Pauline Viardot

Pauline Viardot (18 Temmuz 1821-18 Mayıs 1910), on dokuzuncu yüzyılın önde gelen mezzo-soprano, pedagog ve bestecisiydi.[1]

Pauline Viardot
Pauline Viardot-Garcia 3.jpg
Doğum Michelle Ferdinande Pauline García
18 Temmuz 1821(1821-07-18)
Paris, Fransa Krallığı
Ölüm 18 Mayıs 1910 (88 yaşında)
Fransa Paris, Fransa
Meslek

İspanyol asıllı Fransız olan Viardot, Paris'te müzisyen bir ailenin kızı olarak doğdu.[2] Babası İspanyol tenor Manuel, annesi şan öğretmeni Joaquina Sitchez, ablası Maria Malibran ve vaftiz babası Ferdinando Paer idi.[2][3]

Altı yaşına geldiğinde Viardot, İspanyolca, Fransızca, İngilizce, İtalyanca ve Rusça aryaları o anadili gibi okuyordu.[2][4] 1832'de babasının ölümünden sonra, Hector Berlioz'un öğretmeni ve Ludwig van Beethoven'ın arakadaşı Anton Reicha ile kontrpuan ve armoni dersleri almaya başladı. Hayatı boyunca seçkin bir piyanist olan Viardot, bu konuda arkadaşları Frédéric Chopin, Ignaz Moscheles, Adolphe Adam ve Camille Saint-Saëns'ten yardım aldı.[4]

KariyeriDüzenle

Viardot'nun ilk profesyonel çıkışı, kayınbiraderi kemancı Charles Auguste de Bériot'ya piyanoda eşlik ettiği zaman oldu.[4]

1837'de 16 yaşındaki Pauline, ilk konser performansını Brüksel'de Gioacchino Rossini'nin Otello'sunda verdi.[4]

17 yaşındayken, daha önce kız kardeşi Maria Malibran tarafından reddedilen Alfred de Musset ile tanıştığı an ona aşık oldu.[4][5] Fakat yakın arkadaşı ve 1843 tarihli Consuelo romanını Pauline'e dayandıracak olan George Sand, onu de Musset yerine Louis Viardot'ya (1800-1883) yönlendirmede önemli bir rol oynadı.[3]

Evliliği, delicesine aşık erkeklerin sürekli akışını durdurmadı.[4] Özellikle Rus romancı Ivan Turgenev, 1843'te Rusya'daki Sevilla Berberi yorumunu duyduktan sonra ona tutkuyla aşık oldu.

Geniş vokal yelpazesi ve sahnedeki dramatik rolleri ile tanınan Viardot, Giacomo Meyerbeer'ın kendisi için yarattığı Le prophète'le beraber ünlendi.[2]

Kasım 1859'da Paris'teki Théâtre Lyrique'te Gluck'un Orphée et Eurydice operasının başrolündeyken,[4] İsveçli soprano ve hayırsever[6] Jenny Lind'le yakın bir arkadaşlık geliştirdi.[2][4]

1Viardot, 1870 yılından sonra ise Paris Konservatuarı'nda ders vermeye başladı. Viardot'nun öğrencileri arasında Ada Adini, Désirée Artôt, Selma Ek, Emma Engdahl-Jägerskiöld, Marie Hanfstängl, Yelizaveta Lavrovskaya, Felia Litvinne, Emilie Mechelin, Aglaja Orgeni, Mafalda Salvatini, Raimund von zur-Mühlen, Maria Wilhelmj, Natalia Iretskaya, Oda Slobodskaya, Virginia Zeani, Lydia Lipkowska, Armenak Chah Mouradian ve Lola Artôt de Padilla öne çıkar.[2][7]

KaynakçaDüzenle

  1. ^ Poriss, Hilary (16 Temmuz 2021). "A Queen of 19th-Century Opera Gets New Attention". The New York Times. 19 Temmuz 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Temmuz 2021. 
  2. ^ a b c d e f Sadie, Stanley (2001). The new Grove dictionary of music and musicians (2. bas.). New York: Grove. ISBN 978-0195170672. 
  3. ^ a b Figes, Orlando (2019). The Europeans: three lives and the making of a cosmopolitan culture. Londra. ISBN 978-0-241-00489-0. 
  4. ^ a b c d e f g h Balthazar, Scott L. (2013). Historical Dictionary of Opera. Lanham: Scarecrow Press. ISBN 978-0810867680. 
  5. ^ Enchantress of Nations: Pauline Viardot - Soprano, Muse and Lover. Thriplow: Icon. 2007. ISBN 978-1-84046-843-4. 
  6. ^ "Pauline Viardot: Singing In "Chopin And The Nightingale"". Iconsofeurope.com. 2 Ağustos 2008 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Ağustos 2016. 
  7. ^ America's Musical Inheritance - Memories and Reminiscences. March 2007. s. 164. ISBN 9781406751499. 19 Temmuz 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 11 Ağustos 2016.