Yas ve Melankoli

Yas ve Melankoli (Almanca. Trauer und Melancholie), psikanalizin kurucusu Sigmund Freud'un 1917 tarihli bir makalesidir.[1]

Freud makalede yas ve melankolinin kayba verilen tepki açısından farklılaştığını savunur. Yasta, kişi belirli bir sevgi nesnesini kaybetmenin kederiyle baş etmeye çalışır ve bu süreç bilinçli bir şekilde yaşanır. Melankolide ise kişi tam olarak anlayamadığı ya da tanımlayamadığı bir kayıptan muzdariptir ve bu nedenle süreç bilinç dışında gerçekleşir. Bu nedenle, yas, kayıptan muzdaripliğin sağlıklı ve doğal bir süreci olarak kabul edilirken, melankoli patolojik olarak değerlendirilir.[2]

Freud'a göre yas sürecinin melankoliye dönüşmeden tamamlanabilmesi için öznenin sevgi nesnesini kaybettikten sonra onunla belli bir süre özdeşleşmesi ancak daha sonra libidonun bir dış nesneye transfer edilmesi gerekir. Bu olmadığında özne, kaybedilen sevgi nesnesiyle özdeşleşmiş olarak kalır, libido ise yeni bir dış nesne yerine, öznenin egosuna aktarılır. Bu da patalojik bir duruma, psikoza ya da gerçeklikle ilişkinin bozulmasına sebep olur. İntihar da dahil olmak üzere çeşitli riskler oluşturduğu için tedavi gereklidir.

KaynakçaDüzenle

  1. ^ Mourning And Melancholia (İngilizce metin) (PDF) (İngilizce). University of Pennsylvania. 1 Mayıs 2015 tarihinde kaynağından (PDF) arşivlendi. 
  2. ^ Antonio E. Nardi. "Mourning and Melancholia, Sigmund Freud (1917) – The 100-year anniversary of the publication of this landmark essay about depression". 27 Haziran 2003 tarihinde kaynağından arşivlendi.