Nesrin Hanım

Nesrin Hanım (d. 1826 - ö. 2 Ocak 1853, doğum adı Adile Asemiani) Osmanlı Padişah Abdülmecid onbirinci eşi.

Nesrin Hanım
Doğum y. 1826
Poti, Gürcistan
Ölüm 2 Ocak 1853 (26-27 yaşında)
İstanbul, Osmanlı İmparatorluğu
Defin Yeni Cami, İstanbul
Eş(ler)i Abdülmecid
Çocuk(lar)ı
  • Şehzade Mehmed Ziyaeddin
  • Behice Sultan
  • Şehzade Mehmed Nizameddin
  • Şehzade Mehmed Bahaeddin
Hanedan Asemiani (doğuştan)
Osmanlı Hanedanı (evlilikle)
Babası Manuçar Asemiani
Annesi Mahra Hanım
Dini İslam

Erken yaşamıDüzenle

Nesrin Hanım 1826 yılında'da Poti, Gürcistan'da doğdu. Adile Asemiani olarak doğdu, Gürcü asil ailesi Asemiani'nin bir üyesiydi. Babası Manuçar Bey Asemiani, annesi Mahra Hanım'dı.[1] Hasan Bey adında bir erkek kardeşi vardı.[2]

Küçük yaşta İstanbul'a getirilmiş ve babasının onu imparatorluk haremine emanet etmiştir. Burada Osmanlı saray geleneğine göre adı Nesrin olarak değiştirildi.[1]

EvlilikDüzenle

Nesrin, 1846'da Abdülmecid ile evlendi. Kendisine "Üçüncü İkbal" unvanı verildi. Aynı yıl 22 Kasım 1846'da ilk çocuğu Şehzade Mehmed Ziyaeddin'i dünyaya getirdi.[3] Prens genç yaşta öldü.[4] 26 Ağustos 1848, Eski Çırağan Sarayı'nda ikinci çocuğu olan kızı Behice Sultan'ı doğurdu.[3]

1850'de "İkinci İkbal" unvanını aldı. Aynı yıl 24 Haziran 1850'da ikizleri Şehzade Mehmed Nizameddin ve Şehzade Mehmed Bahaeddin'i dünyaya getirdi.[5] Abdülmecid, Anadolu'ya gitti ve doğum haberini annesi Bezmiâlem Sultan aracılığıyla aldı.[6] Her iki prens de genç yaşta öldü.[5]

ÖlümDüzenle

Nesrin Hanım 2 Ocak 1853'te öldü ve İstanbul Yeni Camii'nde toprağa verildi.[4][7]

ÇocuklarDüzenle

Nesrin Hanım ve Abdulmejid'in dört çocuğu oldu:

  • Şehzade Mehmed Ziyaeddin (İstanbul, 22 Kasım 1846 - İstanbul, 27 Nisan 1849);
  • Behice Sultan (Eski Çırağan Sarayı, 26 Ağustos 1848 - Kuruçeşme Sarayı, 21 Aralık 1876), çocuksuz evli;
  • Şehzade Mehmed Bahaeddin (İstanbul, 24 Haziran 1850 - İstanbul, 28 Mayıs 1853);
  • Şehzade Mehmed Nizameddin (İstanbul, 24 Haziran 1850 - İstanbul, 9 Kasım 1852);

Ayrıca bakınızDüzenle

KaynakçaDüzenle

  1. ^ a b Açba 2007, s. 53.
  2. ^ Açba 2007, s. 54.
  3. ^ a b Uluçay 2011, s. 226.
  4. ^ a b Uluçay 2011, s. 216.
  5. ^ a b Uluçay 2011, s. 215-6.
  6. ^ Davis, Fanny (1986). Osmanlı Hanımı: 1718'den 1918'e Bir Toplumsal Tarih. Greenwood Publishing Grup. s. 13. ISBN 978-0-313-24811-5. 
  7. ^ Sakaoğlu 2008, s. 602.

Dış bağlantılarDüzenle

  • Necdet, Sakaoğlu (2008). Bu mülkün kadın sultanları: Vâlide sultanlar, hâtunlar, hasekiler, kadınefendiler, sultanefendiler. Oğlak Yayınları. 978-9-753-29623-6. 
  • M. Cağatay, Uluçay (2011). Padişahların kadınları ve kızları. Ankara: Oğlak Yayınları. 
  • Açba, Harun (2007). Kadın efendiler: 1839–1924. Profil.