Muratori Kanonu

Yeni Ahit kitaplarının listelendiği antik bir metin
(Muratori Fragmanı sayfasından yönlendirildi)

Muratori Kanonu Yeni Ahit'e ait olan kitapların en eski bir Hristiyan listesidir. Bu kodeksin (kitap biçiminde el yazması) başlangıç ve son sayfaları kaybolduğu için Muratori Fragmanı (fragmentum Muratorianum) adı altında da tanınır. Muhtemelen 8. yüzyılda Latince yazılmış olan bu rehber, adını keşfeden arşivci Lodovico Antonio Muratori'den almıştır. Fragman bugün Milano'daki Ambrosiana Kütüphanesinde saklanır.

Muratori Kanonu'nun son sayfası

TarihDüzenle

Muratori Kanonu, adaşı Ludovico Antonio Muratori (1672-1750) tarafından Biblioteca Ambrosiana'nın Bobbio Manastırı'ndan devraldığı ve ilk olarak 1740'ta Antiquitates italicae'de (med. aevi III 851-854) yayımladığı bir 8. yüzyıl ortak kodekste (Milano'daki Ambrosiana'nın bir kodeksi [J. 101 sup.]) keşfedildi. Kodeks İtalya’nın kuzeyindeki Piacenza kentine bağlı Bobbio manastırında Latincede yazılmıştı.[1]

Bu el yazması muhtemelen M.S. 170–200 civarında Roma'da yazılmış bir Yunanca orijinalin beceriksiz Latince'ye çevirisidir. Fragmanda Kutsal Kitap dışı Hermas'ın Çobanı kitabından bahsedilir ve Hermas'ın bunu "Roma kentinde çok yakın zamanda bizim zamanımızda" (“nuperrim e(t) nostris temporibus in urbe roma”) yazdığı söylenir. Hermas'ın Çobanı kitabının tamamlanması M.S. 140 ile 155 arasına tarihleniyor. Ayrıca fragmanda, M.S. 150 civarında yazan birkaç reddedilmiş yazarın adı verilir (Valentinus, Markion, Basilides), ancak Hristiyanlığı Yunanca felsefeyle karıştırmaya çalışan daha sonraki yazarlar değil, örneğin Montanus (M.S. 170).[2]

Buna göre Muratori Kanonu'nun Latince metninin Yunanca orijinali aşağıyukarı M.S. 170 ile 200 arasına yazıldı. Böylece Yeni Ahit kanonunu oluşturma sürecinin çok erken bir kanıtıdır.

Roma'ya doğrudan ve dolaylı atıf, orijinalinin o şehirden geldiğini gösterir. Ancak kim tarafından tartışılıyor. İskenderiyeli Clemens, Sardesli Melito ve Efesli Polikrates önerildi. Ancak bilginlerin çoğu yazarın Yunanca yazan ve Muratori Fragmanının oluşturulduğu dönemde Roma’da yaşamış ve birçok eser ortaya koymuş olan Hippolytus olabileceğine işaret eder. Poetoviolu Victorinus da anılıyor.[3]

Dizinin kökeni hakkındaki alternatif varsayımlar, dizinin 3. yüzyılın ikinci yarısına veya 4. yüzyıla tarihlendirilmesine neden olur; Sundberg ve Hahneman, 4. yüzyılın sonlarını devraldı.[4] Ancak bu geç tarihler üstüne çıkmadılar.[5]

MetinDüzenle

Parça, bilinen herhangi bir edebi türe açıkça atanamaz. "Orijinal başlangıcı ve sonu olmayan bir parça"dır. Matta ve Markos incilleri hakkında başlangıçta hiçbir bilgi yok, sonunda belge aniden bitiyor.[1]

Markschies'e göre, Kutsal Kitap'ın bir baskısının bir önsözü, sözlü bir dizin veya Kutsal Kitap konularıyla ilgili sorular üzerine açıklamaların bir özeti olabilirdi. Diğer bir olasılık da, belgenin "Kutsal Kitap için bir kılavuzu" olmasıydı.[1]

Fragman, her biri 27 x 17 santimetre ölçüsündeki 76 parşömenden oluşan el yazması bir kodeksin parçasıdır. Muratori fragmanı, kodeksin 10. ve 11. sayfalarından oluşuyor ve 85 satırdan ibarettir. Metin, özellikle dikkatlice yazılmış bir Latince nüsha değildir. 11. ve 12. yüzyıla ait dört el yazmasında aynı metinle karşılaştırmalar yapılarak bazı hatalar keşfedildi.

Fragmanın sonunda az bir şey eksik, başlangıçtaki eksiklik ise daha büyüktür; çünkü ilk iki İncil'in kaydından sadece bir satır kaldı. Bundan başka yazar, Yeni Ahit kitaplarından önce Eski Ahit kitaplarını neredeyse kesinlikle tartıştı.

İçerikDüzenle

 
Muratori Fragmanı

Muratori Kanonu, Yunanca Kutsal Yazılara (Yeni Ahit) ait olan kitapların bir listesini içermektedir. Metin yalnızca Yunanca Kutsal Yazıların kitaplarını listelemiyor. Kitaplar ve ilgili yazarları hakkındaki yorumları da içerir.

1. yaprak[6]
Latince Türkçe
quibus tamen Interfuit et ita posuit · yanlarındadaydı ve onu böyle tasvir etti.
TERTIO EUANGELII LIBRUM SECAUNDO1 LUCAN ÜÇÜNCÜ: LUKA'YA GÖRE İNCİL KİTABI.
Lucas Iste medicus post ascensum2 xpi. Luka, Mesih'in yükselişinden sonraki bu doktor
Cum eo Paulus quasi ut iuris studiosum. Pavlus onu bir hukuk öğrencisi gibi
Secundum adsumsisset numeni suo kendine aldı ve kendi adına
ex opinione concribset3 dnm tamen nec Ipse onları sıraya göre yazdı. Fakat Rab'bi kendisi değil
duidit in carne et idm prout asequi potuit ·4 bedende gördü ve bu yüzden kavrayabildiği gibi,
Ita et ad natiuitate Iohannis incipet dicere. Yuhanna'nın doğumundan beri anlatmaya başladı.
QUARTI EUANGELIORUM IOHANNIS EX DECIPOLIS İNCİLLER'İN DÖRDÜNCÜ KİTABININ [YAZARI] ÖĞRENCİLERDEN [BİRİ] OLAN YUHANNA'DIR
cohortantibus condescipulis et eps suis Öğrenci arkadaşları ve piskoposları tarafından cesaretlendirildiği zaman
dixit conieiunate mihi· odie triduo et quid dedi: bugün benimle oruç tutun, üç gün ve ne
cuique fuerit reuelatum alterutrum herkese açıklanırsa birbirimize
nobis ennarremus eadem nocte reue anlatalım. Aynı gecede
latum andreae ex apostolis ut recognis elçilerden biri olan Andreas vahyedildi
centibus cuntis Iohannis suo nomine herkes incelediği zaman, Yuhanna onun adına
cuncta discriberet et ideo licit uaria sin5 her şeyi yazacaktı. Ve bu yüzden olabilir ki
culis euangeliorum libris principia İncillerin kitaplarında farklı başlangıç noktaları
doceantur Nihil tamen differt creden öğretiliyor. Fakat bu inananların imanı için
tium feidei6 cum uno ac principali spu de fark yapmaz. Çünkü bir ve belirleyici ruh nedeniyle
clarata sint in omnibus omnia de natiui her şey açıkça ifade edilmiştir: doğum,
tate de passione de resurrectione ıstırabı, diriliş,
de conuersatione7 cum decipulis suis öğrencileriyle ilişkisi
ac de gemino eius aduentu ve iki gelişi.
Primo In humilitate dispectus quod fo8 İlk, düşük düzeyde tanındı [ki (zaten) oldu],
tu secundum potestate regali pre9 ikincisi kraliyet iktidarında, güçlü olanı,
clarum quod foturum est. quid ergo gelecekte olacak. Şaşılacak bir şey değil,
mirum si Iohannes tam constanter eğer Yuhanna bunu tekrar tekrar
sincula etia In epistulis suis proferat ayrı şeyler mektuplarında da dile getirirse,
dicens In semeipsu Quae uidimus oculis kendisi şunu söyleyerek: "Bizim gözlerimizle gördüğümüzü
nostris et auribus audiuimus et manus kulaklarımızla işittiğimizi ve ellerimizle
nostrae palpauerunt haec scripsimus vobis dokunduğumuzu, bunu size yazdık.

1 Secundo yerine secando, yanlışlıkla yazılmıştır, a silinmiş ve bir u ile değiştirilmiştir.

2 Ascensum'da unutulan ilk s eklendi.

3 Concribset ile iyileştirmeler yapıldı, ancak aslında söz konusu olan conscripsit gerçekleştirilemedi.

4 Satırın ilk harfi silindi ve daha sonra pro bir prout'a dönüştürüldü.

5 Daha sonra iki kelime bir harfle tamamlandı: cuncta ve discriberet.

6 fidei ilk olarak fedei olarak yazılmıştır.

7 Conuersatione'de ilk önce r unutuldu.

8 Son hece silindi.

9 İlk hece silindi, potestate'ye bir s eklendi.

2. yaprak[6]
Latince Türkçe
Sic enim non solum uisurem sed & auditorem Çünkü bu şekilde kendini sadece göz ve kulak tanığı olarak itiraf etmiyor
sed et scriptore omnium mirabiliu dni per ordi fakat aynı zamanda sırayla Rab'bin tüm mucizelerinin bir tarihçisi olarak.
nem profetetur Acta aute omniu apostolorum Fakat bütün elçilerin işleri
sub uno libro scribta sunt Lucas obtime theofi bir kitapta yazılmıştır. Luka, en iyi Teofi-
le conprindit quia sub praesentia eius singula los için özetledi huzurunda ayrıntılı olarak
gerebantur sicute10 et semote passione Petri olduğunu örneğin Petrus'un ıstıraplarının atlamasıyla
euidenter declarat Sed & profectione pauli ad[b]11 ur açıkça gösterdi. Fakat aynı zamanda Pavlus'un ayrılışının da [atlaması],
bes12 ad spania proficescentis Epistulæ autem ki şehirden [Roma] İspanya'ya yolculuk etti. Fakat mektupları
Pauli quae a quo loco uel qua ex causa directe Pavlus'un hangi yerden veya hangi nedenle
sint uolentatibus intellegere Ipse declarant, gönderildi? - anlamak isteyenlere bile beyan ederler.
Primu omnium corintheis scysmae heresis In Hepsinden ilki (yazdı) Korintoslulara sapkınlığın bölünmesini
terdicens deInceps B callactis13 circumcisione yasaklayarak; sonra ikinci olarak Galatyalılara, sünneti (yasaklayarak)
Romanis aute ornidine14 scripturarum sed et Fakat Romalılara ilan ederek yazının düzen ilkesi
principium earum osd15 esse xpm Intimans kökeni / temeli / yol gösterici ilkesi Mesih
prolexius scripsit de quibus sincolis Neces daha detaylı yazdı. Bunları hakkında ayrı ayrı ge-
se est ad nobis desputari Cum ipse beatus rekli bizim için tartışmak. Çünku kutsal
apostolus paulus sequens prodecessoris sui elçi Pavlus kendisi önceli olan
lohannis ordine nonnisi cnomenati16. semptae Yuhanna'nın düzenini takip ederek sadece adlarıyla anılan yedi
eccleseiis17 scribat ordine tali a corenthios cemaatlere yazıyor, şu sırayla: Korintoslulara
prima . ad efesios seconda ad philippinses ter birinci (mektup), Efesoslulara ikinci, Filipililere üç-
tia ad colosensis quarta ad calatas quin üncü, Koloselilere dördüncü, Galatyalılara beş-
ta ad tensaolenecinsis sexta. ad romanos inci, Selaniklilere altıncı, Romalılara
septima Uerum core[i]ntlieis18 et thesaolecen19 yedinci. fakat Korintoslulara ve Selanik-
sibus licet pro correbtione Iteretur una lilere bir daha azarlama için yazıldıysa buna rağmen
tamen per omnem orbem terrae ecclesia tüm dünya dairesinde bir cemaat
deffusa esse denoscitur Et lohannis eni In a yayılıyor. Eğer Yuhanna A-
pocalebsy licet septe eccleseis scribat pokalips'te yedi cemaate yazarsa
tamen omnibus dicit ueru ad filemonem una‘ buna rağmen tümüne konuşuyor. fakat bir tane Filimon'a
et at titu una et ad tymotheu duas pro affec bir tane Titus'a, iki tane Timoteos'a sempa-
to et dilectione In honore tamen eclesiae ca ti ve sevgiden dolayı. Onuru için tüm genel cemaatin.
tholice In ordinatione eclesiastice Cemaatin düzenlemesi

10 Kelimenin sonunda olan e silindi.

11 d silindi ve yerine b konuldu.

12 Hecenin sonundaki s silindi.

13 Kelimedeki ikinci c sonradan eklendi.

14 ornidine silinerek ordine yapıldı.

15 silindi

16 comenati daha sonra nomenati'ye dönüştürüldü.

17 eccleses sonradan ecclesiis yapıldı.

18 kelimedeki e, i olarak değiştirildi.

19 h sonradan eklendi.

3. yaprak[6]
Latince Türkçe
de[i]scepline20 scificate sunt Fertur etiam ad ve disiplini kutsal sayılır. (Bir mektup) daha var olsun
Laudecenses alia ad alexandrinos Pauli no Laodikyalılara ve bir başkası İskendiriyelilere Pavlus'un is-
mine fincte ad heresem21 marcionis et alia plu miyle taklit edilmiş Marcion'un sapkınlığına göre ve birçok baş-
ra quae In chatholicam22 eclesiam recepi non kaları ki genel cemaatte kabul edile-
potest Fel enim cum melle misceri non con mez. Çünkü safra bal ile karıştırmak uygun değil.
cruit epistola sane Iude et superscrictio Ne de olsa, Yahuda'ya ve başlığı
Iohannis duas In catholica habentur Et sapi Yuhanna konulan iki genel (mektuplar). Ve hik-
entia ab amicis salomonis in honore ipsius met ki Süleyman'ın dostlarından onun onuru için
scripta apocalapse etiam Iohanis et Pe yazıldı. Sadece Yuhanna'nın ve Petrus'un vahiylerini
tri tantum recipe[i]mus23 quam quidam ex nos kabul ediyoruz ki bizimkilerden bazıları
tris legi In eclesia nolunt Pastorem uero cemaatte onları okutmak istemiyorlar. Çobanı ise
nuperrim et24 temporibus nostris In urbe geçenlerde ve zamanımızda şehir
roma herma conscripsit sedente cathe Roma'da Hermas kaleme aldı; başkili-
tra urbis romae aeclesiae Pio eps fratrer25 sesinde şehir Roma'nın cemaatte kardeşi Pius
eius et ideo legi eum quide Oportet se pu oturunca ve bunun için okunsun, fakat umu-
plicare uero In eclesia populo Neque inter miyette cemaatte halka ne arasında
profe*tas26 conpletum numero Neque Inter peygamberler (sayıları bitirildi) ne arasında
apostolos In fine temporum potest. elçiler zamanların sonuna kadar.
Arsinoi autem seu ualentini. uel mitiadieis27 Arsinus'un ya da Valentinus'un ya da Miltiades'in (kitapları)
nihil In totum recipemus. Qui etiam nouu hiç bir zaman kabul etmiyoruz. Onlar yeni bir
psalmorum librum marcioni conscripse Mezmurlar kitabını Marcion için hazır-
runt una cum basilide assianum catafry ladılar Basilides'le birlikte Asya eyaletinden
cum constitutorem28 ve Katafrigyalıların kurucusu olan

20 e silindi ve bir i ile değiştirildi.

21 Orta hece sonradan eklendi.

22 h silindi.

23 e silindi ve bir i ile değiştirildi.

24 t silindi.

25 frater'den silinip eklenerek fratre yapıldı.

26 Yıldız işareti * bu noktada bir harfin silindiğini gösterir.

27 mitiadeis'ten mitiadis yapıldı.

28 s sonradan eklendi.

Kolay okunaklı Türkçe çeviriDüzenle

“İncilin üçüncü kitabı Luka’dır. Bu kitabı tanınmış bir hekim olan Luka yazdı ve kitaba kendi ismini verdi . . . . İncilin dördüncü kitabını öğrencilerden biri olan Yuhanna yazmıştır. . . . . İncil kitaplarının her birinde, yaşanan olaylarla ilgili farklı ayrıntılar yer alsa da, iman edenlerin benimsediği inançlar açısından bir uyumsuzluk yoktur. Çünkü her bir incil ruhun yönlendirmesiyle yazılmıştır. Bu kitaplarda anlatılanlar İsa’nın doğumu, acı çekişi, dirilişi, öğrencileriyle sohbetleri ve onun ilk ve ikinci gelişi hakkındadır. O ilk gelişinde aşağılandı ve hor görüldü, ikinci gelişi ise krallık yetkisiyle ve ihtişamlı şekilde gerçekleşecek. Dolayısıyla Yuhanna’nın ‘Gördüğümüzü ve duyduğumuzu size de bildiriyoruz’ ve ‘Ona ellerimizle dokunduk’ gibi sözlerle, yazdıklarını doğrulaması yerindedir. Çünkü kendisi böylece, Efendimizle ilgili tüm harika şeylerin yalnızca görgü tanığı değil, onları dinleyen ve sırasıyla anlatan kişi de olduğunu söylüyor. Ayrıca, tüm Elçilerin İşleri tek bir kitapta anlatılmıştır. Luka tüm bunları saygıdeğer Teofilos için derlemişti.

. . . . Bir kişi Pavlus’un mektuplarını okuduğunda bu mektupların ne olduğunu, nereden ya da hangi nedenle gönderildiğini kolaylıkla anlar. Pavlus, önce hakikat yolundan sapmanın sonucu olan hizipçiliğe karşı koymak konusunda Korintoslulara uzun bir mektup yazdı. Sonra Galatyalılara sünnet konusunda bir mektup yazdı. Daha sonra Romalılara yazdığı mektupta ise, Kutsal Yazıların içindeki düzenden ve bu kitapların başlıca konusunun Mesih olduğundan söz etti. Bu mektupların her birini ele almamız gerekir. Aziz Elçi Pavlus da, kendisinden önce gelen Yuhanna’nın örneğini izlemiş ve şu yedi kiliseden başkasına mektup yazmamıştı: Korintoslulara (birinci), Efesoslulara (ikinci), Filipililere (üçüncü), Koloselilere (dördüncü), Galatyalılara (beşinci), Selaniklilere (altıncı) ve Romalılara (yedinci). Korintoslulara ve Selaniklilere yanlışlarını doğrultmak amacıyla ikinci mektupları da yazdı; buna rağmen, [bu yedi mektupla] tüm yeryüzüne yayılmış tek bir kilise olduğu açıkça ortaya konur. Aynı şekilde Yuhanna, Vahiy’deki sözleri yedi kiliseye yazmış olsa da, aslında tüm kiliselere hitap eder. Fakat [Pavlus] sevgisinden ve şefkatinden ötürü biri Filimon’a, biri Titus’a ve ikisi Timoteos’a hitaben toplam dört mektup daha yazdı, [bunlar] yüce Kilise tarafından kutsal sayılırlar. . . . . Bunlara ek olarak, Yahuda’nın mektubu ve Yuhanna ismini taşıyan iki mektup daha vardır . . . . Elimizde yalnızca Yuhanna’nın ve Petrus’un vahiyleri bulunuyor; bazılarımız [bu ikincisinin] kilisede okunmasını istemiyor”[7]

Metin Luka İnciline değinen cümlelerle başlar ve Kutsal Yazıların bu kitabını yazan kişinin hekim olduğunu söyler (Koloseliler 4:14). Belge, Luka’nın üçüncü incil olduğunu belirtir, böylece baştaki kayıp kısımların büyük ihtimalle Matta ve Markos İncillerinden bahsettiğinin sonucuna varabiliriz.

Fragman, Luka’nın, Elçilerin İşleri kitabını “saygıdeğer Teofilos” için yazdığını doğrular (Luka 1:1; Elçiler 1:1). Daha sonra elçi Pavlus’un Korintoslulara (iki), Efesoslulara, Filipililere, Koloselilere, Galatyalılara, Selaniklilere (iki), Romalılara, Filimon’a, Titus’a ve Timoteos’a (iki) yazdığı mektupları sıralar. Yahuda’nın mektubu ve Yuhanna’nın iki mektubu da geçer. Yuhanna İncilinden söz edilirken onun ilk mektubuna zaten değinilmiştir. İlham edilmiş olarak kabul edilen kitapların listesi, Apokalips’le, yani Vahiy kitabıyla son bulur.

Muratori Fragmanının sonlarına doğru, Yuhanna’nın yalnızca iki mektubundan söz edilmesi dikkat çekicidir. Schaff-Herzog ansiklopedisinde belirtildiğine göre bu mektupların “yazarı kendisini ‘ihtiyar’ olarak tanıtır ve bunlar onun ancak ikinci ve üçüncü mektupları olabilir. Yazar ilk mektuba daha önce dolaylı da olsa dördüncü incille birlikte değindiğinden ve yazarının Yuhanna olduğuna kesinlikle inandığını belirttiğinden, burada yalnızca daha küçük iki mektuptan söz etmenin yeteceğini düşünmüş olmalı.”[8]

Not: Muratori Fragmanında geçen: ‘Gördüğümüzü ve duyduğumuzu size de bildiriyoruz’ ve ‘Ona ellerimizle dokunduk’ sözleri 1. Yuhanna mektubundan alıntılanır (1:1).

Ansiklopedi Petrus’un ilk mektubundan söz edilmemesiyle ilgili şöyle diyor: “Büyük olasılıkla, 1. Petrus ve Vahiy (Yuhanna’nın) kitaplarının ‘kabul edilmiş’ olduğunu belirten birkaç sözcük, belki de bir satır kayboldu.” Dolayısıyla, bu ansiklopedi 56. sayfasında, Muratori Fragmanından şu sonucu çıkarıyor: “Yeni Ahdi oluşturan kitaplar arasında dört incilin, Elçilerin İşleri kitabının, Pavlus’un on üç mektubunun, Yuhanna’nın Vahyi’nin ve muhtemelen ona ait üç mektubun, ayrıca Yahuda kitabının olduğu kesindir; buna büyük ihtimalle 1. Petrus kitabı da dahildir; fakat Petrus’un diğer kitabına hâlâ kuşkuyla bakanlar vardır.”[7]

Fragmanın, Petrus’un Apokalipsi’nden bahsetmesi ilginçtir, fakat yazdığına göre bazı kişiler Hristiyanların bunu okumaması gerektiğini düşünüyordu. Yazar okuyucuları, o günlerde zaten varolan sahte el yazmalarına karşı uyarıyor. Muratori Fragmanı sahte el yazmalarının kabul edilmemesi gerektiğini şu sözlerle açıklıyor: “Çünkü acı bir şey, balla karıştırılmaz.” Fragman kutsal yazılara dahil edilmemesi gereken başka metinlere de değinir. Bunun nedeni onların Hermas’ın Çoban adlı kitabı gibi, elçilerin yaşadığı dönemden sonra yazılmış olmaları veya sapkınlıkları destekleme amacı gütmeleridir.

Kutsal Kitap'a ait kitapları içeren bu katoloğun İbranilere yazılan mektuptan, Petrus’un iki mektubundan ve Yakub’un mektubundan bahsetmediği fark edilir. Dr. Geoffrey Mark Hahneman, el yazmasını kopya eden kişinin işçiliğine değindikten sonra, şunları açıklıyor: “Fragmanda yer alan diğer kayıtların kayıp olduğu düşünülüyor; Yakub ve İbraniler (ve 1. Petrus) kayıtları bunların arasında olabilir”[9]

Böylelikle, Muratori Fragmanının şunu doğruladığı görülür: Bugün Yunanca Kutsal Metinler Dizisinde bulunan çoğu kitabın kanonik olduğu, M.S. ikinci yüzyılda zaten kabul ediliyordu.

KarşılaştırmaDüzenle

Kitap Muratori Kanonu Bugünkü Kanon
Matta büyük olasılıkla evet1 evet
Markos büyük olasılıkla evet1 evet
Luka evet evet
Yuhanna evet evet
Elçilerin İşleri evet evet
Romalılar evet evet
1. Korintoslular evet evet
2. Korintoslular evet evet
Galatyalılar evet evet
Efesoslular evet evet
Filipililer evet evet
Koloseliler evet evet
1. Selanikliler evet evet
2. Selanikliler evet evet
1. Timoteos evet evet
2. Timoteos evet evet
Titus evet evet
Filimon evet evet
İbraniler hayır evet
Yakup hayır evet
1. Petrus hayır evet
2. Petrus hayır evet
1. Yuhanna büyük olasılıkla evet2 evet
2. Yuhanna büyük olasılıkla evet3 evet
3. Yuhanna büyük olasılıkla evet3 evet
Yahuda evet evet
Yuhanna'nın Vahyi evet evet
Petrus'un Vahyi evet hayır
Süleyman'ın Hikmeti evet hayır

1 Fragmanın başlangıcı eksiktir; çünkü ilk iki İncil'in kaydından sadece bir satır kaldı. Metin üçüncü incil olan Luka ile başlar. Bundan anlaşılıyor ki önce büyük olasılıkla Matta ve Markos incilleri sayıldı.

2 Muratori Fragmanın yazarı Yuhanna inciller arasında sıraladıktan sonra mektuplarını değindi. Bu bağlantıda „Gördüğümüzü ve duyduğumuzu size de bildiriyoruz“ ve „Ona ellerimizle dokunduk“ sözleri 1. Yuhanna mektubundan alıntılanır (1:1). Bundan anlasılıyor ki 1. Yuhanna mektubunu kanonik yazılara saydı.

3 Muratori Kanonu, Yuhanna'nın iki mektubundan bahseder, ancak hangileri olduğuna dair çok az bilgi verir. Bu nedenle, üçünden hangisinin listede geçmediği bilinmiyor. Şu yorum da mümkündür: Fragmanın başlangıcında 1. Yuhanna Mektubu'nun bir alıntısı geçtiği için sonra değinilen iki mektuplar 2. ve 3. Yuhanna olmalı.[10]

KaynakçaDüzenle

  1. ^ a b c Christoph Markschies: Kaiserzeitliche christliche Theologie und ihre Institutionen. Prolegomena zu einer Geschichte der antiken christlichen Theologie. Mohr Siebeck, 2009, S. 229 f.
  2. ^ Christoph Markschies: Kaiserzeitliche christliche Theologie und ihre Institutionen. Prolegomena zu einer Geschichte der antiken christlichen Theologie. S. 234.
  3. ^ Jonathan J. Armstrong: Victorinus of Pettau as the Author of the Canon Muratori. In: Vigiliae Christianae 62 (2008), S. 1–34.
  4. ^ Albert C. Sundberg: Canon Muratori: A Fourth-Century List. In: Harvard Theological Review 66 (1973) S. 1–41, und Hahneman: Muratorian Fragment, 1992.
  5. ^ Jens Schröter: Von Jesus zum Neuen Testament. Studien zur urchristlichen Theologiegeschichte und zur Entstehung des neutestamentlichen Kanons. Tübingen 2007, S. 310, Anm. 60.
  6. ^ a b c Latince metin: O. Achilles, www.redaktor@auslegungssache.at
  7. ^ a b The New Schaff-Herzog Encyclopedia of Religious Knowledge, 1956, Cilt VIII, sayfa 56
  8. ^ The New Schaff-Herzog Encyclopedia of Religious Knowledge, 1956, Cilt VIII, sayfa 55
  9. ^ Geoffrey Mark Hahneman: The Muratorian Fragment and the Development of the Canon
  10. ^  Bruce Metzger: The Muratorian fragment. www.EarlyChristianWritings.com.

EdebiyatDüzenle

  • Karl August Credner: Über die ältesten Verzeichnisse der heiligen Schriften der katholischen Kirche. In: Ferdinand Christian Baur, Eduard Zeller (Hrsg.): Theologische Jahrbücher. Bd. 16, Tübingen 1857, S. 299 (Online verfügbar).
  • Karl August Credner: Zur Geschichte des Kanons. Verlag des Buchhandlung des Waisenhauses, Halle 1847, S. 69–94 (Kapitel 2: Das fragmentum de canone scripturarum ss. bei Muratori (Online verfügbar)).
  • Geoffrey Mark Hahneman: The Muratorian Fragment and the Development of the Canon. Clarendon Press, Oxford 1992, ISBN 0-19-826341-4.
  • C. E. Hill: The Debate Over the Muratorian Fragment and the Development of the Canon. In: Westminster Theological Journal 57 (1995), S. 437–452.
  • Werner Georg Kümmel: Einleitung in das Neue Testament. Quelle + Meyer, Heidelberg 1983, ISBN 3-494-00089-1.
  • Hans Lietzmann: Das Muratorische Fragment und die Monarchianischen Prologe zu den Evangelien (= Kleine Texte für theologische Vorlesungen und Übungen. Hrsg. von Hans Lietzmann. Bd. 1). A. Marcus und E. Weber’s Verlag, Bonn 1902 (Online verfügbar).
  • Wilhelm Schneemelcher: Neutestamentliche Apokryphen in deutscher Übersetzung. Bd. 1. Mohr, Tübingen 1999, ISBN 3-16-147252-7 (deutsche Übersetzung S. 27–29).
  • Samuel Prideaux Tregelles: Canon Muratorianus. The earliest catalogue of the books of the New Testament. Edited with notes and a facsimile of the MS in the Ambrosian Library at Milan. Clarendon Press, Oxford 1867 (Online verfügbar).
  • J. Verheyden: The Canon Muratori; A Matter of dispute. In: Bibliotheca Ephemeridum Theologicarum Lovaniensium (BEThL). Leuven 2003, S. 487–556.
  • Christoph Markschies: Kaiserzeitliche christliche Theologie und ihre Institutionen. Prolegomena zu einer Geschichte der antiken christlichen Theologie. Mohr Siebeck, 2009, ISBN 978-3-16-149957-9.
  • Joachim Orth, Das Muratorische Fragment. Die Frage seiner Datierung, Patrimonium, Aachen 2020 (Diss. Universität Wien 2018

Ayrıca bakınızDüzenle

Ayrıca bakınızDüzenle