Ana menüyü aç

Nicolás Maduro Moros (d. 23 Kasım 1962, Caracas), Venezuela devlet başkanı.

Nicolás Maduro
Venezuela Devlet Başkanı
Görevde
Makama geliş
19 Nisan 2013[1]
Başkan Yardımcısı
Yerine geldiği Hugo Chávez
Venezuela Birleşik Sosyalist Partisi Başkanı
Görevde
Makama geliş
5 Mart 2013
Yerine geldiği Hugo Chávez
Venezuela Devlet Başkan Yardımcısı
Görev süresi
13 Ekim 2012 - 8 Mart 2013
Başkan Hugo Chávez
Yerine geldiği Elías Jaua
Yerine gelen Jorge Arreaza
Venezuela Dışişleri Bakanı
Görev süresi
9 Ağustos 2006 - 15 Ocak 2013
Yerine geldiği Alí Rodríguez Araque
Yerine gelen Elías Jaua
Venezuela Ulusal Meclisi Başkanı
Görev süresi
5 Ocak 2005 - 7 Ağustos 2006
Yerine geldiği Francisco Ameliach
Yerine gelen Cilia Flores
Kişisel bilgiler
Doğum Nicolás Maduro Moros
23 Kasım 1962 (1962-11-23) (56 yaşında)
Caracas, Venezuela
Partisi Beşinci Cumhuriyet Hareketi
(2007 öncesi)
Venezuela Birleşik Sosyalist Partisi
(2007-günümüz)
Evlilik(ler) Adriana Guerra Angulo (boş.)
Cilia Flores (e. 2013)
Dini Roma Katoliği
Sathya Sai Baba hareketi[2][3]
İmzası

Eski devlet başkanlarından Hugo Chávez'in altında Ekim 2012 tarihinden itibaren Devlet Başkan Yardımcısı olarak görev yapmış bir Venezuelalı politikacıdır. Chavez'in ölümünün ardından geçici başkan olarak görev yapmış, 14 Nisan 2013 günü yapılan genel seçimlerin ardından devlet başkanlığına seçilmiştir.[4]

Ağustos 2006 ile Ocak 2013 tarihleri arasında Dışişleri Bakanı oldu. Kendisi, milletvekili ve dışişleri bakanı olarak "Chavez'in iç çemberinin en yetenekli yönetici ve siyasetçi" olarak tarif edilir.

İçindekiler

BiyografiDüzenle

Aile geçmişiDüzenle

Nicolás Maduro Moros, Caracas, Venezuela'da 23 Kasım 1962 tarihinde işçi sınıfı bir ailede doğdu.[5][6][7]

Önde gelen bir sendika lideri olan babası Nicolás Maduro García,[8] 22 Nisan 1989'da motorlu taşıt kazasında öldü. Annesi Teresa de Jesús Moros, Venezuela sınırındaki bir Kolombiya sınır şehri olan Cúcuta'da "Kolombiya Ulusal Sicili'ne göre, 1929 yılının Haziran ayının ilk günü doğdu.[9]

Nicolás Maduro, 2012 yılında Hint guru Sathya Sai Baba'nın bir takipçisi olduğu ve daha önce 2005 yılında Hindistan'daki guruyu ziyaret ettiği bildirilmiş olmasına rağmen, bir Roma Katoliği olarak yetiştirilmiştir.[10]

Irk bakımından, Maduro kendisini mestizo (“karışık [ırk]”) olarak tanımladığını söyleyerek, Amerika yerlileri ve Afrikalı halklarının mestizaje (“ırksal karışım”) karışımının bir parçası olduğunu belirtmiştir.[11] 2013 yılında yapılan bir röportajda “büyük annelerim ve dedelerim Sefarad Moro kökenli bir Yahudi idi ve Venezuela'da Katolikliğe dönüştü” diye belirtti.[12]

Resmi olarak, Maduro solcu bir ailede doğdu, babası bir sendika lideriydi ve "Movimiento Electoral del Pueblo'nun (MEP) militan üyesiydi.[13][14] Maduro, Karakas'ın batı eteklerinde işçi sınıfı bir mahalle olan Los Jardines, El Valle'de bir cadde olan Calle 14'te büyüdü.[9] Dört kardeşin tek erkeğidir ve María Teresa, Josefina ve Anita adında üç kız kardeşi vardır.[14]

Evlilikleri ve ailesiDüzenle

Maduro, iki kez evlendi. İlk evliliği tek oğlu Nicolás Maduro Guerra'nın annesi olan Adriana Guerra Angulo iledir.[15][16] "Nicolasito" olarak da bilinen Maduro Guerra, Başkanlık Özel Müfettişleri Kurumu başkanı, Ulusal Film Okulu başkanı ve Ulusal Meclis'te bir koltuk gibi birçok üst düzey hükümet görevine atandı.[17]

Maduro, daha sonra Ağustos 2006'da Dışişleri Bakanı olmak için istifa edince, Ulusal Meclis Başkanı olarak görev yapan ilk kadın olan avukat ve politikacı Cilia Flores ile evlendi.[18] İkili, 1990'lardan beri Flores'in 1992 Venezuela darbesi girişimlerinin ardından Hugo Chavez'in avukatı olduğu ve Maduro'nun cumhurbaşkanı olduktan sonra 2013 yılının Temmuz ayında evlendikleri romantik bir ilişki içerisindeydi.[19][20] Birlikte çocukları yokken, Maduro'nun eşinin Walter Ramón Gavidia ile olan ilk evliliğinden Walter Jacob, Yoswel ve Yosser adında üç üvey çocuğu vardır.[21]

KariyeriDüzenle

Sendikaların yasak olduğu 1970'ler ve 1980'lerde Karakas metro işçilerini temsil eden Maduro, bir otobüs şoförü olarak çalışırken siyasi kariyerine başladı. Beşinci Cumhuriyet Hareketi'nin (MVR) kurucularından biri oldu. Nicolás Maduro, Hugo Chavez'in 1992 yılında yaptığı başarısız darbeden sonra, 1994 yılında hapishaneden serbest kalmasındaki rolü ile bilinmektedir. Chavez'in 1998 yılındaki devlet başkanlığı seçimleri sırasında bölgesel siyasi koordinatörlerinden biri olarak onun hizmetindeydi. 2012 cumhurbaşkanlığı seçimlerinden 3 gün sonra, 10 Ekim 2012 tarihinde, Başkan Chavez'in Yardımcısı olarak atandı. Dışişleri Bakanı görevinden ayrılarak 12 Ekim 2012 tarihinde yeni görevine başladı.

 
Venezuela Devlet Başkanı seçilen Maduro 19 Nisan 2013 tarihinde görevine resmen başladı.

1. Başkanlık DönemiDüzenle

5 Mart 2013 tarihinde Devlet Başkanı Hugo Chavez, tahminen kansere bağlı komplikasyonlar sonucu nedeniyle hayatını kaybetti. Venezuela yeni devlet başkanlığı seçimlerine hazırlanana kadar Başkan Yardımcısı Nicolas Maduro, bir ay süre için geçici olarak başkanlık görevini devraldı. 14 Nisan 2013 tarihinde yapılan Başkanlık seçiminde %50.6 oy oranıyla galip gelerek devlet başkanlığına seçildi.[22]

6 Aralık 2015 tarihinde yapılan Parlamento seçimlerinde muhalefet, Ulusal Parlamento’da çoğunluğu büyük farkla ele geçirdi.[23] Demokratik Hareket öncülüğündeki merkez ve sağ partilerden oluşan Demokratik Birlik Masası adlı muhalefet ittifakı, %56.2 oy oranıyla (3 yerli kontenjanıyla birlikte) 112 sandalyeye ulaşırken, Venezuela Birleşik Sosyalist Partisi liderliğindeki sosyalist blok %40.9 oy oranıyla yalnızca 55 sandalyede kaldı.[24] Fakat Venezuela Anayasa Mahkemesi, seçimlerde parlamentoya girmeye hak kazanan üç kişinin milletvekilliğini düşürerek muhalefetteki Demokratik Birlik Masası (MUD) koalisyonunun parlamentoda üçte ikilik "süper çoğunluğu" elde etmesine engel olmuştur.[25]

2. Başkanlık DönemiDüzenle

20 Mayıs 2018 tarihindeki Başkanlık Seçimi'nde Maduro %67.8 oy oranıyla ilk turda rahatça kazanarak bir dönem daha Devlet Başkanlığı görevini sürdürme yetkisi aldı. Ancak seçime katılım %46 ile Venezuela tarihindeki en düşük seviyede kaldı.[26][27]

Foro Penal Venezuela, Súmate, Voto Joven, Venezuela Seçim Gözlemevi ve Vatandaşların Seçim Ağı gibi bazı Venezuelalı STK'lar, seçim programlarının usulsüzlükleri konusundaki endişelerini dile getirdiler, muhalefet partilerinin katılımının engellendiğini ve standart seçim işlevlerine yeterli zaman ayrılmadığını iddia ettiler.[28] Bu nedenle de Birleşmiş Milletler,[29][30] Avrupa Birliği,[31][32] Amerikan Devletleri Örgütü, the Lima Grup[33] Avustralya ve Amerika Birleşik Devletleri gibi ülkeler seçim sürecini tanımadıklarını açıkladılar.[34][35] Ancak, Rusya, Çin, Türkiye, Küba, İran, Kuzey Kore, Suriye gibi birçok diğer ülkeler de seçim sonuçlarını tanıdıklarını açıkladılar.[36]

KaynakçaDüzenle

  1. ^ Geçici: 5 Mart 2013 - 19 Nisan 2013
  2. ^ http://www.nytimes.com/2012/12/23/world/americas/nicolas-maduro-chavezs-chosen-successor-draws-mixed-opinions.html?pagewanted=all&_r=0
  3. ^ http://www.sathyasai.org/organize/countryintros/venezuela.html
  4. ^ 15 Nisan 2013 tarihli Prensa Latina haberi 15 Nisan 2013 tarihinde erişilmiştir
  5. ^ "Perfil | ¿Quién es Nicolás Maduro?". El Mundo (Spanish). 27 Aralık 2012. 10 Ekim 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Mart 2013. 
  6. ^ "Profile: Nicolas Maduro – Americas". Al Jazeera. Mart 2013. 3 Aralık 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 9 Mart 2013. 
  7. ^ Lamb, Peter (17 Aralık 2015). Historical Dictionary of Socialism. Rowman & Littlefield. s. 289. ISBN 978-1-442-25827-3. 
  8. ^ Turner, Barry (2013). The Statesman's Yearbook 2014: The Politics, Cultures and Economies of the World. Springer. s. 1486. ISBN 978-1-349-59643-0. 
  9. ^ a b Oropeza, Valentina (15 Nisan 2013). "Perfil de Nicolás Maduro: El 'delfín' que conducirá la revolución bolivariana". El Tiempo (Spanish). 2016-03-06 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  10. ^ Neuman, William (22 Aralık 2012). "Waiting to See if a 'Yes Man' Picked to Succeed Chávez Might Say Something Else". The New York Times. Erişim tarihi: 6 Kasım 2013. 
  11. ^ Maduro: Rectifique presidente Obama, somos mestizos. 10 Şubat 2015. Erişim tarihi: 27 Nisan 2016. 
  12. ^ "Venezuela's 'anti-Semitic' leader admits Jewish ancestry". 18 Temmuz 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. 
  13. ^ Lopez, Virginia; Watts, Jonathan (15 Nisan 2013). "Who is Nicolás Maduro? Profile of Venezuela's new president". The Guardian. Erişim tarihi: 27 Mart 2015. 
  14. ^ a b "MinCI – Maduro: perfecto heredero de Chávez". MinCI. 10 Ekim 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Nisan 2016. 
  15. ^ "Venezuela's Chavez Says Cancer Back, Plans Surgery". USA Today. 27 August 2014. Erişim tarihi: 14 Ocak 2015. 
  16. ^ Fermín, Daniel (12 Ocak 2015). "La boleta de clase del hijo de Maduro". El Estímulo. 5 Eylül 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Şubat 2018. 
  17. ^ Kaynak hatası: Geçersiz <ref> etiketi; FOXson isimli refler için metin temin edilmemiş (Bkz: Kaynak gösterme)
  18. ^ Cawthorne, Andrew; Naranjo, Mario (9 Aralık 2012). "Who is Nicolas Maduro, Possible Successor to Hugo Chávez?". The Christian Science Monitor. Erişim tarihi: 10 Aralık 2012. 
  19. ^ Dreier, Hannah (12 Kasım 2015). "US Court: Nephews of Venezuela First Lady Held Without Bail". Associated Press. Erişim tarihi: 14 Kasım 2015. 
  20. ^ Guererro, Kay; Dominguez, Claudia; Shoichet, Catherine E. (12 Kasım 2015). "Venezuelan President Nicolas Maduro's family members indicted in U.S. court". CNN. Erişim tarihi: 14 Kasım 2015. 
  21. ^ Meza, Alfredo (22 Kasım 2015). "La generosa tía Cilia". El País. 22 Kasım 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 23 Şubat 2018. 
  22. ^ "Chavez heir Maduro takes narrow win in Venezuela". CBC News. Associated Press. 15 Nisan 2013. Erişim tarihi: 15 Nisan 2013. 
  23. ^ http://www.bbc.com/turkce/haberler/2015/12/151207_venezuela_secim
  24. ^ "After losing control of Parliament, Venezuelan socialists create a new one" (İngilizce). Fox News Latino. 16 Aralık 2015. Erişim tarihi: 17 Haziran 2018. 
  25. ^ "Venezuela'da Meclis Muhalefet Çoğunluğu İle Toplanıyor". euronews.com. 6 Ağustos 2017 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 6 Ağustos 2017. 
  26. ^ "The Latest: Venezuela Opposition Calls Election a 'Farce'". U.S. News & World Report. Associated Press. 21 May 2018. 21 May 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 May 2018.  Birden fazla |arşivurl= ve |archive-url= kullanıldı (yardım); Birden fazla |arşivtarihi= ve |archive-date= kullanıldı (yardım)
  27. ^ "Maduro gana con la abstención histórica más alta en comicios presidenciales". Efecto Cocuyo. 20 May 2018. Erişim tarihi: 17 Haziran 2018. 
  28. ^  • Rodríguez Rosas, Ronny (23 Şubat 2018). "Foro Penal no avala convocatoria a elecciones presidenciales". Efecto Cocuyo. Erişim tarihi: 24 Şubat 2018. 
  29. ^ Buitrago, Deisy (19 May 2018). "Venezuela apela a países amigos para supervisar elecciones". Reuters (İspanyolca). Erişim tarihi: 20 May 2018. 
  30. ^ "U.N. seeks inquiry into killings in Venezuela, says poll not credible". Reuters. 7 Mart 2018. Erişim tarihi: 17 Haziran 2018. 
  31. ^ "Parlamento Europeo rechaza las elecciones presidenciales por considerarlas "fraudulentas"". La Patilla (İspanyolca). 8 Şubat 2018. Erişim tarihi: 10 Şubat 2018. 
  32. ^ "Eurocámara pide la suspensión inmediata del proceso ilegítimo del #20May en Venezuela". La Patilla (İspanyolca). 3 May 2018. 4 Mayıs 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 4 May 2018. 
  33. ^ "Grupo de Lima rechaza elecciones presidenciales de Venezuela". teleSUR. 13 Şubat 2018. 22 Haziran 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 17 Haziran 2018. 
  34. ^  • Martín, Sabrina (8 Şubat 2018). "Unión Europea prepara nuevas sanciones contra la dictadura en Venezuela y la estatal PDVSA". Panam Post. Erişim tarihi: 14 Şubat 2018. 
  35. ^ "Seis países reunidos por G-20 desconocen el proceso ilegítimo de Venezuela". La Patilla (İspanyolca). 22 Mayıs 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2018-05-21. 
  36. ^  • "Washington and Cuba butt heads over Venezuela at heated Americas summit". 12 Haziran 2018 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 May 2018. 
Siyasi görevi
Önce gelen
Francisco Ameliach
Venezuela Ulusal Meclisi Başkanı
2005–2006
Sonra gelen
Cilia Flores
Önce gelen
Alí Rodríguez Araque
Venezuela Dışişleri Bakanı
2006–2013
Sonra gelen
Elías Jaua
Önce gelen
Elías Jaua
Venezuela Devlet Başkan Yardımcısı
2012–2013
Sonra gelen
Jorge Arreaza
Önce gelen
Hugo Chávez
Venezuela Devlet Başkanı
2013–günümüz
Görevde
Diplomatik görevi
Önce gelen
Hasan Ruhani
Bağlantısızlar Hareketi Genel Sekreteri
2016–günümüz
Görevde
Parti siyasi görevi
Önce gelen
Hugo Chávez
Venezuela Birleşik Sosyalist Partisi Başkanı
2013–günümüz
Görevde