, Vincent Van Gogh gibi sanatçıların tabloları bulunur.

KaynakçaDüzenle

  1. ^ Kunsthaus Press Release
  2. ^ Geschichte der Zürcher Kunstgesellschaft und der Sammlung, Kunsthaus Zürich resmi sitesi. 21.07.2017 tarihinde erişildi.
  3. ^ Kunsthaus erhält vom Kanton 30 Millionen, Tages Anzeiger, 12.12.2011, 21.07.2017 tarihinde alındı.
  4. ^ Kunsthaus-Erweiterung: Zürcher sagen Ja zum Ausbau, Tages Anzeiger, 26.11.2012
  5. ^ Chipperfields Konzept konkretisiert sich, Neue Zürcher Zeitung, 3.4.2017