Vikipedi:İntihal

İntihal, bir başkasına ait olan yazı ya da eseri, dili ve fikirleri de dahil olmak üzere, yeterli atıf sağlamadan kendinize aitmiş gibi göstermektir.[1] Cambridge Üniversitesi, intihali şu şekilde tanımlamaktadır: "Kişinin, aldatma niyetine bakılmaksızın, kısmen veya tamamen başkalarının çalışmalarından kaynaklanan bir şeyi, gerekli onay olmaksızın kendi eseri gibi sunması".[2]

Vikipedi'nin üç temel içerik politikası vardır; bunlardan ikisi yanlışlıkla intihal yapmayı kolaylaştırır. Özgün hiçbir araştırma makalelere kendi fikirlerimizi eklememizi yasaklamaz ve doğrulanabilirlik makalelerin güvenilir yayınlanmış kaynaklara dayanmasını gerektirir. Bu politikalar, vikipedistlerin intihal suçlamalarına karşı oldukça savunmasız oldukları anlamına geliyor, çünkü kaynaklara sıkı sıkıya bağlı kalmalıyız, ancak çok yakından değil. İntihal aldatma niyeti olmadan gerçekleşebileceğinden, endişeler editörü eğitmeye ve makaleyi temizlemeye odaklanmalıdır.

Kaynaklar, genellikle dipnot şeklinde satır içi alıntılar kullanılarak açıklamalı olarak sunulur. Biçem Kılavuzu, tam bir cümleyi veya daha fazlasını alıntılarken metin içi ilişkilendirme gerektirir. Yazarın metinde adlandırılması, okuyucunun dipnotta arama yapmak zorunda kalmadan büyük ölçüde başkasının fikirlerine dayandığını görmesini sağlar. Bu kuralları hatırlayarak yanlışlıkla intihalden kaçınabilirsiniz:

*Satır içi alıntılar: Söz konusu cümle veya paragraftan sonra satır içi alıntı şeklinde bir kaynak belirtin.

Vikipedi'de intihalDüzenle

İntihal biçimleriDüzenle

İntihal, kasıtlı veya kasıtsız olarak bir başkasının çalışmasını - dili ve fikirleri dahil olmak üzere - kendinizinmiş gibi sunmaktır.İntihal çeşitli şekillerde olabilir.

İntihalden kaçınmaDüzenle

Kaynak materyali kendi kelimelerinizle özetleyerek ve ardından satır içi alıntı yaparak veya genellikle metin içi atıf (yazarın adını metne ekleyerek) ve satır içi alıntı ile kaynağı alıntılayarak veya yakından yorumlayarak intihalden kaçınabilirsiniz.

 NMetin içi atıf yok, tırnak işareti yok, metinde değişiklik yok, satır içi atıf yok
  • Kaynak: Huston, James A. (1988). Outposts and Allies: U.S. Army Logistics in the Cold War, 1945–1953 (İngilizce). Susquehanna University Press. s. 134. ISBN 0-941664-84-8.
  • Kaynak metin: "Her iki ülke de 1948 yılında Avrupa ekonomisinin yeniden inşası için Marshall Planı ve OEEC'ye dahil edildi"
  • Vikipedi metni: Her iki ülke de 1948 yılında Avrupa ekonomisinin yeniden inşası için Marshall Planı ve OEEC'ye dahil edildi

 Y Metin içi atıf, tırnak işaretleri, metinde değişiklik yok, satır içi atıf

  • Kaynak: Huston, James A. (1988). Outposts and Allies: U.S. Army Logistics in the Cold War, 1945–1953 (İngilizce). Susquehanna University Press. s. 134. ISBN 0-941664-84-8.
  • Kaynak metin: "Her iki ülke de 1948 yılında Avrupa ekonomisinin yeniden inşası için Marshall Planı ve OEEC'ye dahil edildi."
  • Vikipedi metni: Her iki ülke de 1948 yılında Avrupa ekonomisinin yeniden inşası için Marshall Planı ve OEEC'ye dahil edildi,[3]

KaynakçaDüzenle

  1. ^ "What Constitutes Plagiarism?", Harvard Guide to Using Sources, Harvard University: "In academic writing, it is considered plagiarism to draw any idea or any language from someone else without adequately crediting that source in your paper. It doesn't matter whether the source is a published author, another student, a Web site without clear authorship, a Web site that sells academic papers, or any other person: Taking credit for anyone else's work is stealing, and it is unacceptable in all academic situations, whether you do it intentionally or by accident." The university offers examples of different kinds of plagiarism, including verbatim plagiarism, mosaic plagiarism, inadequate paraphrase, uncited paraphrase, uncited quotation.
  2. ^ "University-wide statement on plagiarism", University of Cambridge. For subject-specific guidelines, see "Guidance provided by Faculties and Departments", University of Cambridge.
  3. ^ Huston, James A. (1988). Outposts and Allies: U.S. Army Logistics in the Cold War, 1945–1953 (İngilizce). Susquehanna University Press. s. 134. ISBN 0-941664-84-8.